Feministycznie Esteban912

Prawo do aborcji vs polska rzeczywistość (GW)

2006-11-13T20:39:00.000+01:00

Prawo przeciw kobietom

Agnieszka Graff, Katarzyna Bratkowska* 2006-11-11

Kobiety mają rodzić i wychowywać dzieci z chorobami genetycznymi - poseł Kotlinowski zniesie to po męsku. Kobiety mają rodzić, gdy zagraża to ich życiu i zdrowiu - cóż, nie będzie to łatwe, ale poseł Wierzejski wytrzyma i to

"Na galerii staje grupa osób ze skrzyżowanymi ramionami i zaciśniętymi pięściami" - ten nieco melodramatyczny opis gestu "no pasaran" w wykonaniu grupy kobiet można przeczytać w stenogramie z posiedzenia Sejmu z 26 października 2006. A dalej było tak:

Marszałek: Proszę o zabranie głosu pana posła Wojciecha Wierzejskiego, który przedstawi stanowisko Ligi Polskich Rodzin.

Poseł Wojciech Wierzejski: długa wypowiedź o konieczności wprowadzenia do konstytucji zapisu o ochronie życia od poczęcia.

Marszałek: Dziękuję bardzo. Panie pośle...

(Głosy z galerii: "Faszysta!")

Marszałek: Proszę o spokój. Ja, proszę panów ze straży marszałkowskiej, sam zwrócę uwagę. Panowie ze straży, proszę o spokój, a panie proszę o spokój na galerii.

Straż spokojnie wyprowadziła grupę z sali sejmowej. Uczestniczki zajścia otrzymały zakaz wstępu do Sejmu.

W prasie potraktowano całe zdarzenie zdawkowo, z pewnym niesmakiem - ot, kolejna niepotrzebna awantura na "temat zastępczy" przerwana absurdalnym krzykiem. "Gazeta Wyborcza" podała na dziewiątej stronie, że to krzyczały "zwolenniczki aborcji". Krótko mówiąc, kolejna scenka z aborcyjnego kabaretu. Patrzcie państwo, oto mamy dwie skrajności - LPR i feministki. Na prawo nacjonaliści krzyczą: "Rodzić!". Na lewo zwolenniczki krwawych jatek wyją: "Usuwać!". A pośrodku zdezorientowana niewiasta. Temu wszystkiemu przygląda się dziennikarz, który w temacie aborcji ma jasność. On wie, że LPR się wygłupia, bo idą wybory. Wie, że obecna ustawa to kompromis, że aborcja jest złem i że te wariatki feministki, co krzyczą z galerii, to "zwolenniczki" aborcji. Wie też, że na galerii powinien panować spokój. Tak? Niezupełnie tak. A raczej zupełnie nie tak.

Nie ma "kompromisu"

Po pierwsze: nie jesteśmy "zwolenniczkami aborcji". Jeśli takowe istnieją, to pewnie mają dziś fantastyczne humory. Podziemie działa sprawnie, zabiegów dokonuje się od 80 tys. do 200 tys. rocznie, a przy braku edukacji seksualnej, ograniczonej dostępności antykoncepcji ich liczba nie zmaleje. Wirtualne zwolenniczki aborcji wznoszą zapewne toasty i śpiewają skoczne piosenki. My zaś jesteśmy zwolenniczkami PRAWA DO ABORCJI i LIBERALIZACJI OBECNEJ USTAWY. I wcale nam nie do śmiechu.

A już całkiem nie do śmiechu kobietom, którym nikt nie zafunduje "głupiego Jasia". Dostępność aborcji to dziś kwestia zasobności: wolność wyboru dotyczy ok. 20 proc. kobiet (tych, które zarabiają miesięcznie więcej niż 3 tys., stawka za zabieg waha się od 1,5 tys. do 4 tys.). 60 proc. Polek musiałoby poświęcić na zabieg od dwóch do sześciu pensji miesięcznych (dane za: www.wynagrodzenia.pl).

Po drugie: „kompromis”. Otóż obecna, niezwykle restrykcyjna ustawa nie jest żadnym kompromisem. Jest narzuconym przez prawicę status quo, za który płacą zdrowiem i upokorzeniami tysiące polskich kobiet. Na ten niby-kompromis centrum i lewica godziły się latami. Przed referendum unijnym debaty o skutkach obowiązującej ustawy unikano, by nie drażnić Kościoła i nie tracić jego poparcia dla wejścia do UE a potem? No cóż, pewnie z przyzwyczajenia. Może czas, by o „kompromisie” zadecydowali obywatele? Za całkowitym zakazem opowiada się dziś 10 proc. Polaków, 57 proc. uważa, że kobieta powinna mieć prawo do decydowania o losach ciąży w pierwszych tygodniach jej trwania (CBOS, styczeń 2005). Kobiety, które krzyknęły „faszysta” z galerii Sejmu, krzyczały w imieniu tej cichej, anonimowej większości. Powiedziałybyśmy więcej, gdyby nas dopuszczono do głosu.

Po trzecie: Liga i jej przedwyborcze popisy. Otóż Ligę należy dziś traktować ze śmiertelną powagą. Niedawni radykałowie występują teraz w roli zdrowego trzonu narodu: "Postępujemy w imię przezorności, w imię odpowiedzialności za przyszłość" - powiada skromnie Wierzejski. Liga ma dziś realną władzę. Płynie ona nie z poparcia społecznego, lecz z kalkulacji braci Kaczyńskich i z genialnego odkrycia, że istnieją trzy słowa, którymi można dziś skutecznie zaszantażować niemal cały parlament i znaczną część opinii publicznej. Te słowa to: Jan, Paweł i Drugi. "Jestem przekonany, ufam, że wszyscy posłowie niezależnie od światopoglądu czy przynależności partyjnej odpowiedzą na apel Papieża Polaka i poprą nowelizację" - z takim oto szantażem moralnym zwraca się do Sejmu RP Marek Kotlinowski, dziś już sędzia Trybunału Konstytucyjnego. I trudno mu się dziwić - skoro szantaż w znacznym stopniu działa. Abrakadabra, padło zaklęcie, a kto wierzy w świeckie państwo, ten jest cielęciem.

Słodkie groźby prawicy

Wpisując "życie poczęte" do konstytucji, LPR chce uczynić z Polski ostoję "wartości", która świecić będzie przykładem wobec reszty Europy, gdzie stosunek do życia jest naganny. Jesteśmy w UE, trudno, stało się. Ale niech Polska zaznaczy swoją odrębność, wpisując do konstytucji zapis oznaczając całkowity zakaz aborcji i całkowite milczenie na ten temat. Bo Polki są inne niż Europejki. Polki będą rodzić dzieci poczęte w wyniku gwałtu. Będą rodzić dzieci głęboko upośledzone. Będą rodzić nawet wówczas, gdy urodzenie stanowi zagrożenie życia. Będą rodzić i milczeć. Na galerii zapanuje spokój.

Sejmowa debata z 26 września nie była debatą na "temat zastępczy" czy tylko przedwyborczym "rozrabiactwem" chłopców z LPR. Tu się stało coś ważnego. To była próba ostatecznego wypisania Polski z cywilizowanego świata, z rodziny państw szanujących prawa człowieka wobec kobiet.

Nie dziwi nas tok LPR-owskiego myślenia o aborcji. Mówią to od lat. Zastanawia nas gotowość polityków innych partii do porozumiewania się językiem skrajnej prawicy, gotowość mediów do traktowania tego języka na równi z innymi. Wsłuchajmy się w ten język. Jest pełen słodyczy, a przecież podszyty groźbą: "I chciałabym powiedzieć jednoznacznie, że zawsze, jeżeli znajdzie się obok kobiety jakakolwiek pomocna dłoń, podejmie ona właściwą decyzję, której nigdy nie będzie żałować, urodzi własne dziecko" - to słowa Beaty Kempy, sekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Zawsze? A jeśli jednak nie zawsze? Czy wtedy pomocna dłoń prawicowca zamieni się w pięść?

"Odpowiadam przy okazji na pytania, co zrobić wtedy, gdy dziecko jest poczęte z gwałtu. Jeżeli nieco zmienimy świadomość społeczną, pokażemy, czym jest piękno macierzyństwa i czym jest życie, to być może nie będzie w sercu tych kobiet pokusy, aby to dziecko - powiedzmy to po męsku - zabić. Być może jeżeli ta kobieta dostanie pomoc psychologa " - to znowu poseł Marek Kotlinowski. A jeśli świadomość ofiary gwałtu okaże się oporna? Jeśli nie wczuje się w uroki macierzyństwa, nie zechce "pomocy" prawicowego psychologa? Czy i tak tę "pomoc" dostanie? Niech pan odpowie, tylko koniecznie po męsku, panie pośle.

Za hasłem "kultura życia", na które tak chętnie powołuje się prawica, kryje się system wartości, w którym nie istnieją życie, zdrowie, nie mówiąc już o podmiotowości kobiety. Albo inaczej - istnieją o tyle, o ile można je poświęcić w imię wartości wyższych.

Nie zmuszajcie nas do heroizmu

Ktoś powie, że chodzi o "życie", a płeć nie ma nic do rzeczy? A jednak ma. W programie Ewy Drzyzgi wystąpili niedawno dwaj młodzi chłopcy pragnący w geście poświęcenia ofiarować jedną z dwóch zdrowych nerek innemu chłopcu, który bez przeszczepu prawdopodobnie długo nie pożyje. W programie była też matka chorego. Chłopcy decydowali się świadomie i dobrowolnie. Chcieli to zrobić za darmo. Argumentowali, że przecież z jedną czynną nerką można żyć długo i szczęśliwie.

Obecni w programie lekarz i psycholog przekonywali chłopców, że ich decyzja jest niedojrzała: w przyszłości ich zdrowie może być zagrożone, decyzja jest zbyt heroiczna, nie na ludzką miarę. Matka syna bez ani jednej nerki płakała. Młodzi ludzie nie rozumieli, dlaczego odmawia im się prawa do poświęcenia.

Oto ewidentna nierówność wartości. Tu częściowe kalectwo, z którym można żyć. Tam ewidentne zagrożenie życia. Tymczasem - jak cierpliwie wyjaśniał goszczący u Drzyzgi prawnik - prawo zabrania takiego ofiarodawstwa osobom bez bliskich więzi z odbiorcą organu. Gdyby dawczynią niezbędnego organu miała być matka, to ani lekarz, ani psycholog, ani prawo by jej od tego nie odwodzili. I słusznie, jako dorosła osoba ma ona prawo do poświęcenia. Ale uwaga! Nie istnieje i nie może istnieć zapis prawny, który NAKAZYWAŁBY matce oddanie nerki swojemu choremu dziecku. Nawet wtedy, gdy ona straci tylko zdrowie, a dziecko bez nerki straci życie. Możemy dziwić się, że kobieta wybierze własne zdrowie, możemy ją moralnie potępić, ale nie możemy jej prawnie nakazać, aby oddała część swojego ciała drugiej, nawet najukochańszej osobie. Prawo nie może nakazać heroizmu.

Jak to się ma do całkowitego zakazu aborcji? Otóż zgadzamy się, że matka nie ma prawnego obowiązku oddania jednej z dwóch zdrowych nerek swojemu dziecku. Tymczasem serio proponuje się zapis w konstytucji nakazujący kobiecie poświęcenie życia dla płodu. Po porodzie kobieta ma prawo do integralności swojego ciała, do podmiotowego człowieczeństwa, do zachowania zdrowia kosztem życia dziecka. Nie ma takiego prawa, gdy w grę wchodzi płód - czy zdaniem innych - dziecko nienarodzone. Innymi słowy kobieta w ciąży - i tylko ona - traci prawa obywatelskie. O co tu chodzi? O życie? Bynajmniej, chodzi o ubezwłasnowolnienie kobiet, które - zachodząc w ciążę - stają się w chorej wyobraźni nacjonalisty własnością narodu.

To nie przypadek, że w argumentacji LPR raz po raz pojawia się postać kobiety, która rodzi dziecko pochodzące z gwałtu. Nie jest też przypadkiem telewizyjna wypowiedź jednego z wnioskodawców, że w przypadku zagrożenia zdrowia kobiety i zagrożenia życia płodu mamy do czynienia z nierównymi wartościami - życie płodu uważa, rzecz jasna, za wartość nadrzędną. Bezwarunkowy szacunek dla "nienarodzonych" przekłada się na równie bezwarunkowy brak szacunku dla życia, zdrowia i godności kobiet.

Wymazywanie z prawa śladów kobiecej podmiotowości, sprowadzenie kobiety wyłącznie do roli matki, pozbawionej prawa do decydowania o własnym życiu to zabiegi charakterystyczne dla ideologii nacjonalistycznej. Szczególnie wyraziste staje się to w przypadku konfliktów zbrojnych - zderzenia dwóch lub więcej nacjonalizmów. "Wojna w byłej Jugosławii to męska wojna. Kobiety w tej wojnie to skrzynki pocztowe, ciała, które służą do przesyłania informacji innym mężczyznom, wrogom" - pisze Dubravka Ugresic w "Kulturze kłamstwa". Proponowany zapis to właśnie taka informacja: prawica pokazuje lewicy, kto tu rządzi. Polska pokazuje Europie, kto ma "prawdziwe wartości". Kobiety są skrzynką pocztową.

Poseł Wojciech Wierzejski poczuł się "znieważony i zniesławiony" słowem "faszysta". W trybie wyborczym pozwał z tej okazji obecną na galerii Wandę Nowicką. Oboje są kandydatami na prezydenta Warszawy, niemniej Nowicka była tam jako wieloletnia działaczka na rzecz prawa kobiet do wyboru. Wierzejski traktuje jednak najwyraźniej kwestię aborcji jako część kampanii. Sąd pierwszej instancji sprawę oddalił, poseł odwołał się od wyroku.

Być może LPR nie jest partią faszystowską w ścisłym tego słowa znaczeniu. Ale faszyzm niejedno ma imię. Proponowana przez Ligę wizja kontraktu to klasyka twardego nacjonalizmu, to pomysł głęboko autorytarny, sprzeczny z kanonem praw człowieka. W III Rzeszy zamknięto kliniki planowania rodziny i zagrożono karą do 15 lat więzienia lekarzom podejmującym się przerwania ciąży. Koniec gadania, drogie panie. My was będziemy zapładniać; wy nam będziecie rodzić małych Polaków/Niemców/Chorwatów (niepotrzebne skreślić). I cicho tam na galerii, bo złożymy pozew.

Cicho tam!

Na zorganizowany niedawno przez Federację na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny publicznym wysłuchaniu kobiet, które doświadczyły negatywnych skutków obecnej ustawy, pisarka Hanna Samson słusznie stwierdziła, że zgodny z prawdziwymi intencjami LPR byłby zapis "o ochronie życia od momentu poczęcia do chwili narodzin". De facto w ten właśnie sposób wielu lekarzy rozumuje już dziś - wolą ryzykować życie i zdrowie pacjentek, niż kierować je na (wciąż jeszcze legalne) zabiegi.

Przypomnijmy historię Agaty, którą opowiedziała jej matka na przesłuchaniu Federacji. Wijącej się w bólach kobiecie z ropieniem odbytu na błagania o środek przeciwbólowy lekarz podał apap, mówiąc, że za bardzo zajmuje się "swoim tyłkiem, a za mało ciążą". Lekarz odmówił też wykonania badania, które jego zdaniem mogło zaszkodzić płodowi. Ostatecznie kobieta, którą można było spokojnie wyleczyć, gdyby odpowiednio wcześnie usunięto ciążę, zmarła, cierpiąc straszliwie na posocznicę i ogólną sepsę. Zgodnie z wizją proponowaną przez LPR należałoby powiedzieć: trudno.

Według skrajnej prawica ciąża stawia kobietę poza obszarem racjonalnych decyzji. Nie dla niej prawa obywatelskie. Nie dla niej świadome decyzje. Nie dla niej nowoczesna medycyna. Jej los w rękach Boga. To samo zresztą dotyczy problemu bezpłodności - ma być traktowana jako skaza i dopust boży, a nie jako choroba podlegająca (refundowanemu przez państwo) leczeniu. To samo wreszcie dotyczy we współczesnej polskiej kulturze porodów - mimo akcji "Rodzić po ludzku" większość porodów po ludzku nie przebiega. Kobiety są traktowane przedmiotowo i upokarzane. I chyba kryje się za tym głębokie przekonanie, że tak właśnie ma być, bo taki jest kobiecy los.

Jak to się dzieje, że gdy chodzi o kobiety, o płodność, o rodzenie, nikomu zdaje się nie przeszkadzać pomysł prawnego narzucania heroizmu, wymuszania świętości ustawą, karania za brak gotowości do poświęceń? W zamęcie przekłamań, demagogii, kilkunastoletniej propagandy zagubiło się gdzieś meritum problemu. Debatuje się nad człowieczeństwem płodu, zapomina się o człowieczeństwie kobiety. Uznaje się za aksjomat oczywistą nieprawdę, że obecna ustawa to kompromis. Głos kobiet, których kwestia aborcji dotyczy bezpośrednio, został w Polsce skutecznie wyciszony - stałyśmy się niemymi świadkami polityków, którzy naszym kosztem paktują z Kościołem.

Cicho tam na galerii - taki jest przekaz już nie tylko LPR, ale niemal wszystkich uczestników polskiej demokracji. Wspólnym głosem ucisza nas PiS i PO; "Gazeta Wyborcza" i prawicowa prasa; "Wiadomości" i marszałek Sejmu. To samo wynika z ostatnich wypowiedzi przewodniczącego SLD Wojciecha Olejniczaka: "Ja nie znam ani w SLD, ani w ogóle w Polsce ludzi, którzy by mówili o tym, że chcą wprowadzić przepisy mówiące o tym, aby aborcja była na żądanie Generalnie dzisiaj jesteśmy przeciwni, aby mieszać w tej sprawie, bo może być tylko i wyłącznie gorzej". Przywódca największej lewicowej partii "nie zna" zwolenników prawa kobiet do wyboru? Na galerii panuje pełna zażenowania cisza.

Katolicy razem z feministkami

A może Polska skazana jest na taki właśnie kształt debaty o prawie do aborcji dlatego, że jest katolicka? I dlatego, że zmarły niedawno Papież pochodził właśnie stąd? Otóż katolicyzm i autorytet Jana Pawła II wyjaśniają sporo, ale jednak nie wszystko.

Konsekwentna "etyka życia" potępia przecież zarówno aborcję, eutanazję, jak i karę śmierci, tymczasem w kwestii kary śmierci prawica ani myśli się autorytetem Kościoła kierować i wcale przez to poparcia społecznego nie traci. Międzynarodowy konsensus dotyczący aborcji i kary śmierci wygląda dokładnie odwrotnie niż w Polsce. Jak podaje Amnesty International, kara śmierci zniesiona jest w 88 krajach, a łącznie z tymi, gdzie się jej nie wykonuje - w 125. Aborcja jest zakazana w 38 krajach, a dozwolona w niektórych przypadkach w 158 (w 54 - bez podania powodu). Komitet praw człowieka ONZ wielokrotnie wypowiadał się za łagodzeniem restrykcyjnych ustaw antyaborcyjnych w różnych państwach.

W języku praw człowieka kluczowe miejsce zajmuje kategoria "praw kobiet", nie istnieje taki byt jak "człowiek nienarodzony". Taki sposób myślenia nie wyklucza się z katolicyzmem. Wystarczy przyjąć do wiadomości, że "życie nienarodzone" to kategoria z obszaru teologii, a nie prawa. Wystarczy być katolikiem, który szanuje prawo niekatolików do posiadania innych poglądów. Wystarczy, pozostając otwartym na " nienarodzonego", uznać człowieczeństwo kobiety.

Kobieta też człowiek

Tymczasem człowieczeństwo kobiet nie jest oczywistością. W wielu kulturach oczywiste jest coś wręcz przeciwnego. Porządna kobieta tym się właśnie odznacza, że nie decyduje o sobie. Pozostaje pod kuratelą ojca, braci, wreszcie męża (o jego wyborze decyduje ojciec i bracia). Kobieta jest przedmiotem wymiany, a jej cnota - inwestycją.

Jednym z najbardziej spektakularnych przejawów stopniowego uczłowieczenia kobiet w filozofii praw człowieka była decyzja Trybunału ONZ ds. Zbrodni Wojennych z lutego 2001 roku. Uznano wówczas masowe i systematyczne gwałty i niewolnictwo seksualne stosowane jako narzędzie walki za zbrodnię przeciw ludzkości (za gwałcenie i torturowanie kobiet muzułmańskich skazano byłych oficerów armii bośniackich Serbów).

Doniosłość tej decyzji polegała na uczłowieczeniu tych cech, które tradycyjnie stawiają kobietę poza obrębem człowieczeństwa - jej seksualności. Gwałt (nie tylko wojenny) uznano za akt przemocy wobec osoby, a nie za zamach jednej grupy mężczyzn na "honor" innej grupy. "Hańbę" uznano za "krzywdę". Ta redefinicja godzi w głęboko zakorzenione w społeczeństwach patriarchalnych odczłowieczenie kobiet - przekonanie, że funkcje seksualne i rozrodcze kobiet należących do danej wspólnoty stanowią swoistą własność mężczyzn z tejże wspólnoty.

Co to ma wspólnego z prawem do aborcji? Wszystko. Nasi politycy pamiętają o narodzie, ojczyźnie i odmieniają przez wszystkie przypadki Jana Pawła II, ale zapomnieli o godności kobiet. Kobieta w oczach polskiej prawicy jest istotą bezwolną, podlegającą presji, wymagającą opieki.

LPR uwielbia słowa "heroizm" i "poświęcenie". LPR jest do heroizmu gotowy. Kobiety mają rodzić i wychowywać dzieci z chorobami genetycznymi - poseł Kotlinowski zaciśnie zęby i zniesie to po męsku. Kobiety mają rodzić dzieci pochodzące z gwałtu - cóż, trudno. Poseł Bosak jako Polak katolik i to potrafi zdzierżyć. Kobiety mają rodzić wówczas, gdy zagraża to ich życiu i zdrowiu; mają ryzykować utratę wzroku albo po prostu umierać bez pomocy lekarskiej. Cóż, nie będzie to łatwe, ale przecież poseł Wierzejski wytrzyma także i to.

Panowie, jesteśmy pełne podziwu dla waszej dzielności i patriotyzmu. I mamy dla was propozycję. W szpitalach pełno jest pacjentów, którzy czekają na wasze nerki. Obowiązek oddawania organów możemy dla pewności zapisać w konstytucji. A potem zapiszmy też obowiązek oddawania nawet ostatniej czynnej nerki. Wtedy ten pierwszy zapis nazwiemy "trudnym kompromisem" i będzie go można bronić w imię narodowej zgody.

*Agnieszka Graff

adiunkt w Ośrodku Studiów Amerykańskich; wykłada na Gender Studies UW i w Collegium Civitas; członkini Porozumienia Kobiet 8 Marca, autorka książki "Świat bez kobiet"

*Katarzyna Bratkowska

działaczka Komitetu Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników i Porozumienia Kobiet 8 Marca; historyczka i krytyczka literatury, członkini składu hiphopowego Duldung

Agnieszka Graff, Katarzyna Bratkowska*

ZNP przemawia ludzkim głosem

2006-10-27T18:07:00.000+02:00

Tragedia w Gdańsku - stanowisko ZNP

"Wszyscy przeżywamy dramat, jaki wydarzył się w Gdańsku. Samobójstwo 14-letniej uczennicy gimnazjum nie powinno być jednak powodem do szukania prostych i jednoznacznych rozwiązań" - pisze ZNP w oświadczeniu.

"Takich w pedagogice nie ma ze względu na złożoność i mnogość problemów. Dlatego w obliczu tej tragedii nie na miejscu są deklaracje typu »ja będę tym, który to rozwiąże«.

Dzisiaj polska rodzina boryka się z problemami społeczno - wychowawczymi, które wynikają z kondycji ekonomicznej kraju, braku poczucia stabilizacji, bezrobocia i łączącego się z nim zjawiska wykluczenia społecznego. Przenoszą się one za próg szkoły. Do tego dochodzą ciągłe oszczędności w sferze oświaty, których skutkiem są szkoły molochy i pogłębiające się różnice w dostępie do edukacji. W świetle tego trudno oczekiwać, że szkoła będzie jedyną receptą na wszystkie trudności, a nauczyciele zastąpią rodziców. Jako rodzice mamy czasami problemy z wychowaniem jednego dziecka, dlatego oczekiwanie, że nauczyciele wychowają trzydzieścioro kilkoro jest niemożliwym do spełnienia.

Rodzice, nauczyciele i uczniowie potrzebują wsparcia np. w postaci psychologów i pedagogów. Tymczasem sytuacja pod tym względem jest tragiczna. W Polce jeden zatrudniony w oświacie psycholog lub pedagog ma pod opieką ponad tysiąc uczniów, a liczba poradni psychologiczno - pedagogicznych zmniejsza się z roku na rok. W ubiegłym roku szkolnym było ich zaledwie 557, a w województwie pomorskim, gdzie doszło do tragedii jedynie 27!

Nie szukamy winnych i nie usprawiedliwiamy. Chcemy jednak stanowczo podkreślić, że nakłady na opiekę wychowawczą sa w Polsce za niskie, a specjalistów i poradni jest za mało. Trzeba szybko i skutecznie poprawia dostęp do wykwalifikowanej pomocy psychologicznej tak, by każdy uczeń mógł w szkole porozmawiać o swoich problemach z pedagogiem lub psychologiem. Tego Związek Nauczycielstwa Polskiego oczekuje do Ministra Edukacji".

Oświadczenie podpisał Sławomir Broniarz, prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego

Ofiara niedoskonałości procesu ewolucji Ministrem Edukacji

2006-10-14T23:27:00.000+02:00

Wiceminister edukacji: Poradzimy sobie bez tolerancji

Rozmawiała Aleksandra Pezda

Aleksandra Pezda: W "Gazecie" pisaliśmy o tym, że europoseł Maciej Giertych chce wyrzucić ze szkół teorię ewolucji. Z kolei Pan powiedział "Rzeczpospolitej", że nie wierzy w tę teorię.

Mirosław Orzechowski: Powiedziałem, że teoria ewolucji to kłamstwo. Mam przekonanie, że to pomyłka, którą zalegalizowano jako obowiązującą prawdę. Dla mnie to opowieść o charakterze literackim, mogłaby np. stać się kanwą filmu science fiction.

Sama teoria Darwina jeszcze za jego życia była modyfikowana, podawano kolejne fakty, które ją kwestionowały. To w zasadzie luźna koncepcja niewierzącego starszego pana, który tak właśnie widział świat.

Może dlatego, że był wegetarianinem i zabrakło mu ognia wewnętrznego.

To smutne, a tego uczy się w polskiej szkole. Nie takich już zresztą kłamstw uczono w polskich szkołach, były gorsze, na przykład że Stalin był ojcem pokoju, że nie było Katynia.

Ale tego się już w szkole nie uczy.

- Nie. Ale są jeszcze inne kłamstwa. Następnym na przykład jest to, co nam długo wmawiano: że człowiek poczęty nie jest człowiekiem, tylko bezduszną zygotą... Jesteśmy na drodze naprawiania świata. Czasami wychodzi gorszy, czasami lepszy, ale zmierzajmy ku temu, żeby był oparty na prawdzie, dobru i pięknie.

Tylko że możemy się różnić rozumieniem tych pojęć...

- Wtedy sięgajmy do klasyki uznanej za dziedzictwo świata - do Biblii, do antyku. Darwinizm był tylko motywacją intelektualną dla ludzi niewierzących, stał się paranaukową argumentacją dla nich.

Tymczasem w chrześcijaństwie przetrwała 2000 lat inna koncepcja: kreacjonizm. To cywilizacyjna prawda, która płynie z wiary, jest powtarzana i niezakwestionowana od tysięcy pokoleń.

Według pana należy teorię ewolucji usunąć z podręczników?

- Nie będziemy jej usuwać z podręczników. Ale należy rozpocząć rozmowę w tej sprawie. Ponieważ nieprawdy nie należy uczyć zamiast prawdy, tak jak zła zamiast dobra czy brzydoty zamiast piękna.

A co się stanie z nauczycielami, którzy zgodnie z naukowymi kanonami będą uczyć teorii ewolucji? Niedawno dyrektor CODN stracił stanowisko, ponieważ dopuścił dyskusję o homoseksualizmie w szkołach...

- Właśnie! To jest najbardziej drastyczna postać kłamstwa: że dwóch osobników tej samej płci może założyć związek. To się jednak zdarza, ale nie można tego legalizować, bo to niszczy naszą cywilizację.

I nigdy nie przyłożę ręki do tego, żeby w szkole był podręcznik z radą: znajdź środowisko gejowskie, zaproś do klasy, to ono ci powie, jak łamane są prawa człowieka, bo nie ma prawa do adopcji dzieci.

Ale ten podręcznik tylko zachęcał do tolerancji i stawiał pytania, i...

- Ale czy może istnieć takie pytanie? Nie może! Ja reprezentuję pogląd cywilizacji, w której zostałem ukształtowany. Musimy dbać, żeby ta cywilizacja przetrwała.

A gdzie miejsce na tolerancję światopoglądową?

- O, świat sobie już radził bez tolerancji i poradzi sobie dalej. Nie może być tak, że kilku maniaków będzie decydowało o losach cywilizacji...

Dyrektor Sielatycki nie został zwolniony za poglądy, tylko za krzewienie tego typu poglądów w szkole.

Nauczyciele kupili podręcznik Rady Europy wydany przez CODN - co się stanie, jeśli go użyją w szkole?

- Cały nakład jest pod kluczem, nie będzie upowszechniony. Tak mnie zapewniał dyrektor CODN. Jeśli jest inaczej - będę to wyjaśniał.

Nauczycielom nic się nie stanie. Bo wierzę, że to nie są buntownicy, tylko doświadczeni pedagodzy, którzy rozumieją swoją misję i nie zakładają deprawacji dzieci i młodzieży. Jeśli będzie inaczej - będę reagował.

Jesień - pora polityka i sadownika

2006-10-08T20:30:00.000+02:00

Niesiołowski o manifestacji PO: - Postulaty legalizacji ślubów lesbijek, legalizacji domów publicznych czy narkotyków, opodatkowania sutenerstwa ośmieszyłyby nas i bardzo zaszkodziłyby głównej idei manifestacji.

Szczuka o manifestacjach: - Niech się patriarchat zagryza na naszych oczach.

"Gazeta Wyborcza": Znany jest Pan z krwistego języka, ale wczoraj chyba Pan przesadził, zapowiadając, że na swej sobotniej manifestacji PO nie życzy sobie lesbijek ani pań z biczem. Jak zamierzacie nie dopuścić lesbijek i tych pań do manifestantów?

Stefan Niesiołowski, senator PO: To manifestacja Platformy przeciwko bardzo złemu rządowi Jarosława Kaczyńskiego. Będziemy domagać się jego dymisji. Jeśli ludzie o różnych upodobaniach i orientacjach chcą iść z nami, by domagać się ustąpienia rządu Kaczyńskiego, to witamy. Ale nie życzymy sobie, by prezentowali swoje postulaty.

Dlaczego?

- Bo postulaty legalizacji ślubów lesbijek, legalizacji domów publicznych czy narkotyków, opodatkowania sutenerstwa ośmieszyłyby nas i bardzo zaszkodziłyby głównej idei manifestacji.

Co mają lesbijki do sutenerstwa, narkotyków czy domów publicznych?!

- Obawiam się, że na naszej manifestacji mogliby pojawić się przedstawiciele rozmaitych środowisk, którzy zechcą przy okazji demonstrować swoje poglądy, marginalne i szkodliwe dla społeczeństwa. Nie chciałbym manifestować w towarzystwie pana Biedronia czy pani Senyszyn z pejczem, która obraża Ojca Świętego. Nie chciałbym iść w towarzystwie pani Środy czy pani Szczuki, które notorycznie nienawidzą Kościół i zasady moralne, w których się wychowałem i które są podstawą kultury i cywilizacji w znanym nam kształcie. One w każdej chwili mogą wznieść aberracyjne hasła, jak "rzuć granat na tacę" lub "ich procesje, nasze parady". My takich haseł nie chcemy. Obawiam się, że różne grupki frustratów zechcą podłączyć się do naszej potężnej manifestacji. Przed wojną robiła tak KPP, która doczepiała się do manifestacji PPS.

Jak będą usuwani manifestanci, którzy jednak się wcisną, by głosić nieodpowiednie hasła?

- Grzecznie. Pewnie będziemy prosić, żeby wyszli albo przynajmniej nie manifestowali tego, czego sobie nie życzymy. Na pewno nie będzie żadnych burd ani awantur.

Odpowiedź Kazimiery Szczuki:

Uważam te słowa za bardzo zabawne, bo ani przez myśl mi nie przeszło, aby gdziekolwiek maszerować z panem Niesiołowskim i jego partią. Te słowa zdradzają największy kłopot PO, a mianowicie to, że niczym nie różni się od PiS. Te słowa - obraźliwe dla feministek i mniejszości seksualnych, świadczące o patriarchalizmie i homofobii - to właśnie ów fundament, na którym zbudowana jest zarówno tożsamość braci Kaczyńskich, jak i pana Niesiołowskiego. Niemniej życzę ulicznemu przedsięwzięciu powodzenia. Niech się patriarchat zagryza na naszych oczach.

Na forum znalezione...

2006-08-20T07:31:00.000+02:00

... wśród komentarzy do artykułu profesora Wojciecha Sadurskiego o projekcie Konstytucji IV RP.

Bardzo niechętnie spieram się z Kościołem katolickim. Ponieważ nie ma
najmniejszego sensu dyskutować z poglądem, który JUŻ zabezpieczył sobie karną i
prawną ochronę.
Kurt Tucholsky (1890-1935)

Dowolna religia to tylko laska podpierająca nieudolną konstytucję danego
państwa.
Arthur Schopenhauer (1788-1860)

Ten kto uważa, iż jest chrześcijaninem, ponieważ chodzi do kościoła, jest w
błędzie. Żaden człowiek nie stanie się samochodem tylko dlatego, iż wchodzi do
garażu.
Albert Schweitzer (1875-1965)

We wszelkich religiach daje się to odczuć: „wolność Kościoła” zawsze rozumiana
jest jako po prostu „panowanie kleru”.
Cesarz Otto von Bismarck (1815-1898); twórca państwa z opieką socjalną i ubezpieczeniami społecznymi; wróg dewocyjnego narodu polskiego.

Tak samo, jak zawodowej prostytutce nie można przypisać prawdziwej miłości, tak
samo zawodowemu klesze nie można przypisać prawdziwej religijności.
Ludwig Feuerbach, filozof

W zasadzie, to religie monoteistyczne nie mogą być tolerancyjne. Bo jeśli mówi
się o Bogu-Prawdzie, to czy mogą istnieć odmienne prawdy? Adin Steinsaltz,
rabin i teolog żydowski

Jeśli uznamy, że Kościół katolicki ma monopol na prawdę, to musimy także uznać,
że ma on prawo do prześladowania i niszczenia innych Kościołów.
Lorraine Boetner, pisarka ameryk.

A teraz coś o naszych pasterzach katolickiej polskiej owczarni:
Są dwa rodzaje pasterzy: ci, którzy dbają o wełnę oraz ci, którzy dbają o
mięso. Ale nie ma takich, którzy dbaliby o BARANY!
JP Sartre.

Kościół winien być oddzielony od państwa, nie wolno mu zajmować się
kształceniem młodzieży. Naród powinien być panem własnego losu i jego prawa
powinny być nadrzędne wobec praw kościoła. Żadna religia nie może im przeczyć
odwołując się do prawa boskiego, przeciwnie, każda religia powinna być
posłuszna prawom ustanowionym przez naród.
Tadeusz Kościuszko

Jest rzeczą zdumiewającą, że istnieją biskupi gotowi błogosławić okręty
wojenne, bombowce lub wojska przed bitwą, a którzy potępiają regulację urodzin.
Harrison Matthews

W dogmatach Kościoła jest co niemiara głupoty. Jednakże on chce rządzić, a do
tego musi mieć ogłupiałe masy, korzące się i dające nad sobą panować. Wysokie,
obficie dotowane duchowieństwo niczego się nie boi tak bardzo, jak oświecenia
niższych mas.
Goethe

Polski katolicyzm przeszedł w okresie komunizmu przez trudną próbę wiary. Wiara
oparła się prześladowaniom. Ale polski katolicyzm nigdy nie musiał walczyć
bezpośrednio z wielką racjonalistyczną krytyką religii... Próba odwagi nie
oznaczała tu zarazem próby rozumu.
J. Tischner, "Nieszczęsny dar wolności".

Stare, ale jare(k), więc zlinkujmy

2006-07-13T19:23:00.000+02:00

Mała Stabilizacja

Ministerstwo ostrzega

2006-07-13T19:00:00.000+02:00

MEN ostrzega szkoły przed homoseksualistami

Ministerstwo edukacji kolejny raz ostrzega szkoły przed organizacjami homoseksualnymi.

Jak nieoficjalnie dowiedziała się IAR, wiceminister Mirosław Orzechowski wysłał dzisiaj list do kuratorów oświaty

Wiceminister pisze, że do szkół zgłaszają się przedstawiciele różnych organizacji, którzy proponują zajęcia na temat homofobii i wolności homoseksualnych. Orzechowski prosi kuratorów "o szczególną wrażliwość w tym zakresie". Przypomina, że szkoła "jest instytucją wolną od działań politycznych, a przede wszystkim od wszelkiej indoktrynacji". IAR dowiedziała się, że list został wysłany po informacjach jakie od kilku dni resort dostawał od nauczycieli. Nie wiadomo jednak, kto składał propozycje przeprowadzenia takich zajęć. IAR ustaliła, że nie przyznała się do tego żadna z największych w Polsce organizacji gejowsko-lesbijskich - ani Kampania Przeciw Homofobii ani stowarzyszenie Lambda.

2006-06-22T12:04:00.000+02:00

Narodowy Instytut Wychowania

Wczoraj w Sejmie posłowie debatowali nad powołaniem Narodowego Instytutu Wychowania. Wiceminister edukacji Mirosław Orzechowski (LPR): - W Polsce nie płoną nocami samochody, młodzi nie palą opon, nie buduje się z nich barykad, nie mamy gett kolorowych emigrantów. Ale czy mamy czekać, aż tak się stanie? Jego zdaniem przed taką wizją uchronić może nas tylko Instytut.

Pomysłowy Dobromir znów atakuje!

2006-06-17T23:35:00.000+02:00

Roman Giertych wystąpi o delegalizację SLD.

Minister edukacji zapowiedział w Olsztynie, że w porozumieniu z koalicjantami Liga Polskich Rodzin zwróci się o to do prokuratora generalnego. Zdaniem Romana Giertycha, po ostatnim wystąpieniu posłanki Joanny Senyszyn SLD stało się organizacją antypaństwową. Lider LPR podkreślił , że komunistyczne korzenie SLD powodują, że ugrupowanie to jest - jak się wyraził - "niekompatybilne z polską rzeczywistością".

Roman Giertych uczestniczył w Olsztynie w konferencji programowej LPR. Powiedział tam, że Polsce jest potrzebna przynajmniej cząstkowa forma dekomunizacji. Jako minister edukacji zapowiedział podniesienie prestiżu polskiej szkoły i rangi nauczyciela.

Rezolucją w nich!

2006-06-16T23:52:00.000+02:00

Europarlament piętnuje polską nietolerancję

Konrad Niklewicz, Bruksela 16-06-2006

W Polsce nasila się nietolerancja wywołana homofobią, antysemityzmem i ksenofobią - mówi przyjęta w czwartek rezolucja Parlamentu Europejskiego

Eurodeputowani najwięcej uwagi poświęcili Polsce, ale rezolucja dotyczy sytuacji w kilku krajach UE. Jednym tchem wymienia się zabójstwo czarnoskórej opiekunki i dziecka w Antwerpii, okrutne morderstwo transseksualnej Gisberty w portugalskim Oporto oraz napaść na Michaela Schudricha, naczelnego rabina Polski, którego w Warszawie ktoś uderzył na ulicy i prysnął mu w twarz dezodorantem.

Za rezolucją głosowało 301 eurodeputowanych, przeciw było 161, a 102 wstrzymało się od głosu.

Dokument PE stwierdza, że część odpowiedzialności za wzrost nietolerancji w Polsce ponosi Radio Maryja. Zwraca uwagę na niedawne deklaracje "jednego z czołowych członków Ligi Polskich Rodzin nawołujące do przemocy wobec społeczności homoseksualnej w związku z marszem tolerancji i równości". Chodzi o wiceprezesa LPR Wojciecha Wierzejskiego, który mówił, by "dewiantom dolać pałami".

Rezolucja wzywa Komisję Europejską, by sprawdziła, czy ostatnie działania ministra edukacji Romana Giertycha nie naruszają art. 6 traktatu o UE, gwarantującego przestrzeganie praw człowieka. Giertych zwolnił szefa Centralnego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli za rozpowszechnianie oficjalnego poradnika Rady Europy o nauczaniu praw człowieka.

Według europarlamentu Europejskie Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii (z siedzibą w Wiedniu) powinno przygotować raport w sprawie "narastającego klimatu nietolerancji powodowanej rasizmem, ksenofobią i homofobią w Polsce".

Przyjęcie tak ostrego tekstu próbowali zablokować eurodeputowani PiS i PO. - Należy być ostrożnym w porównywaniu i uogólnianiu zjawisk. Efekt może być odwrotny do zamierzonego - przekonywał w środowej debacie Wojciech Roszkowski (PiS).

Jednak szeroka koalicja liberałów i partii lewicowych (łącznie z polskimi członkami tych frakcji) postawiła Polskę pod pręgierzem.

Już po głosowaniu polscy posłowie prawicowi starali się zmniejszyć rozmiary porażki. - W tej sprawie Parlament Europejski przełamał się na pół. Widać, że wielu eurodeputowanych ma wątpliwości - tłumaczył "Gazecie" Konrad Szymański (PiS).

Z goryczą zauważył jednak, że eurodeputowani LPR i Samoobrony pośrednio przyczynili się do tego, że PE poparł aż tak krytyczną rezolucję.

Urszula Krupa (LPR) mówiła o "szkalowaniu Polski, Polaków i katolickiego Radia Maryja". Nasiliło się ono - zdaniem Krupy - gdy do władzy w Polsce doszedł rząd prawicowy "zaciekle zwalczany przez międzynarodówkę liberalno-socjalistyczną, która, mając w swoim ręku ogólnoświatową prasę, oczernia Polaków".

Jan Masiel (Samoobrona) stwierdził, że to homoseksualiści dopuszczają się przemocy wobec "myślących po chrześcijańsku Europejczyków". - Po co te parady? To też przemoc - precyzował.

A Bogdan Pęk (wybrany z list LPR) przekonywał: - Tysiącletnia historia Polski zaświadcza, że jest to państwo najbardziej tolerancyjne w Europie, które nigdy nie pozwoli sobie na bezkarne szarganie jego dobrego imienia.

Rezolucję europarlamentu skrytykował wczoraj były szef MSZ prof. Władysław Bartoszewski. - Kategorycznie przeciwstawiam się opinii, że Polska odgrywa jakąś szczególną negatywną rolę, jeśli chodzi o antysemityzm w Europie - powiedział agencji KAI. - Poradziłbym Parlamentowi Europejskiemu, żeby miał tak dobry stosunek np. do państwa Izrael, jaki ma Polska - dodał.

Gej maca dzieci

2006-06-15T16:28:00.000+02:00

Homofob polski

Homofob pozostaje z homoseksualistą w niezwykle trudnym związku: pokusa przeplata się tu z nienawiścią, zazdrość z potępieniem.

Homofobia, czyli "lęk przed człowiekiem" lub też "lęk o męskość" wyrażany przede wszystkim w nienawiści do homoseksualizmu, rozprzestrzenia niczym grypa hiszpanka. O ile wzajemne proporcje homoseksualistów i heteroseksualistów pozostają od tysiącleci te same, o tyle rośnie grupa osób zarażonych homofobią. Jest to notabene utrapienie wyłącznie polskie.

Wirus homofobii zaatakował dwa potężne miasta (Poznań i Kraków), a obecnie dociera do Warszawy. Pierwsze przypadki odnotowywano już kilka lat temu, wersję łagodną przechodziła wtedy znana psychoterapeutka Zofia Milska-Wrzosińska, której artykuł ("Co wolno gejom", "Gazeta", 2 sierpnia 2002 r.) wywołał liczne polemiki i uświadomił istnienie problemu. Przypadek ministra Kazimierz Kapery był znacznie cięższy, choć udało się go skutecznie wyleczyć dymisją [był ministrem zdrowia w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego i został zdymisjonowany za określenie homoseksualizmu zboczeniem, które trzeba leczyć]. Obecnie wirus się wzmocnił, zadomowił, zinstytucjonalizował. Kilka jego ofiar zdiagnozowano w parlamencie i organach władzy rządowej. W Stanach rozpoczęto badania mające na celu znalezienia klinicznych przyczyn tej choroby.

Dopóki jednak podłoże medyczne homofobii nie zostanie wykryte, przyjrzyjmy się z troską jej objawom społecznym.

Homofobia - aktywacja

Homofobi uaktywniają się w miesiącach wiosennych, najczęściej wtedy, gdy świeci słońce, a pogodni ludzie płci obojga wychodzą na spacer zamanifestować swoją potrzebę wolności, równości i niechęć wobec autorytaryzmów wszelkiego kalibru. Wychodzą poparadować. Homofobów drażnią kolory, zwłaszcza wtedy, gdy występują w sekwencji tworzącej tęczę. Mają również uczulenie na światło słoneczne, stąd często nakładają na twarz czapki kominiarki. Nie lubią żadnych przejawów różnorodności stylów, ubrań, jak również uczuć (nad radość przekładają posłuszeństwo, nad miłość - "słuszny gniew", nad ciepło dotyku - prostotę kamienia). Wciśnięci w garnitury, z krótko obciętymi włosami, wpatrzeni w wodza manifestują swoje przywiązanie do ładu, porządku, dyscypliny i rodziny. Za obraźliwe uznają następujące słowa: "równość", "wolność indywidualna", "tolerancja". Z równością kojarzy im się bowiem gej, z tolerancją - gej, a z wolnością kojarzy im się jedynie niepodległość. Lecz zapominają, że tę już mamy.

Homofob nie boi się heteroseksualistów, przywykł do ich obecności. Heteroseksualista też nie widzi żadnego zagrożenia ze strony najbardziej nawet zorganizowanych homoseksualistów, lecz gdy tylko w otoczeniu homofoba pojawi się wolny homoseksualista lub gdy pojawi się ich cała grupa, homofob gotów porzucić rodzinę, partię, ojczyznę, byle tylko do nich dołączyć. Jako śmiertelny wróg. Z istnienia homoseksualistów i z wrogości do nich czerpie fundamenty swojej tożsamości, której kruchość jest odwrotnie proporcjonalna do siły jej ekspresji. Homofob pozostaje z homoseksualistą w niezwykle trudnym, dialektycznym związku: pokusa przeplata się tu z nienawiścią, zazdrość z potępieniem, potrzeba naturalnej tożsamości z tożsamością normatywną, atawistyczny żywioł z wypracowaną ideologią. Stąd też homofobia ma różne oblicza, wiele dyskursów i wiele przypadków.

Homofobia demograficzna

Żywi się lękiem o wielkość populacji. Nie chodzi przy tym o populację ludzką w ogóle (ta ma się nieźle), ale o populację białych katolickich Polaków. Kto ich będzie rodził, gdy wszyscy wlejemy się w homoseksualną mniejszość? Naszej ojczyzny, która z takim oddaniem utrzymuje potężną społeczność zwolenników celibatu, nie stać na roztrwonienie dodatkowych plemników.

Homoseksualiści według homofobów zarówno wykradają samotnym kobietom potencjalnych partnerów tak niezbędnych w prokreacji, jak i nastają na żonatych mężczyzn ciągle do prokreacji zdolnych. Homofob jest bowiem przekonany, że wystarczy, aby homoseksualista krzyknął, kim jest, a natychmiast rozliczni małżonkowie porzucą swoje "naturalne" rodziny i zaczną oddawać się gorszącym praktykom sodomicznym.

Lęki homofobów o przyrost demograficzny leczy ostatnio rząd, który opracował staranną politykę prorodzinną. Jej celem będzie metodyczne zmuszenie wszystkich kobiet do obowiązkowego rodzenia dzieci (nie podano jeszcze wymaganej liczby, ale prognozuje się, że nie będzie ona mniejsza niż pięć). Być może starania rządu wyciszą lęki przynajmniej niektórych homofobów. Nie wszystkich jednak. Widok Polski rosnącej w demograficzną siłę będzie z pewnością cieszyć, ale myśl, że gdzieś na jej obszarach kryją się sodomici, nadal będzie wstrząsać.

Homofobia estetyczna

Nie ma to jak obrzydliwość sodomii. Kierowany świętym, bo biblijnym, oburzeniem homofob nie może wprost znieść najmniejszego wyobrażenia o ohydzie scen w sypialni homoseksualisty. Sama myśl o tym, co homoseksualista robi i czego nie robi (choć robić wcale nie musi), przyprawia go o ekscytację tak wielką, że aby ją pokonać, musi wyjść na ulicę (ewentualnie udać się do mediów) i zaprotestować. Nierzadko w imię wartości katolickich.

Siła homofobicznej reakcji jest tak gwałtowna, że wywołuje nieuniknione podejrzenie, że kryje się za nią duża pokusa, która prawie nie występuje u heteroseksualisty, a w każdym razie nie przejmuje go ona aż w tym stopniu. Homofoba znacznie mniej, albo i wcale, porusza ohyda domowej przemocy czy agresji ulicznej powodowanej przez "mężczyzn-którzy-na pewno-nie-są-pedałami". Bo wszak istotą prawdziwej męskości jest agresja. Z zalecenia św.Pawła homofob pamięta jedynie "zło sodomii", nie wiedząc, że w równym stopniu odnosi się ono do pijaństwa i chciwości. O zaleceniu miłości bliźniego nie słyszał w ogóle.

Homofob esteta nigdy nie ogląda greckich waz i nie sięga do Platona (bo ten niesłusznie pouczał, że niebiańską jest tylko ta Afrodyta, która "nie ma nic wspólnego z pierwiastkiem żeńskim, tylko i jedynie z pierwiastkiem męskim"), nie znosi Rzymian, którzy nieroztropnie uważali, że "chłopcy dostarczają spokojnej rozkoszy, która nie porusza duszy, podczas gdy namiętność do kobiety pogrąża wolnego mężczyznę". Brzydzi się Dantem, Marią Dąbrowską, Garym Cooperem i cieszy go klęska Oskara Wilde'a.

Homofobia naturalistyczna

Opiera się na wierze w normujący i absolutny charakter natury. Homofob naturalista nie wie nic i wiedzieć nie chce o homoseksualnych samcach goryli, ciernika, mew, kotów, a nawet... kaczki krzyżówki.

Nie wierzy, że natura rozumiana jako przyroda jest nader kiepskim drogowskazem postępowania, zwłaszcza że nasza cała cywilizacja z chrześcijaństwem włącznie jest przezwyciężaniem i przekształcaniem natury. Z kolei nie rozumie, że natura rozumiana jako twór boży i kierowana jego prawami jest ideą nie dla wszystkich zrozumiałą, a na pewno nieobligującą tych, którzy łaski wiary nie posiedli. Zresztą homofob do katechizmu nie zagląda, bo mógłby tam wyczytać, że jego stan jest chorobą i złem jak każda nienawiść i przemoc.

Homofob myśli co prawda, że jego podniecenie na widok homoseksualisty stanowi dowód gorliwości w obronie porządku naturalnego, że jest szermierzem nieskażonej ojczyzny, prawdziwej kultury i świętej rodziny. Tyle że owej ojczyźnie, kulturze i rodzinie bardziej zagraża choroba homofobii niż homoseksualizm.

Homofobia moralistyczna

Z ust homofoba nie schodzi słowo moralność. Jest rycerzem świętej sprawy. Etyka to jego cel. Choć nie wie, czym jest, będzie jej bronił. Będzie bronił społeczności przed złem, siebie przed pokusą. Jest niczym Dante, który umieścił sodomitów w dziewiątym kręgu piekieł obok największych zbrodniarzy Kaina i Judasza. Choć nie wie, że zarazem Dante spotkał tam swoich największych przyjaciół, mistrzów, "kapłanów i mędrców o wielkiej sławie". I nie wie, że - jak sądził Dante - "teolog może potępiać, chrześcijanin powinien okazać wyrozumiałość".

Homofoba chrześcijaństwo mniej interesuje niż prace ideologów homofobii promujących zasady "nowej poprawności politycznej", zgodnie z którymi śmiało można kłamać, oczerniać, prowokować, insynuować. Homofob wie, że w przeciwieństwie do niemoralnych krajów Europejskich tu, w Polsce, można głosić, że homoseksualista jest pedofilem, przestępcą, zboczeńcem, nekrofilem, cyklistą i żydem. Nie straszny mu bowiem terror liberalnej poprawności politycznej ani normy rozsądku, przyzwoitości czy dobrego smaku. Nie boi się, w ręku dzierży kamień, jajo, kij.

Ma władzę, dostęp do mediów i przekonanie o własnej racji. To jest jego etyka. A nawet więcej niż etyka.

Homofobia prokuratorska

To najnowsza postać homofoba, który własnych pokus nie może pokonać w inny sposób jak tylko instytucjonalnie. Nie wystarczy mu już ulica, agresja, i rzucanie kamieni. Dla ukojenia własnych lęków zatrudnia służby, angażuje prawo, ściąga media.

Homofob prokurator obficie czerpie z doświadczeń Polski przedwojennej, a zwłaszcza z doświadczeń swoich duchowych i znacznie bardziej doświadczonych kolegów "żydofobów". Nie głosi już lęku przed homoseksualistą indywidualnym, ale przed spiskiem homoseksualnym, przed horrendalnym światowym lobby, "układem" zgoła, który oplata ciasną siecią zdrowe społeczeństwo i wnika w jego krwiobieg.

Homoseksualista nie jest już tylko obrzydliwym partaczem demograficznym, ale i pedofilem, nekrofilem, zoofilem. Spiskowcem wszetecznym, podstępnym, zabójczym. Już nie tylko los Polski zatrważa homofoba prokuratora, ale i los niewinnych dzieci, szacownych nieboszczyków oraz dobrodusznych zwierząt. Przenikliwie wiąże wszystko ze wszystkim, nie podejrzewając nawet, że równie łatwo powiązać jego homofobię z paranoją i barbarzyństwem.

Bo to nie homoseksualista zagraża demokracji. Demokracja jest otwarta na każdą odmienność, która nie powoduje krzywdy i instrumentalizacji drugiego człowieka. Demokracji zagrażają nienawiść, przemoc i barbarzyństwo, tak jak światu zagraża brak miłości i szacunku wobec drugiego człowieka.

M. Środa

Rys Raczkowskiego

2006-06-12T14:38:00.000+02:00

NSA: zakaz Marszu Równości niezgodny z prawem

2006-05-25T20:28:00.000+02:00

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w czwartek, że zakaz Marszu Równości w Poznaniu w 2005 r. był niezgodny z prawem.

NSA oddalił skargę kasacyjną wojewody wielkopolskiego na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który w grudniu 2005 r. stwierdził, że zakaz Marszu Równości w Poznaniu, wydany przez prezydenta miasta i utrzymany przez wojewodę, był niezgodny z prawem.

Decyzja NSA jest ostateczna i nie przysługuje od niej odwołanie. Obecni na sali rozpraw przedstawiciele środowisk gejowskich, którzy współorganizowali Marsz Równości, przyjęli orzeczenie sądu brawami.

Prezydent Poznania Ryszard Grobelny 15 listopada 2005 zakazał Marszu Równości. Uzasadnił decyzję tym, że w czasie zaplanowanego w centrum Poznania marszu może dojść do zniszczenia mienia dużej wartości. Zdaniem Grobelnego, do zniszczeń mogło dojść w wyniku ataku przeciwników marszu na jego uczestników. Wojewoda wielkopolski Andrzej Nowakowski utrzymał decyzję w mocy, dając takie samo uzasadnienie.

W czwartek sędzia NSA Wojciech Chróścielewski powiedział, że organ administracyjny może zakazać demonstracji, jeżeli jej uczestnicy mogliby zniszczyć mienie dużej wartości lub zagrozić zdrowiu lub życiu osób postronnych. Jednak nie może zakazać go, jeśli zagrożenie pochodzi ze strony osób nie biorących udziału w zgromadzeniu, np. kontrdemonstrantów.

Sędzia dodał, że państwo zobowiązane jest zapewnić zgromadzeniu należytą ochronę. "Jeśli zapewnia się bezpieczeństwo imprez sportowych, w tym przemarszu kibiców, to nie widać żadnych powodów, dla których nie można zabezpieczyć zgromadzeń służących realizacji konstytucyjnie chronionej wolności" - zaznaczył.

"Sąd pragnie z całą mocą podkreślić, że w kontekście konstytucyjnej wolności do organizowania pokojowych zgromadzeń nie jest rolą ani organów administracyjnych, ani sądów analizowanie haseł i idei, którym służyć ma zgromadzenie przez pryzmat własnych przekonań moralnych bądź przez pryzmat przekonań dominującej nawet większości" - powiedział sędzia.

Sąd przypomniał, że w styczniu br. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że uzależnianie organizowania zgromadzeń na drogach publicznych od uzyskania zezwolenia na ich przeprowadzenie jest niezgodne z konstytucją. Sędzia zacytował fragment wyroku TK mówiący, że nawet ewentualność kontrdemonstracji - "przy użyciu przemocy lub przyłączenia się skłonnych do agresji ekstremistów" - nie może prowadzić do pozbawienia prawa organizowania zgromadzeń.

Reprezentujący przed sądem wojewodę wielkopolskiego mec. Lech Dworaczyk powiedział dziennikarzom, że "jest zadowolony", że teraz jasne jest, jak interpretować przepis o zagrożeniu podczas zgromadzeń.

Współorganizatorka Marszu Równości Agata Teutsch powiedziała dziennikarzom, że "bardzo cieszy się z wyroku sądu". "Jest to dowód, że żyjemy w demokratycznym państwie, że prawo działa w tym kraju. Czuję się dzięki temu mniej bezbronna. Mam nadzieję, że teraz kolejny Marsz Równości będzie mógł odbyć się bez przeszkód" -

zaznaczyła.

Reprezentujący przed sądem organizatorów marszu prof. Zbigniew Hołda ocenił, że wojewoda wielkopolski miał odpowiednie siły, by zapewnić marszowi bezpieczeństwo. "Tam największą zorganizowaną grupą byli policjanci" - zauważył.

Rzeczniczka prezydenta Poznania, Anna Szpytko, oświadczyła w czwartek PAP, że "prezydent odniesie się do tej sprawy dopiero po otrzymaniu oficjalnego orzeczenia NSA i jego uzasadnieniań.

Doradca Wojewody Wielkopolskiego Krzysztof Szmajs powiedział PAP, że Tadeusz Dziuba (wojewoda wielkopolski - PAP) będzie traktował czwartkową decyzję sądu jako wykładnię prawną w analogicznych przypadkach.

W listopadzie 2005 r. - wbrew zakazowi - organizatorzy Marszu Równości (Komitet Organizacyjny Dni Równości i Tolerancji w Poznaniu) i jego sympatycy spotkali się na nielegalnym wiecu. Doszło do przepychanek. Policja doprowadziła na przesłuchanie 68 jego uczestników i organizatorów oraz najbardziej agresywnych przeciwników marszu.

Nieoczekiwanym

2006-05-17T17:17:00.000+02:00

Nieoczekiwanym bohaterem [bohaterką być może?] debaty o rozszerzeniu [UE] stała się Polska. Gdy mowa była o dyskryminacji Romów w Bułgarii i Rumunii, Daniel Cohn-Bendit, aktywista paryskiego marca z 1968 roku, zaatakował Brukselę za brak odwagi w krytykowaniu Polski. Nowy rząd oskarżył o sprzyjanie rasizmowi i dyskryminacji homoseksualistów. - To się dzieje w Europie, to się dzieje w Polsce - grzmiał lider Partii Zielonych.

Eurodeputowani z partii rządzących w naszym kraju ostro mu odpowiadali. - Mówi bzdury o naszym kraju - powiedział Ryszard Czarnecki z Samoobrony.

O tym, co wicepremiera (ver. 1.4) raduje

2006-05-16T21:51:00.000+02:00

"Giertych [Roman] oświadczył, że nie czytał listu i trudno jest mu się do niego ustosunkować. Pytany, czy podpisałby się pod listem, zauważył, że nie ma tam jego podpisu.

- Posłowie mają prawo zadawać pytania; robią to w ramach interpelacji, zapytań poselskich. Generalnie bardzo się cieszę, jak jest duża aktywność poselska w tym zakresie, każdy przejaw aktywności parlamentarnej mnie raduje - zaznaczył."

[źródło: wiadomości.o2.pl]

A dla rozluźnienia stary, ale dobry komiks...

Aż i Wierzejskiemu posłowi zachciało się zaprotestować...

2006-05-13T20:33:00.000+02:00

... zadał więc zapytanie poselskie:

w sprawie: ataków na Rząd i Ministra Edukacji Narodowej przez środowiska homoseksualne

kierowane do: Pana Ludwika Dorna – Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Pana Zbigniewa Ziobro – Ministra Sprawiedliwości

Warszawa, 12 maja 2006 r.

[tu idzie treść właściwa:]

Organizacje zrzeszające aktywistów ruchu homoseksualnego w Polsce każdego niemal dnia dokonują bezpardonowych ataków na rząd polski i jego ministrów, zwłaszcza od momentu powstania większościowej koalicji. W szczególny sposób atakowany jest, szkalowany i zniesławiany wicepremier Roman Giertych, Minister Edukacji Narodowej. Głównym powodem organizowanej przez nich nagonki są zapowiedzi nowego ministra o konieczności walki z patologiami od lat gnębiącymi polską szkołę, tj m.in. narkomania oraz o przywróceniu moralnego wymiaru wychowaniu w polskiej oświacie.

Powszechnie wiadome jest, że środowiska homoseksualne programowo zainteresowane są upowszechnianiem postaw dewiacyjnych wśród młodzieży, oraz – co gorsza – powiązane są ze światem quasi-przestępczym o charakterze m.in. pedofilskim. Deklaracje nowego ministra o zapowiadanym ograniczeniu przestępczości w szkołach oraz o konieczności wychowania zgodnego z normami tradycyjnej etyki wywołują furie w tych organizacjach.

Zwracam się do Szanownych Panów Ministrów z zapytaniem:

- czy i jak dalece sięgają powiązania owych organizacji ze środowiskami pedofilskimi i zorganizowanym światem mafii narkotykowej;
- jakie są legalne i nielegalne źródła finansowania owych organizacji;
- jak daleko sięga penetracja tych organizacji w polskich szkołach.

Wyjaśnienie wyżej wymienionych wątpliwości pozwoli odpowiedzieć na pytanie: jakie są rzeczywiste motywy brutalnych ataków na rząd polski oraz Ministra Edukacji i tak bezprzykładnego kwestionowania konieczności zmian w polskiej szkole.

Z poważaniem:
Wojciech Wierzejski
Poseł na Sejm RP

Nie należy zapominać, że Wierzejski poseł udziela również wywiadów prasie...
"Władze Warszawy nie mogą dać zgody na ten przemarsz! [Marsz Równości, 10 czerwca w Wawie] Jeżeli dewianci zaczną demonstrować, to należy dolać im pałą. (...) I nic mnie nie obchodzi, że mają przyjechać jacyś politycy z Niemiec. To nie są żadni poważni politycy, tylko geje. Jak dostaną parę pał, to drugi raz nie przyjadą. Gej to przecież z definicji tchórz."
(źródło: Życie Warszawy)

Demo za demo za demo idzie

2006-05-13T20:01:00.000+02:00

Kolejne demonstracje antyrządowe:

Wtorek, 9 maja:
Warszawa - 12.00, Brama Główna UW, marsz pod Sejm

Czwartek, 11 maja:
Łódź - 17.00 Pasaż Schillera

Sobota, 13 maja:

Kraków - 12.00 z Ratusza pod kuratorium i magistrat.
Warszawa - 12.00 pod Sejmem
Warszawa - 14.00 Plac Zamkowy
Częstochowa - 12.00 pod Urzędem Miasta
Szczecin - 12.00 z Placu Lotników do Urzędu Wojewódzkiego
Katowice - 12.00 Teatr Wyspiańskiego
Gdańsk - 12.00 z Dworzec Główny do kuratorium
Rzeszów - 12.00 Rynek
Poznań - 12.00 Stary Rynek

Niedziela, 14 maja:

Wrocław - 15.00 Rynek, pod pręgierzem
Warszawa - 16.00 przy ulicy Hożej 9 (siedziba LPR i MW) odbędzie się happening przeciwko Wierzejskiemu posłowi [tu dęty artykulik ŻW na ten temat]

Poniedziałek, 15 maja:
Katowice - 14.00 Rynek

Środa, 17 maja:
Toruń - 14.00 Plac Rapackiego, przemarsz przez Stare Miasto pod Kuratorium

Czwartek, 18 maja:
Gliwice - 12.00 plac Krakowski, przemarsz na plac Piastów, następnie ulicą Zwycięstwa pod Urząd Miasta

Poniedziałek, 22 maja:
Białystok - 15.00 pod pomnikiem Józefa Piłsudskiego, przemarsz pod Urząd Wojewódzki

Prasa pisze i opisuje:
GW: Młodzież: 'Wolę emigrację niż Giertycha edukację'
GW: Fala antyrządowych demonstracji młodzieży
Stołeczna: Znowu marsz przeciw Romanowi Giertychowi
Onet: Młodzież protestuje: Patriotyzm tak, faszyzm nie

Przemówił...

2006-05-10T23:15:00.000+02:00

Nieortograficznie, ale jednak...

Kwa kwa w nowej*, ulepszonej szacie.

I z kwiatkami. ^_^

(* Por.: "Szopka" 14 II 2006)

Żądze według Sowińskiej

2006-04-28T19:27:00.000+02:00

Ewa Sowińska - rzecznik praw dziecka, o „złym dotyku” w szkołach:

„– Zgadza się pani z opinią, że homoseksualiści nie powinni zajmować się dziećmi?

– Oczywiście. W szkołach mieliby szerokie pole do deprawacji najmłodszych. Jest niemal niemożliwe, by człowiek z »takimi« skłonnościami powstrzymał swoje żądze. Przecież to pośród homoseksualistów rodzi się pedofilia. Nie uniknęlibyśmy więc »złego dotyku«. Należy szybko zająć się tym problemem, ponieważ obserwujemy coraz agresywniejsze »wchodzenie« takich osób do szkół”.

(W rozmowie z Magdą Kazikiewicz, „Dziennik Łódzki”, 10 IV)

Pełna wersja artykułu dostępna w aktualnym wydaniu "Polityki".

Metody dostosowane

2006-04-13T10:28:00.000+02:00

Ekologiczno - pacyfistyczne antychrysty nie będą... (III)

2006-03-25T14:40:00.000+01:00

Wolność słowa w szkołach: list otwarty

List otwarty zainicjowany przez uczniów liceum im. Cervantesa w Warszawie do Ministra Edukacji i Nauki w sprawie wydarzeń w liceum im. Reytana i listu wiceministra Jarosława Zielińskiego do kuratorów oświaty...

WARSZAWA, DN. 23.03.2006

MINISTERSTWO EDUKACJI I NAUKI
MIN. MICHAŁ SEWERYŃSKI

LIST OTWARTY

W związku z ostatnimi wydarzeniami do jakich doszło w LO im. Tadeusza Reytana w Warszawie oraz pismem skierowanym przez wiceministra edukacji i nauki Jarosława Zielińskiego do wszystkich kuratorów oświaty, zalecającego ograniczenie dostępu organizacji pacyfistycznych, ekologicznych i antywojennych do młodzieży, z powodu rzekomo negatywnego wpływu tych organizacji na młodzież o "nieukształtowanym systemie wartości", my - przedstawiciele samorządów uczniowskich, mediów, organizacji pozarządowych oraz osoby publiczne i pracownicy oświaty chcemy wyrazić swój protest przeciwko decyzjom władz, mającym na celu zniszczenie pluralizmu poglądów. Dziwi nas bezczelność z jaką poczynają sobie ostatnio władze oświatowe jawnie indoktrynując młodzież. Przeraża nas fakt, że naciskom są poddawani dyrektorzy szkół tacy jak:

- pani Joanna Malawska z LO im. Miguela de Cevantesa w Warszawie, która pod presją wspomnianego pisma cofnęła zgodę na zorganizowanie dyskusji panelowej na temat demokracji oraz wychowawczej funkcji szkoły pt. "ile nam wolno pomyśleć, ile nam wolno powiedzieć" z zaplanowanym udziałem przedstawicieli świata nauki, mediów, organizacji pozarządowych oraz urzędu miasta; czy

- pan Seweryn Szatkowski z LO im. Tadeusza Reytana w Warszawie, który podczas Dni Tolerancji został zmuszony do cofnięcia zgody na wpuszczenie do szkoły Roberta Biedronia, prezesa Kampanii Przeciwko Homofobii, zaproszonego do udziału w debacie.

Pragniemy przypomnieć władzom znaczenie terminów takich jak: pluralizm polityczny, pluralizm poglądów, wolność słowa, przekonań, zgromadzeń, które nie są dla nas pustymi frazesami i komunałami wygłaszanymi podczas apeli szkolnych, ale niezbywalnymi prawami zapisanymi w Konstytucji RP i umowach międzynarodowych. Domagamy się ich poszanowania, zarówno na terenie placówek wychowawczych jak i poza nimi, i to bez względu na to, co dzieje się w danej chwili na arenie politycznej.

Podpisy należy wysyłać na adres: poparcie.dla.cervantesa [małpa] wp.pl

DO WIADOMOŚCI:

GAZETA WYBORCZA
RZECZPOSPOLITA
TRYBUNA
TYGODNIK POWSZECHNY
TYGODNIK PRZEKRÓJ
TYGODNIK POLITYKA
TYGODNIK WPROST
TYGODNIK OZON
GAZETA SZKOLNA
KATOLICKA AGENCJA INFORMACYJNA
POLSKA AGENCJA PRASOWA
RADIO ESKA
RADIO TOK FM

"Kwa, kwa, paskudny Trybunał"

2006-03-24T00:21:00.000+01:00

Kaczyński: TK to nie "zespół mędrców"

Zdaniem lidera PiS Jarosława Kaczyńskiego potrzebna jest dyskusja o Trybunale Konstytucyjnym, a traktowanie go "jako zespołu mędrców" nie podlegających krytyce i decydujących w każdej sprawie zgodnie z prawem "jest nieporozumieniem".

Prezes PiS swoją opinię przedstawił w czwartek Radiu Maryja i Telewizji Trwam, gdy było wiadome tylko, że TK, który w czwartek zajmował się ustawą medialną, uznał niektóre jej artykuły za niezgodne z konstytucją.

"Jestem przekonany, że w Polsce przedmiotem otwartej dyskusji, takiej jaka na przykład toczy się w stosunku do Sądu Najwyższego w Stanach Zjednoczonych, powinna być także sprawa Trybunału Konstytucyjnego, jego składu, związków politycznych jego poszczególnych sędziów" - powiedział Kaczyński.

Zaznaczył, że w TK są zarówno osoby mające związki z prawą stroną sceny politycznej, jak i osoby mający związki z lewą stroną sceny politycznej.

"Traktowanie go (TK - PAP) jako zespołu mędrców, którzy nie podlegają żadnej krytyce i z całą pewnością w każdej sprawie decydują zgodnie z prawem, traktowanym jako zespół norm poddawanych interpretacji przy pomocy jakiś powszechnie przyjętych reguł jest nieporozumieniem. I to bardziej nieporozumieniem podstawowym, które odnosi się do samej istoty prawa" - przekonywał szef PiS.

"To nie jest tak, żeby istniały całkowicie niepodważalne reguły wykładni prawa. Po drugie - nie jest też tak, żeby to byli ludzie całkowicie neutralni, jeśli chodzi o ich decyzje i stanowiska zajmowane także indywidualnie podczas tzw. votum separatum (zdanie odrębne)" - dodał J.Kaczyński.

Ekologiczno - pacyfistyczne antychrysty nie będą... (II)

2006-03-23T11:44:00.000+01:00

Licealiści z Cervantesa i tak będą dyskutować

Uczniowie z warszawskiego ogólniaka im. Cervantesa przeprowadzą dyskusję wolności słowa i prawach człowieka

Po liście wiceministra edukacji Jarosława Zielińskiego, w którym ostrzegał przed wpuszczaniem do szkół organizacji, które "atrakcyjne hasła pacyfistyczne, ekologiczne i antywojenne" mogą wykorzystywać do szerzenia "szkodliwych treści wychowawczych", dyrekcja warszawskiego LO im. Cervantesa nie zezwoliła na panel dyskusyjny o wolności słowa i prawach człowieka. - Nigdy nie wiadomo, czy w jego trakcie nie mogłoby paść coś, co naraziłoby naszą szkołę na konieczność składania wyjaśnień u władz - tłumaczyła Joanna Malawska, dyrektor liceum.

Wczoraj licealiści, którzy na debatę chcą zaprosić m.in. Katolicką Agencję Informacyjną i prof. Magdalenę Środę, zdecydowali, że zorganizują dyskusję, ale poza szkołą. - Teraz będzie jeszcze ważniejsza, bo okazuje się, że nie wszędzie można głośno o wszystkim mówić - mówią maturzyści Aleksandra Postek i Kamil Skowroński.

Joanna Malawska też przyjdzie na uczniowską dyskusję. - Tak, jestem konformistką. Choć uważam, że powinno się wychowywać także przez dyskusje na różne tematy, to nie mam już sił tłumaczyć się ze swych poglądów przed ludźmi, którzy mnie nie rozumieją. To, co wydarzyło się w mojej szkole, powinno ministrowi dać do myślenia: dyrektorów można stłamsić, ale młodzieży ust zamknąć się nie da - mówi dyrektorka Cervantesa.

-------------------------------------------------------------------

LISTY MINISTRA

Warszawa, 9 marca 2006 r.

MINISTER
EDUKACJI I NAUKI

Państwo
Kuratorzy Oświaty
w s z y s c y

Szanowni Państwo,

wiele stowarzyszeń i organizacji zwraca się do szkół z propozycjami prezentowania w placówkach oświatowo - wychowawczych swoich poglądów, zamierzeń i planów. Zdarza się, że zapraszają nauczycieli, a przede wszystkim uczniów, do udziału w organizowanych imprezach bądź innych przedsięwzięciach.

Odnosząc się do tych zdarzeń, informuję o stanowisku Ministerstwa Edukacji i Nauki:

Szkoła jest instytucją wolną od działań politycznych i jakiejkolwiek indoktrynacji (art. 56 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Dz.U.z 2004r. nr 256, poz. 2572, z późn. zmianami).

Dyrektor szkoły odpowiada za organizację placówki. Podejmuje decyzje umożliwiające spotkania z dziećmi i młodzieżą, a także z nauczycielami osób z zewnątrz. W ten sposób przyjmuje odpowiedzialność nie tylko za przebieg samych spotkań, lecz także za prezentowane na nich treści.

Działalność dydaktyczna, a przede wszystkim wychowawcza szkoły, to pomoc i towarzyszenie uczniom w trudnym procesie dojrzewania. Dzieci i młodzież w wieku szkolnym najczęściej nie mają w pełni ukształtowanego systemu wartości. Młodzi ludzie podatni są na efektowne wystąpienia, gubią się jednocześnie w rozpoznawaniu ich rzeczywistego znaczenia. Zdarza się, że atrakcyjne hasła pacyfistyczne, ekologiczne, antywojenne bezkrytycznie przyjmowane przez młodzież niosą w sobie w rzeczywistości szkodliwe treści wychowawcze.

Proszę Państwa o poinformowanie dyrektorów szkół o zdarzających się próbach dotarcia do uczniów, do czego okazją w najbliższym czasie może być rocznica interwencji w Iraku. Należy podjąć skuteczne działania zapewniające dzieciom i młodzieży bezpieczne warunki edukacji, rozumiane także jako kształtowanie odpowiedniego, dojrzałego stosunku do współczesnych wydarzeń politycznych i społecznych.

Z wyrazami szacunku
w/z Ministra
Sekretarz Stanu
Jarosław Zieliński

Ekologiczno - pacyfistyczne antychrysty nie będą tolerowane

2006-03-22T13:20:00.000+01:00

Liceum zakazuje wymiany poglądów

W liceum Cervantesa nie będzie uczniowskiej debaty o wolności słowa i prawach człowieka. - Nie chcemy sprzeciwiać się Ministerstwu Edukacji - wyjaśnia dyrektorka

To bodaj pierwsza w Warszawie szkoła, która zakazała wymiany poglądów po tym, jak wiceminister edukacji Jarosław Zieliński rozesłał do kuratorów ostrzegawczy list. Pismo jest właśnie przekazywane do szkół. Wiceminister ostrzega w nim przed zapraszaniem do nich osób, które mogą mieć zły wpływ wychowawczy na uczniów.

List odniósł skutek. W Cervantesie nie odbędzie się planowana przez młodzież dyskusja o wolności słowa i prawach człowieka. Był to pomysł kilku uczniów, którzy chcieli m.in. przedyskutować, dlaczego dwa tygodnie temu w czasie Dni Tolerancji w innym liceum - im. Reytana - nie pozwolono Robertowi Biedroniowi z Kampanii przeciw Homofobii spotkać się z młodzieżą. - Wiem, że uczniów to poruszyło - mówi Dorota Waś, szkolny pedagog.

Do dyskusji chciano zaprosić m.in. Magdalenę Środę, Katolicką Agencję Informacyjną, Federację na rzecz Kobiet. Wczoraj dyrektorka szkoły zdecydowała jednak, że żadnych gości w szkole nie będzie. - Posłucham ministra, choć nie zgadzam się treścią jego listu. Nigdy nie wiadomo, czy w trakcie dyskusji nie padłoby coś, co spowodowałoby, że musiałabym tłumaczyć się władzom. Nie chcę przed maturą narażać szkoły na niepotrzebne emocje - wyjaśnia Joanna Malawska.

- Komu szkodziłaby taka dyskusja? - zastanawia się Mateusz, licealista z Cervantesa. - Powinna się odbyć. Nie może tak być, że w szkole nie możemy rozmawiać na tematy, które nas interesują i dotyczą.

Dorota Waś, pedagog: - Teraz dopiero będę miała pełne ręce roboty, by wytłumaczyć młodzieży, dlaczego list wiceministra spowodował odwołanie panelu o wolności słowa i prawach człowieka.

W innych liceach list także wywołuje emocje. - Obawiam się, że teraz zagrożonych jest wiele cennych inicjatyw, które mogłyby mieć w szkołach miejsce - zauważa Wiesław Włodarski, dyrektor L LO im. Ruy Barbosa. Sam swym licealistom nie zamierza zakazywać organizowania różnych imprez. - List wiceministra to dla mnie tylko wyraz braku zaufania do nas, dyrektorów.

Ministerstwo Edukacji odpowiedzialność za zakazywanie wymiany poglądów w szkołach zrzuca właśnie na nich. - To oni decydują, co się w szkoałch dzieje - mówi Mieczysław Grabianowski, rzecznik MEiN.

-----

W/w jest efektem tego:
Zdarza się, że atrakcyjne hasła pacyfistyczne, ekologiczne, antywojenne bezkrytycznie przyjmowane przez młodzież niosą w sobie w rzeczywistości szkodliwe treści wychowawcze"

Wiceminister rozesłał do kuratorów oświaty pismo z prośbą o poinformowanie dyrektorów, by mieli się na baczności, bo "wiele stowarzyszeń i organizacji zwraca się do szkół z propozycjami prezentowania swoich poglądów, zamierzeń i planów".

"Zdarza się, że atrakcyjne hasła pacyfistyczne, ekologiczne, antywojenne bezkrytycznie przyjmowane przez młodzież niosą w sobie w rzeczywistości szkodliwe treści wychowawcze" - ostrzega Zieliński w liście, który wczoraj opublikowała "Trybuna".

Minister radzi, żeby wzmocnić czujność szczególnie teraz, kiedy zbliża się rocznica wybuchu wojny w Iraku, bo hasła ekologiczne i antywojenne "mogą być wprzęgnięte do działań szkodliwych". - Wykorzystane przez ekstremistów siły skrajnie lewicowe do anarchizowania życia i właśnie pod przykrywką tych pozytywnych haseł - przekonuje wiceminister. - To nie żarty. Proszę mnie i mój list traktować poważnie.

Zieliński twierdzi, że ma informacje, że w najbliższych dniach ma się coś wydarzyć.

- Wysłałem list, bo nie mogłem być bezczynny, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo edukacji i wychowania uczniów, a także ich bezpieczeństwo fizyczne - tłumaczy.

Nie chce zdradzać szczegółów, gdyż są "zastrzeżone przez specjalne organy państwa". - Mamy do czynienia z sytuacją, gdy ktoś chce anarchizować życie publiczne i burzyć wartości - mówi Zieliński. Po więcej informacji odsyła do ABW.

Ogólnopolskie Dni Antywojenne w rocznicę interwencji wojsk w Iraku organizuje Związek Nauczycielstwa Polskiego wraz z Inicjatywą "Stop wojnie". Inicjatywa to grupa osób, która tuż przed interwencją w Iraku trzy lata temu zaczęła organizować antywojenne manifestacje.

- Zdumiał nas ten list. Jak można wciskać uczniom szkół ponadgimnazjalnych, którzy są na tyle dojrzali, żeby dostać prawo jazdy, że pacyfizm jest złem? To w szkole uczniowie powinni poznawać różne światopoglądy i uczyć się dialogu - dziwi się Sławomir Broniarz, prezes ZNP.

Wyszczególnieniem w liście właśnie organizacji pacyfistycznych, ekologicznych i antywojennych oburzony jest alterglobalista Maciej Wieczorkowski. - To przerażające, że pan minister boi się ekologa, boi się pacyfisty, a nie boi się faszysty, bo na tej liście nie ma Młodzieży Wszechpolskiej, która nawołuje do ksenofobii i próbuje robić pogadanki w szkołach.

Wiceminister się broni: - Kto tak interpretuje mój list, nie rozumie go. Nie mam nic przeciwko osobom, które w szkołach szerzą te wartości. Nie chcę tylko, by były źle wykorzystywane - mówi wiceminister. W szkole nie przeszkadzają mu też wszechpolacy, o ile nie prowadzą politycznej agitacji. "Od polityki i indoktrynacji szkoła ma być wolna" - twierdzi minister.

Ze szkołami współpracuje ekologiczna organizacja Klub Gaja. Prezes klubu Jacek Bożek list wiceministra traktuje jako "wypadek przy pracy".

Wczoraj wieczorem swoje oburzenie listem ministra Zielińskiego wyraziła międzynarodowa organizacja ekologiczna WWF.

W ramach Dni Antywojennych odbędą się w Warszawie: koncert, manifestacja, konferencja z dyskusją "Edukacja dla pokoju".

W sobotniej konferencji wezmą udział oprócz członków ZNP i Inicjatywy "Stop wojnie" była senator SLD-UP prof. Maria Szyszkowska, aktor znany z serialu "M jak miłość" Marcin Bosak, arabista prof. Marek Dziekan, korespondent Radia Zet Jacek Czarnecki, Irakijczyk mieszkający w Polsce Dżabbar al Jasiri i publicysta Jacek Żakowski.

A u sąsiada...

2006-03-20T22:44:00.000+01:00

Czechy zalegalizowały związki homoseksualne
Środa, 15 marca 2006

Czeski parlament przyjął ustawę o legalizacji związków osób tej samej płci, odrzucając weto prezydenta Czech Vaclava Klausa.

Czechy stały się w ten sposób 13. krajem świata i pierwszym krajem postkomunistycznym, który zalegalizował związki homoseksualne.

Ustawa została przyjęta minimalną wymaganą większością głosów - poparło ją 101 spośród 177 biorących udział w głosowaniu posłów Izby Poselskiej (niższej izby parlamentu).

Nowe prawo - według osób je popierających - upraszcza życie parom homoseksualnym w czynnościach urzędowych, sądowych i postępowaniu karnym. Ponadto daje możliwość przyznania pełnomocnictwa drugiej osobie w codziennych sprawach, a także pozwala na wychowywanie - ale nie adopcję - dzieci. (sm)

Ludzie listy piszą... Nawet w Ciemnogrodzie...

2006-03-20T22:36:00.000+01:00

Tresc listu, jaki krakowskie srodowiska wezwane do dialogu przez MW wystosowaly do mediow. (źródło: lista gender)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Krakow, 17 marca 2006 r.

Krakowskie srodowiska dzialajace na rzecz praw kobiet zostaly wezwane przez malopolska Mlodziez Wszechpolska do otwartosci na dialog i podjecia debaty na temat "Problemow wspolczesnej kobiety".

My, przedstawicielki i przedstawiciele krakowskich srodowisk dzialajacych m.in. na rzecz praw kobiet, sprzeciwiamy sie instrumentalnemu traktowaniu przez Mlodziez Wszechpolska problematyki praw kobiet jako narzedzia promocji swojego ugrupowania.

Spektakularne rzucanie feministkom rekawicy, rzucanie kamieniami, agresja fizyczna i slowna, poslugiwanie sie stereotypami i uprzedzeniami, zastraszanie, wyszydzanie, postawa konfrontacyjna - taka wlasnie definicje dialogu prezentuje Mlodziez Wszechpolska, nie rozumiejac podstawowych zasad debaty spolecznej w panstwie demokratycznym.

Mlodziez Wszechpolska wielokrotnie uciekala sie do przemocy jako sobie wlasciwej metody komunikowania nam swoich przekonan, nie dbajac przy tym o bezpieczenstwo
i godnosc osobista ani kobiet, ani mezczyzn. Przypomnijmy tylko krakowskie incydenty:
- maj 2004 - obrzucenie uczestnikow i uczestniczek pokojowego Marszu Tolerancji kamieniami, butelkami i kawalkami plyt chodnikowych, ataki na pojedyncze grupy demonstrantow po zakonczeniu Marszu.
Interweniowala policja.

- marzec 2005 - obrzucenie uczestniczek Manify brylami lodu i jajkami.

- kwiecien 2005 - obrzucenie uczestniczek i uczestnikow Wiecu Tolerancji jajkami, wyzwiska, demonstrowanie wrogosci.

- marzec 2006 - kradziez flagi, napasc na uczestnika Manify po jej zakonczeniu i zniszczenie transparentu. Interweniowala policja.

Takie lub podobne incydenty mialy i wciaz maja miejsce w calej Polsce.

W takiej sytuacji zgoda na dialog z Mlodzieza Wszechpolska bylaby z naszej strony przyzwoleniem na charakterystyczny dla tej organizacji styl dzialania: agresywnego, pelnego przemocy i nienawisci. Nie zgadzamy sie na dialog z osobami, ktore na
poparcie swoich racji trzymaja kamienie w kieszeniach marynarek.

Fundacja Kobieca eFKa
Fundacja Kultura dla Tolerancji
Kampania Przeciw Homofobii, oddzial Krakow
Kobiety w Czerni
krakowskie Centrum Praw Kobiet
Nieformalna Grupa „Przestrzen Kobiet”
Stowarzyszenie Pomocowe Lambda Kraków
Towarzystwo Interwencji Kryzysowej

Kaczka wykwakała

2006-03-20T19:57:00.000+01:00

http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,68586,3219108.html

[Spotkanie] Skończyła starsza pani z sali: - Czy jest możliwość, aby tego kłęba bolszewickiego Balcerowicza usunąć?!

Jarosław Kaczyński podziękował za poparcie. - Nie wiem, czy jest bolszewikiem. Do PZPR rzeczywiście należał, ale pan Balcerowicz z całą pewnością nie będzie prezesem banku centralnego. Bo mój brat jako prezydent na pewno go nie zgłosi.

Samice nieskorumpowane

2006-03-19T16:46:00.000+01:00

Czy zwiększona reprezentacja kobiet w polityce rzeczywiście może doprowadzić do wprowadzenia prokobiecych rozwiązań? To jedno z interesujących pytań, które stawiają sobie socjologowie i politolodzy.

(fragment)

– Odkryłam też, moim zdaniem najciekawszą różnicę. Nie odważę się powiedzieć, że jest ona związana z kobietami, natomiast może być związana z interesującą dla wyborców sytuacją. Chodzi o to, że kobiety przychodzą do polityki jako „nowi”. Kiedy to one stanowią większość, np. w gminach, nie pojawiają się tam układy „klientelistyczne”, które bardzo łatwo zauważyć w gminach, w których większości nie mają – zauważa prof. Fuszara.

– Nie chcę powiedzieć, że kobiety są mniej skorumpowane niż mężczyźni. To jest być może kwestia dłuższego dostępu mężczyzn do władzy i w przypadku kobiet dłuższego czasu potrzeba na wyrobienie takich układów. Dla wyborców może być jednak ciekawe, że zdecydowane zwiększenie udziału kobiet we władzy oznacza również tego rodzaju zmiany – podkreśla.

Czy Premier zawiedzie 8 marca?

2006-03-19T15:52:00.000+01:00

Feministki zarażają
Krzysztof Cibor

Mam nadzieję, że premier mojego rządu nie zawiedzie mnie dzisiaj i po raz kolejny udowodni, że potrafi znaleźć się w odpowiednim miejscu o odpowiedniej porze. Skoro świętował z górnikami 4 grudnia, z babciami 21 stycznia, z przyszłymi maturzystkami podczas studniówki a z polskimi prawosławnymi w prawosławne Boże Narodzenie, nic nie stoi na przeszkodzie, by z wielkim bukietem czerwonych goździków pojawił się 8 marca w jakimś kobiecym gronie. Istnieje nawet cień szansy, że odwiedzi feministki. Takich niebezpieczeństw nasz premier się nie boi, co udowodnił kilka dni temu, gdy spotkał się z zarażonymi ptasią grypą łabędziami.

O tym, że feminizm jest jak ptasia grypa, dowiedzieliśmy się w sobotę od „młodych polskich patriotów“, którzy chcąc pokazać swoją dezaprobatę dla obrońców praw kobiet, pokazali się na manifie ubrani w higieniczne maseczki i gumowe rękawiczki, by nie zarazić się feminizmem. Ten jakże subtelny dowcip daje do myślenia i odkrywa sensy, o których jego autorzy zapewne nie mieli pojęcia.

Zacznijmy od tego, że feministki skazane są na drobiowy dyskurs. Jeśli nie godzisz się na to, by być kurą domową, jesteś zapewne głupią gęsią, brzydkim kaczątkiem albo przemądrzałą papugą (co na jedno wychodzi). Zepchnięcie dyskursu na temat praw kobiet do kurnika sprawia, że słowo feministka najczęściej używane jest w sformułowaniach typu „ale ja w ogóle nie jestem feministką“. Osoby (dowolnej płci), które mają feministyczne poglądy (a będąc myślącą osobą trudno ich w pewnym choćby stopniu nie mieć), bronią się jak mogą przed posądzeniem o feminizm, by nie wyszło na jaw, że nie golą nóg. Pewien czołowy prawicowy publicysta powiedział rok temu w telewizorze, że feministki zasługują ze strony społeczeństwa (w domyśle – zdrowego) na litość, gdyż (uwaga!): „są to kobiety, które mają z reguły za sobą przykre doświadczenia z mężczyznami“. Trudno mi sobie wyobrazić, jak przykre doświadczenia z mężczyznami ma za sobą ów publicysta, skoro wobec wielomilionowej publiczności nie waha się wypowiadać tak głębokich myśli.

Jednak stosunek do feministek, podobnie jak wykształcony w dobie epidemii ptasiej grypy stosunek do drobiu, ma dwa oblicza: pobłażliwe i przerażone. Feministki wzbudzają litość, ale również strach (choć oczywiście żaden prawdziwy pogromca drobiu nie przyzna się do tego). Strach ten wynika nie tyle z tego, jakie feministki mają poglądy (bo znajomość tychże pozostaje u większości społeczeństwa na poziomie nie przewyższającym poziomu zaprezentowanego przez wspomnianego publicystę), a z tego, że w ogóle mają one jakieś poglądy. Nagle się okazuje, że to nie my ich (oskubiemy i na rożen), a one nas (wirusem H5N1). Drób, który przestaje być bezbronny, wzbudza wśród pogromców drobiu panikę.

Kiedy H5N1 otoczył naszą ojczyznę, w jakiejś wyjątkowo przerażonej (choć jednocześnie dbającej o pozory pobłażliwości) głowie narodził się pomysł przeprowadzenia próbnego drobiobójstwa – zagazowania wszystkich kur na wybranym terenie w celu sprawdzenia skuteczności metod walki z okrutnym wirusem. Analogicznie przy pomocy gazu chcieliby walczyć z feministkami „młodzi polscy patrioci“. Jak inaczej bowiem interpretować wznoszone przez nich pod adresem uczestników manify hasło: zrobimy z wami, co Hitler z Żydami?

Warto jednak zauważyć, że strach (zarówno przed ptasią grypą, jak i przed feminizmem) rodzi się z niewłaściwego rozpoznania. Kury nie zostały uzbrojone w H5N1, by dokonać zemsty na ludzkości za Dzień Niepodległości, KFC i rosół po niedzielnej sumie. Feministki nie po to próbują się przebić do polskiej debaty publicznej, by zniszczyć polską rodzinę, pokazywać wyzywający makijaż, jeździć na traktorach, nosić wąsy, wprowadzić przymusową aborcję, zostać prymasem i wzbudzić litość prawicowego publicysty.

I tu wreszcie należy zwrócić uwagę na różnice między ptasią grypą i feminizmem. Otóż o ile kura nie jest z reguły świadoma, że dysponuje wirusem i wcale jej nie zależy na tym, by „sprzedać“ go innym kurom, o tyle człowiek, jeśli zda sobie sprawę, że jest feministką, pragnie zarazić prezentowanymi przez siebie ideami innych. Wstępne objawy zakażenia zdradził niedawno poseł PiS Tadeusz Cymański, gdy zaproponował dla kobiet pracujących w domu pewne rozwiązania emerytalne, do których wcześniej bezskutecznie próbowała przekonać Magdalena Środa. Oczywiście jedna jaskółka nie czyni ptasiej grypy. Zasadnicza część naszej klasy politycznej (i to zarówno po prawej, jak po lewej stronie) wydaje się niestety skutecznie zaszczepiona.

I tu dochodzimy do sedna. Otóż feminizmem nie da się zarazić, tak jak ptasią grypą, przez bezpośredni kontakt z nosicielem (nawet jeśli ten kontakt polega na rzucaniu w nosiciela jajkami). Gumowe rękawiczki „młodych polskich patriotów” były zupełnie zbędne. Zakażenie im nie grozi. Feminizm przenosi się poprzez kontakt intelektualny.

A... i jeszcze chciałem zasugerować, żeby premier Marcinkiewicz, jeśli rzeczywiście postanowi obdarzyć Kazimierę Szczukę goździkami, powstrzymał się od całowania jej w rękę. Może oddać. Dlaczego? Bo kura przeszła przez ulicę.

Manify w całym kraju!!! ^_^

2006-03-03T23:19:00.000+01:00

Kraków: 4 marca, 16.00; start: Ratusz (Rynek Starego Miasta)

Sopot: 5 marca, 14.00; start: Pl. Konstytucji 3 Maja

Szczecin: 5 marca, 12.00; start: Pomnik Czynu Polaków (park Kasprowicza)

Warszawa: 5 marca, 12.00; start: Sejm (ul. Wiejska 4/6/8)

Łódź: 8 marca, 16.00; start: Pasaż Schillera

Katowice: 8 marca, 16.00; start: Plac Szewczyka

Opole: 8 marca, 19.00; start: Plac Wolności

Poznań: 8 marca, 17.00; start: Pomnik Starego Marycha (ul. Półwiejska)

Wrocław: 8 marca, 17.00; start: pod Pręgierzem (na Rynku)

Info zaczerpnięte z www.feminoteka.pl
----------------------------------------------------------------------

"Manifa 2006" przeciw "antykobiecej polityce rządu"

Sprzeciw wobec działań obecnego rządu, zdaniem organizatorek tegorocznej "Manify" zmierzających do znacznego pogorszenia sytuacji kobiet na rynku pracy, będą manifestować uczestnicy przemarszu, który przejdzie ulicami stolicy.

"Manifa", organizowana z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet, w tym roku odbędzie się pod hasłem: "Walczmy razem! Bądźmy wolne! Brońmy swoich praw!" - poinformowały w czwartek dziennikarzy jej organizatorki z Porozumienia Kobiet 8 Marca oraz Porozumienia Lesbijek (LBT).

Nie podobają nam się pomysły rządzących na "uszczęśliwianie" kobiet, twierdzenia, że ich miejsce jest w domu - mówiła Agnieszka Grzybek z porozumienia Kobiet. Polki są wyemancypowane, pracują zawodowo. Nie damy się usunąć z życia publicznego - deklarowała.

Dodała, że manifestujący będą domagać się finansowego uznania dla kwalifikacji kobiet; są też przeciw "instrumentalnemu i populistycznemu traktowaniu macierzyństwa". "Becikowe nic nie zmienia - chcemy zatrudnienia!" - będzie głosić jedno z haseł.

Grzybek zaznaczyła, że jednym z żądań demonstrujących będzie też edukacja obywatelska z poszanowaniem inności. Nie zgadzamy się na totalitarną, autorytarną wiedzę, którą ma lansować Narodowy Instytut Wychowania. Niech ten Instytut zajmie się zwalczaniem rasizmu i homofobii - zamiast szerzeniem szowinizmu - podkreśliła.

Nie zgadzamy się na to, co dzieje się z demokracją w naszym kraju - mówiły jednym głosem organizatorki, odnosząc się do zakazania w ub. roku przez władze Poznania Marszu Równości.

Nowością na "Manifie" będzie tzw. kids block - specjalnie zorganizowana dla dzieci część demonstracji z oddzielną ruchomą platformą. Dla dzieci będą lizaki, cukierki, a także zabawa m.in. przy przebojach zespołu "Fasolki".

Dzieci, z rodzicami, na "Manifę" przychodzą od zawsze, ale nie zawsze były bezpieczne; w tym roku będzie inaczej - powiedziała Sylwia Chutnik z Porozumienia Kobiet, koordynatorka projektu dla dzieci. Wspominała, że co roku organizowane są, m.in. przez Młodzież Wszechpolską, kontrdemonstracje; bywało, że wszechpolacy obrzucali uczestników "Manif" np. bryłami śniegu i innymi przedmiotami, na które narażone były dzieci.

Manifa wyruszy w niedzielę o godz. 12 sprzed gmachu Sejmu. Jej uczestnicy przejdą ulicami Wiejską, Nowym Światem, Krakowskim Przedmieściem do Placu Zamkowego.

Manifę co roku organizuje Porozumienie Kobiet 8 Marca - nieformalna grupa kobiet, zawiązana w lutym 2000 r., by reagować na rażące przypadki dyskryminacji kobiet. Każda Manifa poświęcona jest innemu problemowi społecznemu kobiet. Np. w ubiegłym roku manifestowano sprzeciw wobec ekonomicznej dyskryminacji kobiet oraz homofobii i agresji w stosunku do mniejszości seksualnych.

Zarchiwizujmy sobie Śląsk

2006-03-03T20:37:00.000+01:00

Dość śląskiej męczenniczki, czyli Manifa w Katowicach

Ósmego marca Manifa odbędzie się po raz pierwszy w stolicy Górnego Śląska. - Na Śląsku zawsze rządziły kobiety, a teraz budzą świadomość obywatelską - cieszy się Kazimierz Kutz.

Manifestacje w dniu święta kobiet odbywają się w Polsce od 2000 roku. Zaczęło się w Warszawie. Nieformalna grupa Porozumienie Kobiet 8 marca poszła pod Sejm za Kazimierą Szczuką (krytykiem literackim i gwiazdą telewizji), która mówi tak: - Kulturalnie i społecznie działamy przez cały rok, w ten dzień wychodzimy na ulice narobić hałasu.

Sześć lat temu hałas był o dyskryminację kobiet: że są częściej bezrobotne i mniej zarabiają niż faceci. Demonstrantki domagały się prawa do antykoncepcji i aborcji oraz miejsca w parlamencie.

Potem doszło żądanie równouprawnienia homoseksualistów. 8 marca kobiety pojawiły się na ulicach Łodzi, Krakowa, Gdańska, Wrocławia. W Katowicach wyjdą dopiero w tym roku. Dlaczego tak późno?

- Ślązaczka to trzy razy k: Kirche, Kuche, Kinder, czyli kościół, kuchnia i dziecko - przypomina Małgorzata Tkacz-Janik, organizatorka katowickiej akcji.

- Ślązaczka musiała się najpierw przyjrzeć warszawiankom, nie rzuci się na nowinki, przywiązana do tradycji - tłumaczy socjolożka Danuta Miściukiewicz. - W naszym regionie panował mocny podział ról, kobieta zajmowała się domem. To nie były złe wzorce, dopóki mąż zarabiał. Potem zawalił się wielki przemysł, mężczyźni zaczęli pić i kobiety musiały zebrać wszystko do kupy.

Miściukiewicz twierdzi, że degradacja Śląska postępuje: - Manifa jest szansą wykrzyczenia: mamy dość roli śląskiej "matki Polki męczenniczki"!

Feministki zauważają, że ten krzyk słychać od dawna. Górniczki z Pszowa powołały pierwszy w Europie związek zawodowy kobiet. W Sosnowcu stowarzyszyły się pielęgniarki i kobiety, którym mężowie nie płacą alimentów. W Katowicach feministki dyskutują na Uniwersytecie Śląskim i w Złotym Ośle, wegetariańskiej knajpie Marioli Poddemskiej. Tu działa Salon Myśli Feministycznej, tu w pierwszej kolejności zatrudnia się dziewczyny i tu 8 marca będzie początek i koniec Manify.

Plany są następujące: w południe w Złotym Ośle montowanie transparentów, przebieranie się. Małgorzata: - W co kto chce, będziemy mieli wózki, w środku balony ubrane w beciki.

O 14 rozwiązanie konkursu Super Baby (czytać: kobiety lub/i bejbi). O co w tym chodzi, dowiemy się z plakatów na mieście już w najbliższy poniedziałek.

O 16 z placu Szewczyka pochód wyrusza z hasłami "Trzy razy K". Najpierw: Kobieta, Koniec i Kropka. A dalej: Kobieta - Kawa - Kardamon, Kobieta - Katechizm - Karambol, Kobieta - Kariera - Kamikadze, Kobieta - Karafka - Kac, Kobieta - Kaprys - Książka. I tym podobne, co komu przyjdzie do głowy.

Nie podoba się? Krzyknij: baby do garów! Możesz to zrobić przez megafon. - Nie chcemy konfliktów, niech każdy powie, co chce. To ma być agora, forum ulicy - zachęca Małgorzata. Na koniec happeningi: Macierzyństwo i Tacierzyństwo.

Dla socjolożki Miściukiewicz to nie jest manifestacja zdeklarowanych feministek. - Niech każda kobieta przyjdzie i powie, co jest dla niej ważne. Żeby mężczyzna nie decydował za nią - apeluje.

Kutz patrzy jeszcze szerzej: - Na Śląsku zawsze był matriarchat. Facet zasuwał od świtu do nocy, miał szacunek, ale pieniądze trzymały kobiety. To one rządziły. I przejęły inicjatywę, kiedy upadły kopalnie. Górnicy jeździli do Warszawy walczyć o przywileje, ale konkretnej grupy zawodowej. Kobiety robią rzecz niezwykłą. Budzą świadomość obywatelską w tym śląskim, opornym, proletariackim społeczeństwie. Nie nudnym pochodem, ale plastycznym happeningiem.

Sondaż GW daje nadzieję niewyjeżdżającym

2006-03-03T15:00:00.000+01:00

"Nie" dla cenzury obyczajowej, zakazów marszów równości czy zamykania sklepów w niedzielę. "Tak" dla bardziej liberalnych zachowań seksualnych - sondaż "Gazety" przynosi zaskakujące wyniki.

Popularność partii Kaczyńskich rośnie, politycy PiS królują w sondażach zaufania, socjologowie mówią o zwrocie społeczeństwa w prawo. Wydawałoby się, że powinno dominować społeczne przyzwolenie, ba, poparcie dla prawicowych recept na świat. Badanie tego nie potwierdza.

W sondażu PBS dla "Gazety" przedstawiliśmy kilka decyzji politycznych dotykających swobód obywatelskich i poprosiliśmy o odpowiedź na pytanie: Co byś postanowił, gdyby to od ciebie zależało?

Tylko 20 proc. poparłoby urząd cenzury obyczajowej, 37 proc. badanych ogłosiłoby - śladem prezydenta Warszawy Lecha Kaczyńskiego - zakaz marszu równości. Tyle samo (34 proc.) wprowadziłoby zakaz handlu w niedzielę (patrz wykres 1.).

Takie decyzje polityczne częściej podejmowaliby Polacy starsi i gorzej wykształceni. I odwrotnie: zakaz marszu równości popiera np. tylko jedna czwarta ludzi w wieku studenckim i tyle samo osób z wyższym wykształceniem.

W kwestiach etyki seksualnej Polacy okazali się też bardziej liberalni niż w latach ubiegłych: zaostrzenie ustawy antyaborcyjnej poparło tylko 26 proc., dwa razy więcej (50 proc.) opowiedziało się za dopuszczeniem do aborcji z tzw. względów społecznych. Również aż połowa byłaby za finansowaniem środków antykoncepcyjnych z budżetu państwa, choć ich używanie jest potępiane przez Kościół.

To kolejne badanie potwierdzające, jak silne są dziś podziały polityczne. Elektorat PiS mniej więcej w połowie popiera pomysły zaostrzenia prawa forsowane przez braci Kaczyńskich. Bardziej skrajni są zwolennicy LPR.

Na drugim biegunie znaleźli się sympatycy Platformy Obywatelskiej i jeszcze wyraźniej SLD (wykres 2.).

Zaostrzenie ustawy antyaborcyjnej wprowadziłaby np. ponad połowa (58 proc.) zwolenników LPR, jedna trzecia PiS i Samoobrony, co piąty człowiek PO oraz tylko co 13. zwolennik SLD.

I odwrotnie, aborcję ze względów społecznych dopuściłoby aż trzy czwarte ludzi SLD, połowa PO, jedna trzecia PiS i Samoobrony oraz co piąty zwolennik LPR.

Jak widać, ideologiczne podstawy popularności PiS mogą być dość kruche. Być może większe znaczenie ma program gospodarczy i socjalny, dążenie do większej sprawiedliwości i solidarności, czyli do rozwiązań egalitarnych. Tu badani byli bowiem nadzwyczaj jednomyślni.

Jakie są poglądy gospodarcze Polaków?

Znaczna większość Polaków zaakceptowałaby w polityce gospodarczej państwa rozwiązania egalitarne. Jesteśmy szczodrzy aż do bólu (budżetowego).

W sondażu "Gazety" Polacy okazali się bardziej liberalni w dziedzinie obyczajowej czy ideowej, niż można by oczekiwać. Z tego samego sondażu wyłania się obraz społeczeństwa antyliberalnego w poglądach na gospodarkę.

Przypomnijmy, że pytaliśmy, co uczyniliby badani postawieni w roli decydentów politycznych. Niemal wszyscy (89 proc.) wprowadziliby "specjalny zasiłek dla najuboższych emerytów i rencistów", co jest bliskie postulatom Samoobrony.

Dwie trzecie (68 proc.) przyznałoby „na specjalnych zasadach wcześniejsze emerytury dla górników", grubo ponad połowa (57 proc.) „ » becikowe «1000 zł dla rodziców każdego nowo narodzonego dziecka". Tyle samo wypowiedziało się przeciw podatkowi liniowemu.

Za takimi egalitarystycznymi rozwiązaniami opowiadali się częściej przedstawiciele potencjalnych odbiorców takiej pomocy: ludzie gorzej wykształceni i starsi.

Egalitarna orientacja dominuje w elektoracie PiS (a także partii satelickich, zwłaszcza LPR). Zwiększać wydatki na pomoc społeczną chcą także zwolennicy SLD, z jednym wyjątkiem - "becikowe" - zapewne dlatego, że ich partia głosowała tutaj na nie. Słabszy egalitaryzm cechuje tylko zwolenników Platformy Obywatelskiej, wśród których większość (56 proc.) poparłaby wprowadzenie podatku liniowego, sztandarowego pomysłu swojej partii (patrz wykres 4).

Podatek liniowy poparliby też częściej ludzie młodsi (41 proc. wśród 18-24-latków, w porównaniu z 19 proc. 60-latków) i lepiej wykształceni (40 proc. ludzi po studiach).

Sondaż PBS dla "Gazety Wyborczej" 4-5 lutego, próba losowa reprezentatywna 1052 Polaków.

Suki 'n' Syny w oświacie polskiej

2006-03-01T22:20:00.000+01:00

Maturzystka z Gdyni pozowała do "Playboya" i wyleciała za szkoły

Dyrektor VIII LO w Gdyni Zdzisław Szudrowicz:
"- Czy sama znajdzie pani nową szkołę, czy mam pani w tym pomóc?"

Za "Playboya" wyleciała ze szkoły

Dyrektor VIII LO Zdzisław Szudrowicz nie chciał rozmawiać z "Gazetą". Kazał tylko przekazać, że "Sylwia zabrała papiery ze szkoły" i że jego zdaniem "miałaby zły wpływ na koleżanki".

------------------------------------

Natomiast w tzw. liceum im. Reytana w ostatniej chwili odwołano spotkanie z Robertem Biedroniem (Kampania Przeciw Homofobii) ze względu na protest Rady Pedagogicznej (= nauczycielstwo). Biedronia zaproszono w ramach organizowanych w tej tzw. szkole Dni Tolerancji. Kadra uznała, a dyrektor pokornie przyjął do wiadomości, że homoseksualista przemawiający w szkole w środę popielcową (= katolskie święto) byłby obrazą dla uczuć religijnych tychże. Jutro pojawić ma się w tej tzw. szkole Magdalena Środa. Ma szczęście, bo jej przypadł nieświąteczny czwartek.

Innymi słowy, dobrze się mają niezmienne od lat sukinsyny w ksenofobicznym ciemnogródku na Wiktorskiej.

O sprawie posłuchać można w audycji Radia Tok Fm ("Demokracja po polsku"), które to radio ostatnio naprawdę powala na kolana swoim zaangażowaniem i dziennikarstwem wysokiego lotu.

Poczytać? Tu i tu.

Prawa człowieka w filmie... ale nie na UMCS

2006-02-20T20:05:00.000+01:00

Komunikat Władz Rektorskich UMCS
Komunikat Władz Rektorskich Uniwersytetu Marii Curie - Skłodowskiej z dnia 20 lutego 2006 roku.

Władze Rektorskie Uniwersytetu Marii Curie - Skłodowskiej po zapoznaniu się z licznymi opiniami na temat wystawy "T-shirt dla wolności" i projektem sprzedaży koszulek z kontrowersyjnymi napisami, uznały, że wystawa oraz treści wydrukowane na koszulkach mogą naruszać uczucia i poglądy wielu osób.

W związku z powyższym Władze UMCS wydały zakaz prezentacji ww wystawy oraz rozdawania i sprzedaży koszulek podczas trwania IV Festiwalu "Prawa człowieka w filmie", który odbywać się ma w Akademickim Centrum Kultury "Chatka Żaka" UMCS w dniach 22-26 lutego br.

Rektor UMCS
prof.dr hab. Wiesław A. Kamiński

-----------------------------------------------------------------------
Festiwal "Prawa człowieka w filmie" odwołany po zakazie wystawy "T-shirt dla wolności"

Rektor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie Wiesław Kamiński zakazał w poniedziałek rozprowadzania koszulek i pokazywania wystawy "T-shirt dla wolności", która miała towarzyszyć lubelskiej edycji IV Objazdowego Festiwalu "Prawa człowieka w filmie". Zakaz wystawy spowodował odwołanie festiwalu przez organizatorów.

Festiwal miał się rozpocząć w środę w Akademickim Centrum Kultury "Chatka Żaka". Kilka dni temu w holu zamontowano wystawę fotografii znanych osób, m.in. Agnieszki Holland, Kazimierza Kutza, Piotra Najsztuba, ubranych w "T-shirty dla wolności". Koszulki te z różnymi napisami - m.in. "jestem Arabem", "jestem Żydem", "nie chodzę do kościoła" - są elementem kampanii na rzecz wolności i tolerancji organizowanej przez Fundację dla Wolności.

Przeciwko kolportażowi koszulek zaprotestowali członkowie katolickiego Centrum Duszpasterstwa Młodzieży, wysyłając listy do rektora UMCS oraz do głównego organizatora festiwalu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

Rektor UMCS zakazał eksponowania wystawy i została ona zdemontowana w niedzielę wieczorem. "Władze UMCS po zapoznaniu się z licznymi opiniami na temat wystawy +T-shirt dla wolności+ i projektem sprzedaży koszulek z kontrowersyjnymi napisami uznały, że wystawa oraz treści wydrukowane na koszulkach mogą naruszać uczucia i poglądy wielu osób" - poinformował w poniedziałek na konferencji prasowej rektor Kamiński.

Dodał, że otrzymał wiele e-maili i faksów od różnych osób, m.in. studentów, którzy protestują przeciwko tej wystawie i rozprowadzaniu koszulek. "Ponieważ pojawiły się istotne protesty, podjąłem decyzję, że tej wystawy nie będzie" - dodał rektor.

Według młodzieży, napisy na koszulkach takie jak np. "mam AIDS", "jestem gejem", "usunęłam ciążę", "masturbuję się", "nie słucham papieża", "mam okres" są obraźliwe. "Sądzimy, że napisy takie wyśmiewają osoby dotknięte chorobą AIDS, kobiety doświadczone dramatem aborcji czy choćby ludzi, dla których Jan Paweł II pozostaje ważnym autorytetem" - czytamy na stronie internetowej Centrum Duszpasterstwa Młodzieży, gdzie zamieszczono także wzory listów protestacyjnych.

Krytycznie o kolportowaniu koszulek wypowiedział się abp Józef Życiński, którego komentarz w tej sprawie został zamieszczony na stronie Centrum. Metropolita lubelski popiera ideę festiwalu, ale inicjatywa sprzedaży "T-shirtów dla wolności" ma - według niego - "przerażający posmak prowincji".

"Żeby wprowadzić na koszulkach napis +mam AIDS+ albo +usunęłam ciążę+, trzeba cierpieć na zanik pewnych elementarnych ludzkich uczuć. Normalnie dramat przyjmowany jest milczeniem, solidarnością i powagą. Jeśli u kogoś zanikną uczucia, z dramatu robi się dowcip wątpliwej jakości i wtedy jest to prosta droga do cynizmu, a zabicie dziecka nigdy nie może być powodem do dumy" - czytamy w stanowisku arcybiskupa.

"Obawiam się, że te koszulki nie są demonstracją wolności, ale dokładnym jej zaprzeczeniem, są wyrazem politycznej poprawności, w której sympatycy grzęzną w konwenansach i to już jest swoiste zniewolenie, żeby być oryginalnym, innym niż reszta, żeby błysnąć czymś, co zwróci uwagę, nawet jeśli to coś jest bardzo prymitywne" - dodał metropolita lubelski.

Wydany przez władze UMCS zakaz wystawy stał się powodem odwołania całego festiwalu. Prezes Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka Marek Antoni Nowicki powiedział, że jest zdumiony decyzją rektora. "Reakcje na wystawę, kontrowersje wokół niej mieszczą się w granicach publicznej dyskusji. Jednak od dyskusji na ten temat do zakazywania jest jeszcze daleka droga" - powiedział.

Jego zdaniem, choć wystawa jest imprezą towarzyszącą festiwalowi, to jednak jej założeniem jest promowanie wolności i tolerancji. "Festiwal jest dokładnie o tym samym" - zaznaczył.

W oświadczeniu, przekazanym PAP w poniedziałek, Zarząd Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka poinformował o odwołaniu lubelskiej edycji festiwalu i przeprosił wszystkich, którzy zamierzali wziąć w niej udział. "W związku z decyzją rektora Uniwersytetu Marie Curie-Skłodowskiej w Lublinie o zakazie prezentacji wystawy "T-shirt dla Wolności", jednej z imprez towarzyszących 4. Objazdowemu Festiwalowi Filmowemu "Prawa człowieka w filmie", z ubolewaniem informujemy, iż Zarząd Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka postanowił odwołać lubelską edycję tego festiwalu".

"Wystawa miała być próbą podjęcia dyskusji na temat kondycji wolności wypowiedzi w Polsce. Decyzja rektora musi być uznana za niedopuszczalną formę ingerencji w tę wolność" - napisano w oświadczeniu.

"Nie było zamiaru sprzedaży koszulek podczas festiwalu" - powiedział koordynator lubelskiej edycji festiwalu Piotr Skrzypczak. "Wystawa została zdemontowana na polecenie rektora, bez kontaktowania się z organizatorami" - dodał.

Współorganizatorem festiwalu jest Amnesty International. "Przykro, że taka jest decyzja rektora, że ingeruje w wolność słowa. W zaistniałych okolicznościach nie widzimy szansy na zorganizowanie tego festiwalu" - powiedział członek lubelskiej grupy Amnesty International Piotr Choroś.

Na program objazdowego festiwalu "Prawa człowieka w filmie" składają się filmy dokumentalne i reportaże poruszające problematykę łamania praw człowieka w różnych miejscach na świecie. Pokazom filmowym towarzyszą dyskusje i wystawy. IV edycja festiwalu poświęcona jest w szczególności sytuacji na Białorusi.

------------------------------------------------------------------
Tiszert dla Wolności - zdjęcia

Szopka

2006-02-14T07:29:00.000+01:00

TVP, czekając na orędzie, zmieniła program - politycy zastąpili sztukę "Najwięcej samobójstw zdarza się w niedzielę".

* Zdjęcie zaczerpnięte z "Kaczorynki" na chomiks.pl. Treść kaczorynki dostępna po kliknięciu w mordkę Prezydenta.

"Rozwiązać Sejm! Nie przeprowadzać wyborów!" - głoszą demonstranci na arcyśmiesznym rysunku Marka Raczkowskiego w "Przekroju". Niech prezydent i prezes PiS przeczytają to bez uśmiechu.

PROSIMY NIE ODŚNIEŻAĆ DACHU SEJMU
- ELEKTORAT

Z dyskusji na onet.pl:

wątek: TO BYŁO ŻAŁOSNE

- Tępo wpatrzony w jeden punkt wzrok, zero mimiki, zero intonacji wyschnięte usta i ręce sztywno położone na blacie. do jakich poniżeń Jarek zmusza swojego brata.

- On był pod wpływem hipnozy.

- Wyglądał jak po torturach i scopolaminie.

wątek: KONKURS: dlaczego prez. Kaczyński spóźnił sie o godzinę?

- Moja hipoteza: zasnął po dobranocce.

- Bo Jarek wolno dyktuje a Lech wolno pisze.

- Bawił się kolejka elektryczną. W pałacu prezydenckim może wreszcie ułozyć długie tory.

- Musiał obejrzeć do końca M jak Miłość

- On się nie spóźnił. Zwiększał napięcie...

- Na twoje głupoty szkoda czasu!!

- Ale moje przynajmniej nie zajmują czasu antenowego.

- Uczył się wystapienia na pamięć.

- Trenował Kwa..Kwa..Kwa i ciągle zapominał.

Po zagranicznemu to brzmi niemal jak bajka:
"WARSAW, Feb 13 - Polish President Lech Kaczynski abandoned his plan to call early elections on Monday after a tug-of-war with his powerful twin brother Jaroslaw, leader of the ruling Law and Justice party."

Ateista o katolach, co bronią Mahometa

2006-02-12T22:24:00.000+01:00

Uczucia cenniejsze niż wolność

W gruncie rzeczy stanowisko wielu polityków, duchownych, publicystów i sporej części opinii publicznej w naszym kraju zbieżne jest ze stanowiskiem protestujących muzułmanów: wolność słowa kończy się tam, gdzie zaczynają się uczucia religijne. W Polsce tę zasadę uznaje się za dogmat, a jej naruszanie, niezależnie od ewentualnych konsekwencji prawnych, traktowane jest jako demonstracja braku szacunku dla innych ludzi. Katolicka Polska jest więc mentalnie bliższa krajom islamskim – tam również nie dyskutuje się o prymacie uczuć religijnych nad wolnością słowa – niż zachodniej Europie, gdzie tego zagadnienia nie wyłącza się spod debaty.

W wypowiedziach krytyków karykatur przewija się jeszcze jeden ważny motyw: strach. Wprawdzie argument strachu jest logicznie niezależny od argumentu uczuć religijnych, ale okazuje się, że w wielu umysłach oba te motywy splatają się w jedną całość. Zwięźle wyraził tę postawę poseł Jan Maria Rokita przed mikrofonem Radia Zet: Sądzę, że naigrywanie się z religii jest nieprzyzwoite, a naigrywanie się z religii muzułmańskiej w dzisiejszej Europie jest wyjątkowo niemądre, gdyż prowokuje niebezpieczny dla współczesnego świata fanatyzm.

Jak wynika z tego rozumowania, uczucia religijne mają to do siebie, że jeśli zostają obrażone, to wydają owoce w postaci fanatyzmu i terroryzmu, przemocy i zbrodni. Czy powinniśmy więc szanować uczucia tych, którzy gotowi są nam urządzić krwawą jatkę? Moraliści nie mają wątpliwości: skoro środowiska muzułmańskie tak ostro na to zareagowały i odbierają to jako obrazę uczuć religijnych, należało wziąć to pod uwagę – mówi prezes Katolickiej Agencji Informacyjnej, Marcin Przeciszewski. Mylą się jednak ci, którzy w tej sytuacji wnioskują, że gdyby np. polscy homoseksualiści podpalili siedziby kilku homofobicznych partii i zagrozili, że wyrżną wszystkich, którzy ich obrażają, to wreszcie zyskaliby powszechny szacunek katolickiego społeczeństwa. Mylą się choćby dlatego, że postulat bezwzględnego szacunku jest zarezerwowany wyłącznie dla uczuć religijnych – i żadnych innych.

Osoby religijne traktują bowiem swe uczucia jako wyjątkowe i domagają się, aby również świat pozareligijny zaakceptował wyjątkowość tych uczuć. Ale świat pozareligijny nie ma obowiązku uznawania realności sfery sacrum, na którą wskazują osoby wierzące, kiedy uzasadniają szczególny – w ich mniemaniu – status swych emocji związanych z przekonaniami religijnymi. Człowiek niereligijny nie ma więc powodów, aby uczucia chrześcijan czy muzułmanów traktować inaczej niż uczucia kinomanów, miłośników opery, kibiców sportowych, filatelistów i wszelkich osób, które coś lub kogoś kochają. Wszystkim tym uczuciom należy się szacunek, ale nie bezgraniczny – na przykład nikt nie nawołuje, by powstrzymać się od publikowania karykatur Mozarta (1, 2), które przecież mogą obrażać uczucia melomanów. Tymczasem osoba religijna domaga się ograniczenia wolności wypowiedzi wszędzie tam, gdzie ta wolność narusza tabu religii.

Uczucia religijne, przyznając sobie wyjątkowe prawa, stają się zatem czynnikiem antagonizującym różne grupy pluralistycznego społeczeństwa, czego wymowną ilustrację stanowi międzynarodowy spór wokół karykatur islamskiego proroka. Nie inaczej jest w katolickiej Polsce, gdzie prasa regularnie donosi o kolejnych przypadkach obrazy uczuć religijnych (najnowsza sprawa) i na nic się zdają zapewnienia oskarżonych osób, że nikogo nie zamierzały obrazić.

Nie słychać natomiast, aby ateiści żądali bezwzględnego szacunku dla uczuć ateistycznych – nie dlatego, aby nie żywili żadnych uczuć związanych ze swymi przekonaniami, ale dlatego, że nie uważają, by nad ich uczuciami należało otworzyć specjalny parasol ochronny. Nie mają swego sacrum, które należałoby chronić przed intruzami, nie są przywiązani do symboli, które dla osób religijnych często bywają ważniejsze niż żywi ludzie. Brak wiary religijnej jest również brakiem specyficznej religijnej drażliwości, tej czułej sfery, którą niczym wielką otwartą ranę należy ostrożnie omijać, pilnie bacząc, by niczym jej nie urazić.

Z badań socjologicznych wynika, że religijność społeczeństw zachodnich jest coraz słabsza. To dobra wiadomość, bo oznacza ona, że w tych społeczeństwach kurczy się obszar ostrych konfliktów i antagonizmów wywoływanych przez religijne wiary. Niestety, obraz płonących ambasad, podpalanych w imię szacunku dla uczuć religijnych przypomina nam, że Zachód to nie cały świat, a religijna przemoc i agresja wciąż są zagrożeniem dla wolności. Można mieć tylko nadzieję, że Europa nie da się zastraszyć i nie ulegnie szantażowi tych, którzy gotowi są mordować innych ludzi z powodu kilku rysunków w gazecie.

Środa o

2006-02-11T04:45:00.000+01:00

Czekając na rewolucję moralną

Zwolennicy nowej poprawności politycznej nie mówią otwarcie o swych sympatiach dla nacjonalizmu, a tylko o "silnej tożsamości wspólnotowej". Nie mówią o cenzurze i ograniczaniu swobód obywatelskich, do czego w istocie dążą, lecz straszą widmem "cywilizacji śmierci". Nie deklarują otwarcie chęci dyskryminowania mniejszości, lecz przywołują hasła "ładu moralnego" i "demokracji z wartościami"

Hasło "rewolucji moralnej" zapowiadanej przez Jarosława i Lecha Kaczyńskich straciło nieco ze swej górnolotności, za to przybiera kształty coraz bardziej realne. Przygotowywane są środki do jej przeprowadzenia: monopolizacja KRRiT, legalizacja przywilejów Radia Maryja, finansowanie Świątyni Opatrzności z budżetu państwa, projekt Narodowego Instytutu Wychowania, roszczenia rzecznika rządu do oceniania i korygowania komentarzy telewizyjnych. Pojawiają się też zapowiedzi niektórych wiodących w IV RP treści moralnych. Wiemy już, że "nie jest zgodne z naturą" bycie homoseksualistą, że liberalizm niszczy solidarność, że macierzyństwo ma wielką wartość (1000 zł!), że nie można nazywać żadnego premiera po imieniu (ani Kaziu, ani Tony), nie można też ujawniać emocji, które nie wyrażają entuzjazmu dla decyzji rządowych, że najlepszym sposobem na debatę parlamentarną jest jej przerwanie, a demokracja przeszkadza "dobremu rządzeniu".

W debacie publicznej coraz wyraźniej zaczyna dominować język „nowej poprawności politycznej”. Nie mówi się o płodzie, lecz o „dziecku poczętym”, nie używa się zwrotu „wolność wyboru” czy „wolność osobista”, lecz „cywilizacja śmierci”, nie mówi się o potrzebie otwartości, lecz o potrzebie „silnej tożsamości narodowej”, coraz częściej zamiast o Polakach mówi się o „rdzennych Polakach”. Na jednym z publicznych spotkań przedstawiciele Młodzieży Wszechpolskiej zapytali mnie o „ludobójstwo”, mając na myśli... zapłodnienie in vitro.

Nowa poprawność polityczna to oczywiście nie tylko kwestia języka, ale kryjących się za nim przekonań moralnych i światopoglądowych. Czy ich wyznawcy szykują nam rzeczywiście rewolucję moralną, czy też, korzystając z liberalnych wolności, silą się na oryginalność, o którą w spluralizowanym świecie niełatwo?

Sokrates, Jezus, Gandhi

Europa zna dwie rewolucje moralne. Jednej dokonał Sokrates, drugiej Jezus Chrystus. Sokrates chodził po Atenach, pytał i zachęcał do myślenia - ze zrozumiałych względów nie może więc być właściwym wzorem dla rządzących. Jezus zaś był Żydem i szerzył ideał miłości bliźniego, co - w dzisiejszym kontekście politycznym - jest ideałem zupełnie nietrafionym.

Francuski filozof Henri Bergson pisał, że można wskazać jeszcze dwie inne postaci, którym udało się dokonać rewolucji moralnej - Buddę i Mahatmę Gandhiego. Ocena Buddy na gruncie rewolucyjnych zamiarów LPR i PiS nie jest mi znana, wiem natomiast, co o Gandhim sądzi krakowski guru PiS-owych konserwatystów prof. Ryszard Legutko. To mianowicie, że Gandhi był co prawda "postacią malowniczą", ale pozostawił po sobie "tak skromne dziedzictwo, że jego miejsce w historii powinno być zdecydowanie mniej eksponowane".

Ocenę Gandhiego zawarł Legutko w książce pod znamiennym tytułem "Nie lubię tolerancji". Jego kolejna książka, wydana w sierpniu 2005 r., powinna nosić tytuł "Nie lubię liberalizmu". Ponieważ jednak jej publikacja zbiegła się z decyzją autora o kandydowaniu do Senatu, nosi słuszny tytuł "Raj przywrócony".

Do jednej i drugiej pozycji warto zajrzeć, by zapoznać się z szerokim wachlarzem sympatii i antypatii profesora, które - jak się wydaje - stanowią wzorzec dla zasad nowej poprawności politycznej.

Czego nie lubi pan profesor?

Czego nie lubi Legutko? Przede wszystkim - nowego kina francuskiego, "bezpiecznego seksu", Madonny, małych dziewczynek w obcisłych getrach z lycry, kanibalizmu, pornografii, praw człowieka i etyki niezależnej. Nie lubi, gdy uczniowie na lekcjach religii rozwiązują rebusy i krzyżówki. Nie znosi też "Gazety Wyborczej", w szczególności zaś niemocy intelektualnej Adama Michnika.

W swej nienawiści nie jest osamotniony. Zgadza się z nim co do joty inny ideologiczny guru IV Rzeczypospolitej - Zdzisław Krasnodębski, profesor slawistyki na lewicowym uniwersytecie w Bernie, który niedługo zasiądzie w Pałacu Prezydenckim, by jako doradca głosić przekonanie wyrażone wcześniej w książce "Demokracja peryferii" - że za wszelkie zło, jakie zdarzyło się Polsce od czasu rozbiorów, a w szczególności od 1989 r. odpowiada panoszący się liberalizm, "Gazeta" i osobiście Michnik. Notabene równie wyrafinowany pogląd przedstawił niegdyś w książce "Bitwa o Polskę" poseł Jan Maria Jackowski, który winą za destrukcyjną działalność wszelkich kobiecych ruchów emancypacyjnych i feminizmu w ogólności obarczył omnipotentne pismo... "Kobieta i Życie".

Legutko nie lubi też "pieczeniarzy", czyli eurokratów, antyreligijności i antypapieskości. "Horrendum" wydają mu się wszelkie projekty emancypacyjne - bez względu na to, czy dotyczą kobiet, mniejszości rasowych, klasowych, czy seksualnych. Kampanię przeciw przemocy domowej nazywa "eksplozją nierozumu" i fanatyzmem. Brzydzą go wszelkie przejawy "intelektualnej szmiry", tzn. tematy związane z ekologią, prawami zwierząt, feminizmem ("najgłupsza ideologia zachodnia"), wegetarianizmem i religiami Wschodu. Przeraża go również "liberalne chamstwo", czyli powszechna wolność wyrażania głupich i dziwnych poglądów. Z kapitału swych bogatych uczuć Legutko obnaża jedynie współczucie dla tych, którzy są "ludźmi tolerancyjnymi" - bowiem nie mogą sobie spokojnie pożartować o pedałach czy fuknąć na Cyganki. O cudownej swobodzie klepania w tyłek blondynek Legutko nie wspomina - jest wszak człowiekiem delikatnym, a na dodatek wychowawcą młodzieży.

Nowa poprawność polityczna

Nowa poprawność polityczna, której bojowników znajdziemy w Sejmie i Senacie, w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ministerstwie Edukacji, a także w pismach "Ozon" i "Europa", o "Naszym Dzienniku" nie wspominając, to nic innego jak stare poglądy konserwatywne zmiecione ongiś przez rewolucję francuską i egalitarne przeobrażenia XX-wiecznej Europy, a dziś prezentowane bez skrępowania w nieco odświeżonym opakowaniu. "Rozum ludzki zredukowany do swoich indywidualnych cech jest niczym; nie tylko nie jest twórczy, ale nie potrafi pozostać wierny żadnym przekonaniom politycznym czy religijnym. Jest w stanie produkować jedynie dyskusje, tymczasem człowiek z racji swojej kondycji nie potrzebuje problemów do dyskusji, lecz wiary. Jego kołyska powinna być otoczona przez dogmaty, a gdy rozum jego zacznie się budzić, powinien znajdować gotowe poglądy przynajmniej w tych sprawach, które dotyczą postępowania. Nic nie jest tu równie ważne jak przesądy". Pod tym poglądem Josepha de Maistre'a podpisać się mogą zarówno wyrafinowani Ryszard Legutko i Zdzisław Krasnodębski, jak też mniej wyrobieni intelektualnie bracia Kaczyńscy, ojciec Tadeusz Rydzyk czy Marek Jurek.

Ten ostatni w rozmowie z Agnieszką Kublik i Moniką Olejnik („Odpowiedzialny Lepper, warchoł Tusk”, „Gazeta” z 14-15 stycznia br.) przedstawił się jako zwolennik Arystotelesowskiej koncepcji państwa - czyli państwa, w którym ponad połowa obywateli była wykluczona z udziału w życiu publicznym. Jak na marszałka Sejmu w państwie demokratycznym nieco dziwne wydaje się zamiłowanie do greckiej polis, w której żadnych praw nie mieli niewolnicy, kobiety, cudzoziemcy oraz ci obywatele, którzy nie płodzili dzieci.

Myśl de Maistre'a - jawnego zwolennika kata, inkwizycji i bezmyślnego posłuszeństwa religii, dla którego największym wrogiem ładu społecznego była wolna myśl, dyskusja i emancypacja - przeżywa dziś w Polsce niezwykły renesans i mogłaby z powodzeniem pełnić funkcję ideologicznego zaplecza IV RP. Zwłaszcza że w przeciwieństwie do naszych działaczy francuski reakcjonista głosił swe poglądy wprost, bez uników i eufemizmów, które charakteryzują język nowej poprawności. Użytkownicy owego języka nie mówią bowiem otwarcie o swych sympatiach dla nacjonalizmu, lecz tylko o "silnej tożsamości wspólnotowej". Nie mówią o cenzurze i ograniczaniu swobód obywatelskich, do czego w istocie dążą, lecz straszą widmem "cywilizacji śmierci". Nie deklarują otwarcie chęci dyskryminowania mniejszości, lecz przywołują hasła "ładu moralnego" i "demokracji z wartościami".

"Rdzenni" Polacy

W najbardziej propagandowym programie III RP "Warto rozmawiać" Jan Pospieszalski zasmucił się wraz ze swą publicznością kryzysem demograficznym w Europie (program z 9 stycznia br.). Nie bolał go jednak ogólny spadek liczby ludności, lecz ubytek "rdzennych mieszkańców Europy". O migracji mówił jedynie, że nie potrafi się zasymilować (co potwierdzały prezentowane w tle dokumenty z zamieszek pod Paryżem). W podtekście mogliśmy znaleźć pogląd, że problemu demograficznego Europy nie rozwiążą imigranci - gdyż nie są oni ludźmi w takim stopniu, by byli godni zasiedlić nasz kontynent.

Zaproszony do studia gość - którego przedstawiono jako wykładowcę na amerykańskich uniwersytetach - załamywał ręce nad Polską, gdzie ubywa "rdzennych Polaków". Wkrótce ich liczba spadnie do 27 mln, co sprawi, że przestaną się z nami liczyć nasi sąsiedzi. Obecny w studio eurodeputowany (z PiS lub LPR) dorzucił, że Polska nie będzie wtedy miała zdolności obronnych. Jak rozumiem, chodzi o to, że nie wygramy żadnej wojny - a czeka nas ich przecież bez liku.

Rzecz jasna, winą za ubytek "rdzennych" (białych, katolickich?) obywateli Europy nasz europarlamentarzysta obarczył ideologię lewicową i feministyczną z lat 60. Zapewne miał też na myśli wywrotowe pismo "Kobieta i Życie".

Marzenia o Polsce wielkiej, silnej, katolickiej, solidarnej, narodowej, z "rdzennymi" obywatelami - to znak rozpoznawczy IV RP. Rewitalizacji takiej Polski ma służyć autorytarna władza Kaczyńskich (już sam akt intronizacji nowego prezydenta wystarczyłby, za sprawą swego teatralnego rozmachu i monumentalności, na kilka Rzeczypospolitych). Jej utrzymaniu - przyszłe pokolenia Polaków wychowane przez Narodowy Instytut Wychowania.

Na słabą tożsamość narodową rozkruszoną przez III RP narzekają wszyscy konserwatyści. Legutko mówi o polskiej "mikromanii" i "niezdolności do konkurowania o ważne miejsce". Jego zdaniem, przystępując do Unii Europejskiej, Polska nauczyła się "imitacji", "dostosowania", "przystosowania" - słowem, nauczyła się kompromisów i konformizmu (choć mogła zamiast Nicei wybrać śmierć). Miejmy nadzieję że po wielkim sukcesie premiera Marcinkiewicza w sprawie eurobudżetu Legutkę przestanie martwić słabość Polski - ale nadal będzie go martwić Europa osłabiona przez dogmatycznych emancypatorów, którzy walczą o prawa uciśnionych. By stać się silną, Europa nie powinna zajmować się emancypacją wykluczonych, lecz naśladować Amerykę, a przynajmniej jej "wielkie plany wobec świata". Silną tożsamość buduje pragnienie władzy, a nie "miłość do ludzkości" - twierdzi senator i profesor Legutko.

Ta liberalna "miłość do ludzkości", wyrażona w katalogu praw człowieka, przeszkadza również innemu zwolennikowi IV RP - dr. Januszowi Kochanowskiemu, który szykuje się wbrew własnym przekonaniom do roli rzecznika praw, w których sensowność zdaje się nie wierzyć. Trudno nie podziwiać jego determinacji i rewolucyjnej woli walki o "oczyszczoną" (z praw człowieka?) Polskę.

Nowa poprawność polityczna to nie tylko język, ale i gesty. Niedawno poseł LPR Wojciech Wierzejski bronił młodzieżówki swojej partii przed zarzutami o posługiwanie się faszystowskim gestem powitania. Tłumaczył, że ów gest nie jest niczym złym, gdyż sam Jan Paweł II na trzech zdjęciach "trzyma rękę tak jak ci panowie" ("Gazeta" z 30 grudnia 2005). W ustach tego nieprzejednanego rzecznika rewolucji moralnej marzenie o silnej tożsamości Polski przybiera kształty niezwykle realne.

Pedał, czyli Żyd

Marzenia o wielkiej Polsce wspierają się na przekonaniu o konieczności podporządkowania kobiet i wykluczenia wszelkich mniejszości (przede wszystkim seksualnych). Zwolennik nowej poprawności politycznej z reguły deklaruje szacunek dla płodności kobiet i pochwala ich ubezwłasnowolnienie ekonomiczne (po wydłużeniu urlopów macierzyńskich będzie ono niemal zupełne) oraz głosi nienawiść do homoseksualistów.

Mówi się dziś i pisze o iście demonicznych zamiarach homoseksualistów, którzy pragną zaadoptować wszystkie dzieci i co najmniej podkopać życie rodzinne. Zagrażają też ładowi i porządkowi publicznemu, zdrowiu moralnemu młodzieży, niepodległości itd. Tak jak w latach 30. minionego wieku ostrzegano przed "spiskiem żydowskim", tak dziś zwolennicy IV RP straszą wszechmocnym lobby homoseksualnym, które rządzi w Europie. Niedawno eurodeputowany PiS Wojciech Roszkowski oznajmił, że "rezolucja Parlamentu Europejskiego [postulująca walkę z przejawami nienawiści i dyskryminacji wobec gejów i lesbijek - MŚ] stanowi najostrzejszy jak dotychczas atak lobby homoseksualnego na podstawy życia społecznego w Europie" ("Rzeczpospolita" z 19 stycznia br.). Roszkowskiemu możemy podpowiedzieć to, co wie już ulica: "To jest prawda, a nie mit, tam gdzie gej, tam i żyd" (takie graffiti widziała Agnieszka Graff).

Według Legutki walka o równość praw homoseksualistów stanowi ni mniej, ni więcej, lecz "ideologiczną agresję i próbę dokonania gwałtu na życiu społecznym". Dlatego też roszczeniom prawnym i "paradom równościowym" koniecznie trzeba się przeciwstawić. Tarczą obronną jest hasło "ładu moralnego", "zgodności z naturą" i "demokracji z wartościami".

O jakie wartości chodzi? O jaki ład? Oczywiście "obiektywny", "słuszny", "naturalny", oparty na "Prawdzie". Nowa poprawność polityczna polega na wolności mówienia tego, co obraża innych ("homoseksualizm jest zboczeniem"), na posługiwaniu się językiem nienawiści ("zrobimy z wami, co Hitler z Żydami"), na używaniu zwrotów i sformułowań, które poniżając i krzywdząc, są wyrazem nobilitowanego obecnie prymitywizmu ("dzieciom trzeba zginać kark"; dać kobietom becikowe - będą rodziły).

Świat opisywany przez nową poprawność polityczną to świat, w którym każdy znajduje się w miejscu, jakie przeznaczyła mu "natura" i władza. Kobiety mają siedzieć w domu i rodzić mnóstwo dzieci, Romowie - jak najdalej od nas (bo "kradną i jedzą ludzkie mięso", jak podaje encyklopedia Ultima Tule z 1932 r., doskonały przewodnik po przesądach i stereotypach tak żywych obecnie), homoseksualiści - u psychoterapeutów, imigranci zaś muszą w pełni zasymilować się ze zwyczajami i z religią kraju, który raczył ich przyjąć. Nowa poprawność odkrywa w istocie stary świat oparty na hierarchii i wykluczeniu, gdzie wszyscy kultywują jedną religię, a każdą "odmienność" chowa się skrycie w sferze prywatnej.

Ucieczka od wolności

Od dawna o zarodku czy embrionie mówi się w Polsce „dziecko” - notabene fetyszyzacja „dziecka poczętego” jest odwrotnie proporcjonalna do troski o dzieci żywe. O kobiecie w ciąży mówi się „matka”, o aborcji - „dzieciobójstwo” (powiedzieć, że prawo do aborcji zmniejsza zjawisko dzieciobójstwa, to niemal przestępstwo porównywalne z zachęcaniem do Holocaustu). Zapłodnienie in vitro stało się w ostatnich miesiącach „ludobójstwem”, eutanazja jest „morderstwem”, o klonowaniu terapeutycznym nikt nawet nie wspomina, choć w coraz większym stopniu staje się ono szansą dla wielu chorych.

Słowa tak niegdyś ważne jak wolność osobista, wolność wyboru czy autonomia moralna stanowią wartości negatywne, na których rzekomo zbudowana jest "cywilizacja śmierci" - czyli bogate państwa Unii Europejskiej. Tym, że Polacy (zwłaszcza młodzi) coraz częściej uciekają do owej "cywilizacji śmierci" od konserwatywnej, zaściankowej "demokracji z wartościami", nikt się specjalnie nie przejmuje. Zostanie wszak Młodzież Wszechpolska i Narodowy Instytut Wychowania, który nie będzie się troszczył o cnoty obywatelskie, lecz będzie uczył, jak chronić się przed zgubnym wpływem wolności i dobrobytu.

Termin "cywilizacja śmierci" został wymyślony przez Jana Pawła II i jest zrozumiały w kontekście encykliki, w której Papież ubolewa się nad laicyzacją Europy i odchodzeniem katolików od prawdy religijnej. Szermowanie tym terminem w debacie, przedmiotem której jest państwo neutralne światopoglądowo, to oczywiste nadużycie.

Można się pocieszać, że owa debata i tak już się nie toczy od kilku miesięcy. Albo że jej najważniejsze tematy od kilku lat są blokowane przez zabieg tabuizacji. Bo czyż można swobodnie rozmawiać o prawie do aborcji czy eutanazji, o ocenie PRL i III RP? Nie mówiąc już o sytuacji ekonomicznej czy ekspansji politycznej Kościoła?

Nowa poprawność polityczna nie tylko jednak tłumi nadzieję na jakąkolwiek debatę, nie tylko czyni z projektu rewolucji moralnej "horrendum" - zwłaszcza na tle farsy politycznej, której świadkami jesteśmy od kilku tygodni - ale też ukazuje, jak kruche jest nasze zamiłowanie do wolności. I jak mocna jest potrzeba posiadania silnej władzy, która zawsze wie, co dla nas i dla Polski będzie najlepsze.

* Dr hab. Magdalena Środa - filozof i etyk, pracownik Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, pełnomocnik rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn w gabinecie Marka Belki

Magdalena Środa

Linki

2006-02-11T04:26:00.000+01:00

szkoda słów ... zwłaszcza niektórych

2006-02-10T05:26:00.000+01:00

Kampania Rady Europy "Wszyscy różni, wszyscy równi" będzie się w Polsce nazywała "Wszyscy różni, wszyscy solidarni". Równości nie będzie, bo kojarzy się z paradami

Ewa Siedlecka

Kampania Rady Europy "All different - all equal" promująca tolerancję zaczęła się w 1995 r. Od 2006 roku zaczyna się jej drugi etap kierowany przede wszystkim do młodzieży. Zostało charakterystyczne czarno-białe logo z hasłem "All different - all equal". Jednak Ministerstwo Edukacji, które odpowiada za stworzenie Komitetu Krajowego Kampanii, chce, żeby w Polsce hasło brzmiało: "Wszyscy różni - wszyscy solidarni". - Nie rozumiem, dlaczego z hasła wypadła "równość", skoro podstawową treścią kampanii było przeciwdziałanie dyskryminacji, nietolerancji, ksenofobii - mówi dr Hanna Machińska, dyrektor warszawskiego Biura Informacji Rady Europy. - Do tej pory w ramach tej kampanii przekonywaliśmy wszystkich, że mają prawo oczekiwać od władzy równego traktowania niezależnie od swojej narodowości, wyznania, pochodzenia czy orientacji seksualnej. Nowe hasło wydaje się nie mieścić w sobie tych treści.

Dlaczego "równość" wypadła? - O równości ciągle się mówi, więc po co powielać to samo? W dodatku kojarzy się z paradami równości - mówi wiceminister oświaty Jarosław Zieliński odpowiedzialny za kampanię ze strony polskiego rządu. - Uważam, że nasze hasło jest bogatsze, wnieśliśmy do kampanii nowe treści: solidarności w różności. Zresztą w poprzednim etapie kampanii w wielu krajach też były różne hasła. Np. w Czechach: "Szacunek dla każdego".

Inne od dotychczasowego ma być nie tylko hasło, ale i treść. Zamiast przeciwdziałania nietolerancji i rasizmowi: "promowanie dialogu międzykulturowego poprzez działania rozwijające promowanie uczestnictwa młodzieży w polskiej kulturze narodowej, wspieranie rozwoju kultury mniejszości narodowych zamieszkałych w Polsce i promowanie międzynarodowej współpracy młodzieży" oraz w ramach praw człowieka: "promowanie działań wyrównujących szanse (...) skierowanych do dzieci i młodzieży ze środowisk wiejskich, szczególnie tzw. popegeerowskich". Dlaczego zamiast klasycznych praw człowieka Polska chce promować działania natury socjalnej? - Po co mamy ciągle mówić o tych pustych hasłach, które zostały wyświechtane? My je oczywiście popieramy, ale chcemy zabiegać o godne warunki życia dla tej młodzieży. Inaczej z praw człowieka będą korzystać tylko wybrani - tłumaczy minister Zieliński.

Do warszawskiego Biura Informacji Rady Europy napływają protesty organizacji pozarządowych, które angażowały się w działania pod hasłem "Wszyscy różni - wszyscy równi". Ernest Lewicki ze Stowarzyszenia "Ostra Zieleń": "Taki przekład maskuje prawdziwe przesłanie tej szczytnej inicjatywy". Jedna z organizacji antyfaszystowskich: "Hasło strasznie kojarzy mi się z hasłem Polski solidarnej PiS". CyberHate - organizacja tropiąca mowę nienawiści w internecie: "Nazwa nie oddaje sensu akcji, pełni rolę "polskonarodowego samozaspokajacza".

- Każdy może sobie robić swoją kampanię i nazywać ją jak chce, ale mówienie, że kampania z "solidarnością" to to samo co kampania z "równością", jest po prostu nieprawdą - mówi Halina Bortnowska z Komitetu Helsińskiego w Polsce, animatorka Wirydarza zrzeszającego młodzież działającą na rzecz tolerancji, przeciw rasizmowi, antysemityzmowi i mowie nienawiści.

Piotr Nowina-Konopka, Fundacja Schumana: - Nie rozumiem, dlaczego chcemy się wyłamać z solidarności europejskiej i wymyślać inne, własne hasła nawet we wspólnych akcjach.

Minister Janusz Zieliński: - Trzeba patrzeć nie tylko na europejskie hasła, ale także dbać o to, co nasze, polskie. Rada Europy nam nie zabroniła zmieniać hasła i nie zabroni. Kampania jest finansowana głównie z pieniędzy budżetowych, a za nasze pieniądze możemy sami wybierać priorytety i hasła.

o żesz ka

2006-01-19T20:44:00.000+01:00

Prezydent obiecał bratu, że nie rozwiąże parlamentu w przypadku powodzenia planu stabilizacyjnego

Prezes PiS Jarosław Kaczyński zarzucił w czwartek liderom Platformy Obywatelskiej - Donaldowi Tuskowi i Janowi Rokicie "całkowitą nieodpowiedzialność".

Według J.Kaczyńskiego, nie należy zwoływać Sejmu w najbliższy piątek, po to by umożliwić przyjęcie ustawy budżetowej w terminie.

"Budżet nie może być uchwalony, jeżeli w Polsce nie zostanie ustabilizowana sytuacja polityczna. Tylko ktoś bardzo nieodpowiedzialny może wzywać do takiej sytuacji, w której nie można rozwiązać parlamentu i rozpisać wyborów, a jednocześnie w Sejmie nie ma żadnej władzy" - powiedział prezes PiS.

"Ja o tę nieodpowiedzialność oskarżam przede wszystkim dwóch polityków - Donalda Tuska i Jana Rokitę" - dodał. Zarzucił on liderom PO angażowanie się w nieodpowiedzialne awantury, by ośmieszać i osłabiać pozycję międzynarodową Polski.

Zdaniem J.Kaczyńskiego, gdyby doszło do przedterminowych wyborów, PiS w kampanii potrafiłby pokazać wielką kompromitację PO.

Jarosław Kaczyński powiedział również, że parlament nie zostanie rozwiązany, jeśli dojdzie do podpisania paktu. Według niego, prezydent Lech Kaczyński może "dać słowo", że tak będzie.

"Ja nie mogę dawać żadnych gwarancji, bo nie jestem prezydentem, mimo że może jestem podobny. Mój brat, prezydent Lech Kaczyński jest gotów dać słowo, a każdy, kto go zna, wie, że tego dotrzyma" - podkreślił Kaczyński podczas konferencji prasowej. Odniósł się w ten sposób do słów lidera LPR Romana Giertych, który chce "ustalenie takiego kalendarza przyjęcia budżetu, który by wykluczał jakąkolwiek możliwość przyspieszonych wyborów".

Jak dodał, Lech Kaczyński dałby słowo publicznie, co byłoby dodatkową gwarancją. "Nikomu nie zależy na rozwiązaniu parlamentu, może poza Platformą Obywatelską" - zaznaczył prezes PiS.

W środę J.Kaczyński zaproponował zawarcie na pół roku "paktu stabilizacyjnego" wszystkim partiom opozycyjnym oprócz SLD.

"Jeżeli będzie pakt stabilizacyjny, to (...) rząd będzie mógł dalej normalnie działać, nie będą musiały być przeprowadzone wybory. Później mamy pół roku na rozmowy, przy czym my nikomu nie przyrzekamy, że te rozmowy będą tylko z tymi trzema partiami" (LPR, Samoobroną, PSL-PAP) - zapowiedział J.Kaczyński.

Jak dodał, jeżeli będzie taka możliwość, PiS będzie rozmawiać także z innymi partiami.

"Nie ukrywam, że liczymy na zmianę postaw, szczególnie w jednej partii (PO - PAP). Liczymy, że to szaleństwo, które dzisiaj tam panuje, jakoś zostanie opanowane, okiełznane" - podkreślił prezes PiS.

Prezes PiS Jarosław Kaczyński wyraził również gotowość do uzupełnienia przedstawionego przez jego partię "planu stabilizacyjnego" o niektóre projekty ustaw proponowane przez inne partie, do których skierowano ofertę współpracy.

"Jesteśmy gotowi uzupełnić pakiet, dodać ustawę o banku narodowym, jakieś propozycje socjalne - w miarę możliwości. Co znaczy, że nie jesteśmy gotowi przyjąć postulatów, które na pewno nie będą mogły być zrealizowane" - powiedział prezes PiS.

Dodał, że w pakiecie 11 ustaw, do których przyjęcia PiS chce doprowadzić, raczej nie ma punktów, z których ugrupowanie te gotowe jest ustąpić.

W czwartek swe warunki przyjęcia "planu stabilizacyjnego" przedstawiły LPR i Samoobrona.

Liga domaga się przyjęcia m.in. ustawy senioralnej, która zakłada wypłacanie od 2007 roku, dodatku dla 2 mln najuboższych emerytów i rencistów. W przyszłym roku byłoby to 500 zł na osobę.

Samoobrona chce dołączyć do umowy programowej projekty ustaw: o systemie powszechnych zasiłków dla bezrobotnych, o paliwie rolniczym, o wielkoprzemysłowych obiektach handlowych oraz nowelizację ustawy o NBP.

Król Jan III Sobieski z synem

2006-01-14T23:27:00.000+01:00

Równość płci w podręcznikach szkolnych

Z Anną Wołosik rozmawia Aneta Górnicka-Boratyńska
25-06-2005

Czy kobiety są dyskryminowane w podręcznikach szkolnych? Wydaje się, że czasy, kiedy Ala z elementarza pomaga mamie w kuchni, a Olo w tym czasie gra w piłkę z tatą, już minęły...

Anna Wołosik: Niestety, nie. Przeczytałam ponad 40 podręczników do szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum - kobiety były w nich prawie nieobecne. Tak dzieje się zarówno w książkach do polskiego, historii, wiedzy o społeczeństwie, jak i - co szczególnie niepokoi - w podręcznikach dla klas I-III. To tzw. kształcenie zintegrowane - bez podziału na przedmioty). W czytankach i ilustracjach dla najmłodszych dziewczynki i kobiety pojawiają się rzadko i zawsze w stereotypowym ujęciu.

To znaczy?

Jako córka, żona, matka. Kobiety nie pełnią funkcji publicznych, nie pracują w zawodach związanych z władzą i prestiżem. W jednej z książek dwukrotnie zamieszczono lekcje o różnych zawodach i wszystkie wykonywali mężczyźni. Przez trzy lata nie pojawiła się nawet wzmianka o pracy zawodowej kobiet. Podkreśla się takie ich cechy jak opiekuńczość, skłonność do poświęceń, zależność od innych.

Mężczyźni natomiast są aktywni i ambitni, samodzielni i skuteczni, racjonalni i opanowani, są przywódcami i ekspertami. Jeśli w czytance pojawia się dialog między dziećmi a rodzicami, to najczęściej jest to rozmowa ojca z synem, chłopiec pyta (np. o działanie prądu elektrycznego), a ojciec objaśnia. Chłopcy są ciekawi świata, poszukujący, aktywni, dziewczynki uległe, spokojne, zainteresowane gotowaniem, strojeniem się, często pokazuje się je przed lustrem (chłopców nigdy). Oto cytat z podręcznika do szkoły podstawowej: "Co ja mam na siebie włożyć? - często pytają kobiety, stojąc przed pełną ubrań szafą. Czy był czas, kiedy nie zadawały takich pytań? A czy był czas, kiedy kobietom nie zależało na pięknym wyglądzie?". W innym podręczniku rozdział "Dzisiejsza gospodarka" zdobi zdjęcie dziewczyny wpatrzonej w ekran komputera. Podpis: "Hm, którą torebkę by tu wybrać? Zakupy w sklepie internetowym robi się o dowolnej porze, nie wychodząc z domu". Internet nie jest dla niej źródłem informacji, ale formą sklepu. A przecież dziewczęta poprzez teksty i ilustracje powinny być zachęcane do zainteresowania się nowymi technologiami. Rozwój społeczeństwa opartego na wiedzy to jeden z priorytetów Unii.

Może autor tak chciał zachęcić...

Zapewne tak. Obarczone stereotypami prezentowanie obu płci w podręcznikach nie wynika ze złej woli autorów, wydawców i ministerialnych rzeczoznawców. Po prostu nie są oni uwrażliwieni na problematykę równego statusu, ponieważ wśród ludzi związanych z oświatą niewiele się o tym mówi. Nie ma materiałów, do których mógłby sięgnąć nauczyciel gotowy promować zasadę równego statusu kobiet i mężczyzn.

Oto ćwiczenie dla 11-latków: Jola jest łakomczuchem, ale postanowiła się odchudzić i właśnie znalazła w lodówce tabliczkę czekolady z bakaliami. Co zrobi? Wojtek lubi gry komputerowe, ale teraz nie gra, tylko się uczy, żeby poprawić oceny z polskiego. Dzwoni do niego kolega z zaproszeniem do zabawy nową grą. Co zrobi Wojtek? Dylematy Wojtka i Joli są zupełnie inne. Taka czytanka nie znalazłaby się w żadnej książce w Europie Zachodniej.

W klasach najmłodszych wiele mówi się o życiu codziennym. Jak wygląda tam współczesna polska rodzina?

W podręcznikach dla najmłodszych rodziny są "jak z czytanki" - tradycyjni i szczęśliwi mama i tata z dwójką dzieci różnej płci. Nie spotkamy rodzin partnerskich, rozdzielonych (np. z powodu emigracji za pracą), takich, w których jeden z rodziców samodzielnie wychowuje dzieci. Wydobywa się tylko pozytywne wartości, natomiast nie mówi się o bezrobociu, biedzie, przemocy. Nie wspomina się o dzieciach krzywdzonych, nie pojawiają się dzieci niepełnosprawne czy te z odmiennych kręgów kulturowych. A przecież w polskich szkołach są też uczniowie innych narodowości. Można by, korzystając z ich obecności wśród nas, pokazać inne kultury, języki, religie i obyczaje. W konkursie pełnomocnika ds. równego statusu chodziło nam nie tylko o podręcznik promujący równy status dla kobiet i mężczyzn, ale również taki, który uczy uznania i szacunku dla inności.

Szkoła nie uczy więc, że świat jest bogaty, złożony i różny...

Nie. W podręcznikach do szkoły podstawowej świat jest jednorodny, przesadnie uładzony, jasny i harmonijny. Królują w nim dobroć, miłość, życzliwość, prawość, a złość, frustracja, przemoc i agresja nie mają tam wstępu. Bohaterowie szkolnych czytanek nie kłócą się i nie biją. A w każdej klasie są dzieci z rozbitych domów, z rodzin dotkniętych alkoholizmem czy przemocą. Te dzieci nie znajdują odzwierciedlenia swoich problemów w szkole, czują się jeszcze bardziej samotne. Ponieważ milczymy o ciemnych stronach życia, nie możemy też mówić, jak sobie radzić z sytuacjami trudnymi. Na przykład jeśli dziecko doświadcza przemocy, powinno wiedzieć, że są osoby, instytucje, telefony, gdzie może szukać pomocy.

Takie tematy jak przemoc w ogóle nie pojawiają się w podręcznikach?

Mówienie o niedostosowaniu społecznym, o przemocy, o sytuacji zagrożenia sprawia autorom dużą trudność. Temat przemocy jest podejmowany w podręcznikach dla młodzieży gimnazjalnej i starszej, ale mówi się o niej językiem naukowym, informacyjnie: "W społeczeństwie mamy do czynienia z przemocą...", ani słowa o przemocy rówieśniczej. A przecież z poważnymi aktami przemocy w szkole i w jej otoczeniu styka się 20 proc. uczniów.

Podobnie jest z przemocą ze względu na płeć. Dziewczęta doświadczają napastowania seksualnego, uwag i dowcipów na temat seksu. W żadnym podręczniku do polskiego nie znalazłam tekstu piętnującego ordynarne słowa i gesty.

Czy sytuacja kobiet poprawia się w starszych klasach?

Odpowiedź jest przygnębiająca. Historycy hołdują tradycyjnej, patriarchalnej wizji świata. Kobieta kołysze kolebką, a mężczyzna rządzi światem. W programie historii do gimnazjum na przestrzeni opisywanych pięciu tysięcy lat kobiety pojawiają się zaledwie kilkakrotnie. Istnieje podręcznik do najnowszej historii Polski (od 1945 r.), w którym nie ma mowy o żadnej kobiecie. Autorzy innej książki ułożyli listę 167 postaci, które uczeń gimnazjum powinien znać. Wśród nich znalazło się pięć kobiet, a ich wybór był dość przypadkowy, bo są to: Safona, Kleopatra, Jadwiga Andegaweńska, caryca Katarzyna II i Wisława Szymborska.

Nawet w imię równości nie można fałszować historii, kobiety odegrały w niej mniej znaczącą rolę.

Nikt nie twierdzi, że kobiety były głównymi aktorami, zwłaszcza w historii politycznej, której przede wszystkim uczy szkoła. W podręcznikach nie znajdziemy nic ani na temat pracy kobiet w gospodarstwie domowym, ani na temat ich pracy w warsztatach rzemieślniczych, fabrykach, biurach i urzędach. Nie poznajemy wybitnych kobiet sprawujących władzę, aktywnych w polityce i gospodarce, odnoszących sukcesy w nauce, sztuce i literaturze. Nie ukazuje się wzorów kobiet, które dzięki przymiotom ducha i umysłu pokonały ograniczenia swojego świata i które, solidaryzując się z kobietami, działały na ich rzecz. Nie znajdziemy nic o kobietach tragicznych, które były niewolone, palone na stosach, zabijane. W materiałach źródłowych nie zamieszcza się listów, wierszy, obrazów i rzeźb będących dziełem kobiet.

Trzeba więc odzyskać kobiety dla historii.

I historię dla kobiet - dziś, gdy dziewczyna czyta podręcznik, w którym kobiety w ogóle się nie pojawiają, czuje się wykorzeniona, pozbawiona łączności z przeszłością. W Europie nie ukaże się podręcznik do historii, który nie pokazuje udziału kobiet w dziejach.

W historii Polski było co najmniej kilka kobiet, które bezsprzecznie wpłynęły na losy kraju.

O niektórych zdawkowo się wspomina, ale inaczej niż o wybitnych mężczyznach. Mimo że Marysieńka Sobieska jest bardzo znaną postacią, w jednym z podręczników pod portretem całej rodziny Sobieskich z Marysieńką i gromadką dzieci widnieje podpis: "Król Jan III Sobieski z synem". W nielicznych biogramach wybitnych kobiet przeczytamy: "kochali ją poddani", "była dobra i pobożna", "inteligentna i wykształcona, ale niezbyt urodziwa", "przyczyniła się", "zwróć uwagę na biżuterię i wychudłe policzki cesarzowej".

W biogramach kobiet pojawiają się nie tylko wzmianki o wyglądzie, ale także o życiu seksualnym. Pod portretem Katarzyny II widnieją zdania: "Jej słabością byli kochankowie, pod koniec życia niewybredna erotomania starzejącej się cesarzowej przybrała skandaliczny charakter". O życiu seksualnym słynnych mężczyzn nie przeczytamy nic.

Czy w szkole mówi się o feminizmie, sufrażystkach i emancypantkach?

Tak, ale problem polega na tym, że niektórzy autorzy zestawiają emancypacyjne dążenia kobiet z niekorzystnymi zjawiskami społecznymi, takimi jak zepsucie obyczajów, rozkład rodziny, rozluźnienie więzi.

I tak powstaje klisza: więcej wolności dla kobiet nieuchronnie oznacza rozpad rodziny i dezintegrację społeczeństwa. A można przecież inaczej. W podręczniku do polskiego dla II klasy liceum znajdujemy takie objaśnienie: „Terminem »feminizm « określa się dziś bardzo wiele zjawisk o zróżnicowanym charakterze. Po pierwsze - ruch dążący do równouprawnienia kobiet w dziedzinie życia społecznego i politycznego. Po drugie - nowy sposób widzenia miejsca kobiet w dawnej i współczesnej kulturze. Feminizm traktowany poważnie to opcja polityczna albo wyrazista propozycja artystyczna. W polemikach prasowych często jednak przywołuje się tę nazwę tylko jako etykietkę, która może oznaczać np. »babskie gadanie « czy »babskie wariactwo «”. Wynika z tego, że feministki wciąż mają wiele do roboty.

Czy równość w podręcznikach można jakoś zadekretować? Zakaz dyskryminacji ze względu na płeć jest wpisany do konstytucji.

W Polsce idea równości jest zrealizowana przynajmniej w zakresie prawa. Natomiast równość nie gości w życiu codziennym. Dzieci i młodzież powinny uczyć się o relacjach płci i o równości jako części praw człowieka. Aby przełamać stereotypy, w Niemczech organizuje się obozy, podczas których chłopcy opiekują się zwierzętami, a dziewczęta budują zagrody i paśniki. Od 2001 r. niemieckie władze, przedsiębiorcy, pracownicy nauki, związkowcy i działaczki organizacji kobiecych urządzają Dzień Dziewcząt. Dziewczęta, odwiedzając zakłady produkcyjne, instytuty badawcze, redakcje czasopism i stacji telewizyjnych, biura posłów, ministrów i kanclerza, mają szansę budowania śmiałych scenariuszy życiowych wolnych od ograniczeń tradycji.

W Irlandii ukazują się zestawy edukacyjne "Kobiety w historii" i "Dziewczęta w świecie nauki i technologii". Francuscy nauczyciele korzystają ze zbeletryzowanych biografii wybitnych kobiet. W Hiszpanii podręczniki promujące równy status ukazują się przy finansowym wsparciu władz. We Francji organizacja kobieca prowadzi "czarny rejestr" podręczników, książek, komiksów, gier i filmów, które role kobiet i mężczyzn przedstawiają w skrajnie stereotypowy sposób. Włoscy wydawcy książek szkolnych dobrowolnie przyjęli swoisty kodeks zasad równościowych, których będą przestrzegać. My też w biurze pełnomocnika przygotowujemy propozycje takich zaleceń dla autorów, wydawców i rzeczoznawców.

Warszaty

2006-01-13T20:29:00.000+01:00

Tytułem wstępu:

Ania multimedialnie (i niestereotypowo) o stereotypach:

Warszataty z licealistkami i licealistami (w grupach) czas zacząć:

Odrobina wysiłku już na starcie:

Integracja:

Stereotypy - bezpośrednie starcie:

Podsumowanie warsztatów przez Jednostki Licealne ;)

Arghhhhh - tu b. brzydkie bluzgi idą

2006-01-09T13:41:00.000+01:00

PiS wspiera kobiety: dłuższy urlop macierzyński

Prezes PiS Jarosław Kaczyński podkreślił w poniedziałek na konferencji prasowej, że polska rodzina "potrzebuje wsparcia". Zaznaczył też, że sytuacja rodzin nie sprzyja dzietności. Dlatego - zaznaczył - PiS proponuje wydłużenie urlopów macierzyńskich. Obiecał też takie zmiany w prawie, które pozwolą kobietom "skutecznie odwoływać się do sądu", jeśli nie dostaną pracy ze względu na płeć

Zaprezentowany w poniedziałek przez PiS projekt wydłużania urlopów macierzyńskich zakłada, że w 2007 roku będą one dłuższe o 4 tygodnie. Docelowo, w 2008 roku, na pierwsze dziecko urlop miałby wynosić 26 tygodni, czyli o 10 tygodni więcej niż obecnie. Zgodnie z projektem, na drugie dziecko urlop miałby wynosić 38 tygodni, a na trzecie i kolejne - 52 tygodnie. Jak podkreślił Piłka, wydłużenie urlopów macierzyńskich kosztowałoby budżet w przyszłym roku 300 mln złotych

Podkarpackie: praca, a nie becikowe

2006-01-07T15:32:00.000+01:00

W podkarpackiej gminie Przecław będzie praca dla ojca rodziny, w której urodzi się dziecko. Wójt Ryszard Wolanin zacznie realizować swój pomysł od 1 września. Ten samorządowy dodatek do rządowego "becikowego" ma zachęcać młode rodziny do ich powiększania.

Z propozycji będą mogli skorzystać mieszkańcy gminy zarejestrowani w urzędzie pracy. Najpierw będzie to 3-miesięczny okres próbny z możliwością jego wydłużenia do pół roku.

W znalezieniu zatrudnienia pomogą lokalni przedsiębiorcy, od których wójt już zbiera oferty. Przygotowuje też miejsca pracy w swoim urzędzie. Jest przekonany, że z takiej formy mieszkańcy będą bardziej zadowoleni, niż z jednorazowego zasiłku. Zdaniem wójta to także sposób na wzrost przyrostu naturalnego w gminie, w której rodzi się coraz mniej dzieci.

W gminie Przecław jest ponad 100 małżeństw, które mają szansę skorzystać z propozycji samorządu. W sumie jest to ponad 11 tysięcy mieszkańców.

wojewoda wojewodę wojewodą pogania

2006-01-06T23:05:00.000+01:00

Wojewoda zaskarży decyzję sądu ws. Marszu

Wojewoda wielkopolski zapowiada skargę na decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który 14 grudnia ubiegłego roku uznał, że wydany przez prezydenta Poznania i podtrzymany przez wojewodę wielkopolskiego zakaz Marszu Równości był bezprawny.

Wojewoda Tadeusz Dziuba poinformował w piątek podczas konferencji prasowej, że w najbliższych dniach złoży do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną w tej sprawie. "Ktokolwiek by nie był wojewodą powinien złożyć taka skargę" - powiedział Dziuba.

Prezydent Poznania Ryszard Grobelny 15 listopada br. zakazał Marszu Równości. Uzasadnił decyzję tym, że w czasie zaplanowanego na 19 listopada w centrum Poznania marszu może dojść do zniszczenia mienia dużej wartości. Wbrew zakazowi organizatorzy Marszu Równości zorganizowali w miejscu, gdzie miał się on rozpocząć, nielegalny wiec.

Traktujemy rasizm i homofobię jak zaburzenia urojeniowe.

2006-01-06T22:45:00.000+01:00

Wciągnięcie "silnych uprzedzeń wobec homoseksualistów" na listę chorób i zaburzeń psychicznych, z której w 1973 r. usunięto sam homoseksualizm, postuluje prof. Edward Dunbar z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) jest najbardziej poważanym na świecie spisem zaburzeń i chorób wymagających leczenia psychiatrycznego i/lub psychologicznego.

Prof. Dunbar uznawany jest za eksperta w dziedzinie "przestępstw nienawiści" i pracuje jako konsultant w wydziale policji miejskiej Los Angeles, w okręgu szkolnym Los Angeles i w Centrum Gejów i Lesbijek miasta Los Angeles.

Dyrektor ds. badań Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego Darrel A. Regier popiera badania nad "patologicznymi uprzedzeniami", ale nie jest pewien, czy powinno się umieszczać je już na liście zaburzeń ze względu na potencjalną krytykę.

Alvin F. Poussaint, profesor psychiatrii Szkoły Medycznej na Uniwersytecie Harvard, zgadza się z klasyfikacją osób z silnymi uprzedzeniami jako paranoidalnych. Dodaje: "Wyobrażają sobie, że ludzie zrobią im jakieś złe rzeczy, że ich skrzywdzą, i czują, że muszą coś zrobić, żeby się bronić. Kiedy osiągną to stadium, są już bardzo upośledzeni."

Shama Chaiken z Kalifornijskiego wydziału karnego potwierdza: "Traktujemy rasizm i homofobię jak zaburzenia urojeniowe."

Budujemy nowy dom, jeszcze jeden nowy dom

2006-01-06T13:33:00.000+01:00

PiS chce dofinansować z budżetu budowę Świątyni Opatrzności

"Życie Warszawy": Budowa Świątyni Opatrzności zostanie prawdopodobnie - z inicjatywy PiS - dofinansowana z kasy państwa.
Poseł PiS Wojciech Jasiński, który być może zostanie ministrem Skarbu Państwa, zapowiada, że rozpocznie lobbing na rzecz umożliwienia finansowania budowy świątyni z budżetu centralnego.

Jasiński przekonuje, że skoro polski rząd stać na budowę stadionów piłkarskich przed ewentualnymi piłkarskimi mistrzostwami Europy w Polsce i na Ukrainie w 2012 roku, tym bardziej powinien udzielić pomocy Kościołowi.

Aby uchwalić dofinansowanie budowy, potrzebne są zmiany w ustawie o stosunkach państwo Kościół. Jeden z jej artykułów mówi, że inwestycje kościelne nie mogą być finansowane z budżetu państwa. Do zmiany tego zapisu PiS-owi bez trudu uda się zdobyć sejmową większość.

Na dokończenie budowy Świątyni Opatrzności Bożej potrzeba około 100 mln zł. Do tej pory wydano na prace budowlane 30 mln zł.

Kobiety nie nadają się do polityki

2006-01-06T13:05:00.000+01:00

Rolą kobiety jest wspieranie męża w robieniu kariery zawodowej - wyznała dziennikowi "Mlada Fronta Dnes" żona premiera Czech.

"Polityka nie jest dziedziną, w której kobiety miałyby się realizować" - ta wypowiedź Zuzany Paroubkovej wywołała wczoraj burzę w tym kraju.

Według niej kobietom przeszkadzają w polityce codzienne troski o rodzinę. "Nie twierdzę, że nie powinny uprawiać polityki, ale ja osobiście widzę ich rolę inaczej. Ważne, aby w rodzinie dzieci miały męski i kobiecy wzór. Jeśli weźmiemy pod uwagę zapracowanie ojca i wykluczymy pomoc opiekunki do dzieci, matka jest tą, która zajmuje się potomstwem. Swoim przykładem, miłością, cierpliwością, oddaniem wychowuje je na ludzi mądrych i z charakterem. Nie jestem przeciwko temu, aby kobiety miały możliwość wywierania wpływu na świat. Postrzegam kobietę i żonę jako równorzędnego partnera mężczyzny. Jako kogoś, kto ma swoje zainteresowania i swoich znajomych, kogoś, kto ma swoją pracę i kocha swoje dzieci i komu sprawia przyjemność zajmowanie się swoimi bliskimi" - przekonywała żona szefa rządu.

Wypowiedzi Zuzany Paroubkovej oburzyły czeskie feministki, które podjęły z nią polemikę, twierdząc, że na wygłaszanie podobnych opinii nie pozwoliłaby sobie żadna żona polityka z "krajów cywilizowanej Unii Europejskiej". - To, że kobiety mają swoje miejsce w polityce, jest tak samo oczywiste, jak to, że oddychamy - powiedziała Alena Kralikova z organizacji Gender Studies.

Premier Jirzi Paroubek nie chciał komentować poglądów żony, twierdząc że on sam jest zwolennikiem większego udziału kobiet w polityce, co stara się realizować w Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej. Choć na tym polu wielkich sukcesów nie ma.

O zatrudnionej

2006-01-05T22:37:00.000+01:00

Żeby w Polsce naprawdę dobrze zarabiać, trzeba być mężczyzną w średnim wieku, mieć tytuł co najmniej magistra, atrakcyjny zawód i pracować w dużej prywatnej firmie.

Pracownice są w Polsce znacznie lepiej wykształcone niż pracownicy. Prawie 77 proc. z nich ma co najmniej maturę, a 27 proc. - magisterium. Wśród mężczyzn podobnymi kwalifikacjami legitymuje się 54 i 16 proc. Staż pracy jest na ogół zbliżony: dłużej niż dziesięć lat pracuje 73,5 proc. kobiet i 71 proc. mężczyzn, a ponad 20 lat - odpowiednio 46,5 i 46,3 proc. Ponad 26 proc. wszystkich "specjalistów" to kobiety (w sektorze publicznym - 32 proc.). Ale co piąta kobieta (co szósty mężczyzna) ma pensję nie większą niż połowa średniej. Przeciętne wynagrodzenie to pułap płacowych możliwości 69,5 proc. kobiet i 61,5 proc. mężczyzn.

Różnica zaczyna się na starcie: w pierwszym roku pracownica dostaje przeciętnie o 256 zł mniej niż pracownik. Jej tytuł magistra wart jest o 1492 złotych mniej niż mężczyzny. "Specjalistkom" płaci się zwykle 2862 zł miesięcznie, "specjalistom" - 3751 zł. W przypadku "dyrektorów generalnych, wykonawczych, prezesów i ich zastępców" z dwudziestoletnim stażem różnica płci kosztuje niemal 2800 zł (mężczyźni zarabiają średnio 8098 zł, kobiety - 5314 zł), wśród nauczycieli akademickich z takim samym stażem - około 850 zł. Nawet w grupie "pielęgniarki i położne" mężczyźni (raptem 1,3 proc.) zarabiają więcej - wprawdzie średnio tylko o 6 złotych, ale przy dwudziestoletnim stażu - już o prawie 400 zł.

Wprawdzie rośnie (30,5 proc.) odsetek kobiet, których pensja jest większa od średniej, ale przez dwa lata (2002 - 2004) ich przeciętne zarobki zwiększyły się o 135 zł, a mężczyzn - o 148 zł. Bycie kobietą nadal kosztuje.

Dłużej na macierzyńskim

2005-12-28T21:29:00.000+01:00

Dłuższy macierzyński od nowego roku

Sejm zajmie się wkrótce rządowym projektem ustawy wydłużającej o dwa tygodnie urlopy macierzyńskie. Z dłuższych urlopów skorzystałyby mamy, które urodziły dzieci po 1 stycznia 2006 r.

18 tygodni urlopu po urodzeniu pierwszego dziecka, 20 tygodni przy każdym następnym, a 28 tygodni, gdy urodzą się bliźnięta czy trojaczki - obietnice złożone przez premiera Marcinkiewicza w exposé rząd zapisał w proponowanej nowelizacji kodeksu pracy. Projekt nowelizacji trafił już do Sejmu. Jego pierwsze czytanie odbędzie się najprawdopodobniej w styczniu.

Na dłuższe urlopy macierzyńskie liczyć mogą też osoby, które przysposobiły dziecko albo są rodziną zastępczą (warunek - urlop może trwać do czasu, aż dziecko skończy rok). Rząd chce, by z dłuższych urlopów macierzyńskich mogły korzystać mamy, które w dniu wejścia w życie ustawy będą w trakcie krótszych urlopów przyznanych jeszcze na starych zasadach. Czyli - jeśli urodzisz dziecko na początku stycznia, a ustawa weszłaby w życie na przykład w lutym, to twój pracodawca krótszy urlop macierzyński będzie musiał wydłużyć ci o 14 dni.

Według rządowych wyliczeń wydłużenie urlopów macierzyńskich będzie kosztować budżet państwa około 150 mln zł rocznie.

Był legalny!

2005-12-14T21:51:00.000+01:00

Marsz Równości był legalny

Organizatorzy Marszu Równości wygrali wczoraj w sądzie. Prezydent Poznania i wojewoda wielkopolski nie mieli prawa zakazywać manifestacji. Demonstracja, którą rozpędziła policja, była legalna.

19 listopada w Poznaniu odbywała się - mimo zakazu prezydenta Ryszarda Grobelnego i wojewody Andrzeja Nowakowskiego - manifestacja w obronie dyskryminowanych mniejszości, m.in. seksualnych. Po półtorej godzinie chyliła się ku końcowi. Uczestnicy chcieli jeszcze ułożyć na bruku "pacyfę" ze zniczy. Wtedy do akcji wkroczyła policja. Demonstrantów wyszarpywała z tłumu i wpychała do furgonetek. Blisko 70 osobom postawiono zarzut udziału w nielegalnym zgromadzeniu. Grozi im za to do miesiąca aresztu i 5 tys. zł grzywny. Przeciwników marszu - skandujących "Zrobimy z wami, co Hitler z Żydami" czy "Pedały do gazu" - policja tylko legitymowała.

- Władza powinna zająć się tłumieniem właśnie takich patologii i poglądów faszystowskich, a nie zakazywaniem manifestacji, która nie stwarzała żadnego realnego zagrożenia - mówił wczoraj przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu prof. Andrzej Redelbach, pełnomocnik komitetu organizacyjnego Marszu Równości.

Wczoraj sąd rozpatrywał odwołanie komitetu organizującego Marsz Równości, który zaskarżył decyzję wojewody wielkopolskiego o zakazie dla manifestacji. - W społeczeństwie demokratycznym mamy prawo do kontrowersyjnych poglądów. Prawo do zgromadzeń ma nas chronić, gdy będziemy chcieli takie poglądy głosić - przekonywał Redelbach. - Dlaczego władze dopatrywały się zagrożenia w Marszu Równości? Gdybym w tej chwili złożył wniosek o zorganizowanie parady poparcia dla prezydenta Kaczyńskiego, na pewno dostałbym zgodę.

Przemysław Pacia, dyrektor Wydziału Spraw Obywatelskich w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim, odpierał te zarzuty: - Jeśli chodzi o paradę poparcia dla prezydenta Kaczyńskiego czy nawet Kwaśniewskiego, to ta sprawa nie ma nic do rzeczy. Jestem bezstronnym urzędnikiem i nie ma dla mnie znaczenia, o jaki marsz chodzi.

Radca prawny Urzędu Wojewódzkiego Lech Dworaczyk przekonywał sąd, że prezydent Poznania nie zakazywał Marszu Równości "jako takiego, ale zgromadzenia w konkretnym miejscu". - Ulice Półwiejska i Wrocławska są zupełnie inne niż szeroka na cztery pasy ul. Święty Marcin, gdzie marsz odbył się w ubiegłym roku - przypominał. Dodał, że zarówno prezydentowi, jak i wojewodzie chodziło o zapewnienie bezpieczeństwa uczestnikom demonstracji i mieszkańcom oraz o ochronę mienia, m.in. sklepowych witryn, ławek na deptaku.

Sąd jednak przyznał rację organizatorom marszu, a nie urzędnikom. Decyzja wojewody i wcześniejszy zakaz wydany przez prezydenta zostały uchylone. - Organy administracji powinny w tej sprawie rozważyć, czy organizatorzy stwarzają realne zagrożenie dla mienia i bezpieczeństwa mieszkańców. Tego jednak brakuje, są za to obszerne rozważania dotyczące ewentualnych zachowań przeciwników zgromadzenia - uzasadniała wyrok sędzia Grażyna Radzicka. - Opieranie zakazu demonstracji na takich przesłankach jest niedopuszczalne. Na takiej bowiem zasadzie można by zakazać każdego zgromadzenia, które nie ma pełnej aprobaty całego społeczeństwa.

Robert Biedroń z Kampanii Przeciwko Homofobii: - Jestem dumny z tego wyroku, pomaga on budować państwo prawa. Pokazuje też, że w Polsce nie ma zgody wymiaru sprawiedliwości na naginanie czy łamanie prawa przez samorządy.

- Wyrok to dla nas ogromna radość i poczucie satysfakcji - komentowała Iza Kowalczyk z komitetu organizacyjnego Marszu Równości. - To zwycięstwo demokracji. A prezydent Poznania powinien nas przeprosić.

- Nie widzę powodów - odpowiada Ryszard Grobelny. - Nadal uważam, że moja decyzja była uzasadniona. Ale oczywiście stosuję się do wyroków sądu, więc czekam teraz na pisemne uzasadnienie.

Co z uczestnikami marszu, którym postawiono zarzuty udziału w nielegalnym zgromadzeniu? - Te postępowania jak najszybciej powinny być umorzone, bo trudno skazywać ludzi za to, że nie podporządkowali się nielegalnej decyzji - twierdzi dr Andrzej Malanowski z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich.

Wyrok nie jest prawomocny. Wojewoda może się domagać kasacji w NSA. Decyzję uzależnia od pisemnego uzasadnienia wyroku.

Pa pa

2005-12-13T15:54:00.000+01:00

Młodzi warszawiacy "pożegnali" Kaczyńskiego

"Kaczuszki", pamiętny przebój dyskotek z lat 80., rozbrzmiewał w niedzielę pod ratuszem na placu Bankowym. Grupa młodych Warszawiaków żegnała odchodzącego prezydenta. - Kuperek w lewo, kuperek w prawo - zachęcał do tańca wodzirej

O godz. 13 pod arkadami Galerii Porczyńskich stanęły głośniki i mikrofony. Mimo padającego śniegu z deszczem i przenikliwego zimna bawiło się kilkadziesiąt osób. - Warszawa smuci się razem z nami i płacze rzewnymi łzami - komentowali pogodę organizatorzy.

Dwaj wodzireje, Elmer i Kamil, rozgrzali publiczność płomiennym przemówieniem. - Ukochany prezydencie, gdzie jesteś? Dlaczego opuszczasz syreni gród? Czy nie dokończysz remontu ulicy Marynarskiej? - pytali dramatycznie. Zakończyli okrzykiem "Żegnaj dziadu!" i wspólnie z publicznością zaśpiewali "Dziękujemy bardzo Mr. President" na melodię "Happy Birthday".

Między przechodniami krążyła pielęgniarka. Rozdawała pamiątkowe pocztówki z rysunkami Marka Raczkowskiego i Ani Niesterowicz oraz szczepionki przeciwko ptasiej grypie (witaminę C).

Pani Leokadia przyszła z pluszową kaczuszką. - Mam ją od parady równości, w której uczestniczyłam nielegalnie - akcentowała ostatnie słowo.

- Po wyborach powstało wrażenie, że Polska dzieli się na dwa obozy: tych, co popierają Kaczyńskiego i tych, którym w ogóle nie zależy. Chcemy pokazać, że są w Polsce ludzie, którym nie jest obojętne, czy któregoś dnia ktoś nie przyjdzie do ich domów mówić im, jak mają żyć - całkiem poważnie tłumaczył Kamil.

Organizatorzy już planują kolejne akcje. - Chcemy zbierać podpisy pod petycją, by most Północny [jego budowę ustępujący prezydent wciąż obiecywał, ale nawet jej nie zaczął - red.] już teraz nazwać imieniem Lecha Kaczyńskiego.

- Klub LeMadame zaprasza nas na herbatę. Idziemy gęsiego! - zakończyli zgromadzenie organizatorzy i oddalili się machając białymi chusteczkami w kierunku okien ratusza.

... ale w katedrze być musi

2005-12-13T14:16:00.000+01:00

Inauguracja Kaczyńskiego niczym koronacja

Uroczysta przysięga w Sejmie, msza w katedrze i przemarsz do Zamku Królewskiego. Objęcie urzędu prezydenta przez Lecha Kaczyńskiego to powrót do tradycji II Rzeczypospolitej, a nawet monarchii

Sztab przygotowujący uroczystości, które dadzą początek prezydenturze Lecha Kaczyńskiego, pracuje pełną parą. Czasu zostało niewiele, a każdy szczegół zaprzysiężenia musi być perfekcyjnie dopracowany. Nic nie będzie przypadkowe. Szczególnie ważne będą miejsca, gdzie pojawi się prezydent z żoną.

Aby móc uważać się za prezydenta Rzeczypospolitej, Lech Kaczyński przed południem 23 grudnia zjawi się w Sejmie. Tam w obecności członków Zgromadzenia Narodowego - czyli posłów i senatorów - złoży przysięgę, którą zakończy słowami "Tak mi dopomóż Bóg". Z tą chwilą prezydentura Aleksandra Kwaśniewskiego przejdzie do historii. On sam przybędzie na zaprzysiężenie w Sejmie. I to będzie przełom, bo w historii III RP nie zdarzyło się, by ustępujący prezydent powitał nowego. Jest nawet bardzo prawdopodobne, że w Sejmie zjawi się aż dwóch byłych prezydentów. - Zaprosiliśmy pana prezydenta Lecha Wałęsę - powiedziała Elżbieta Jakubiak, szefowa gabinetu Lecha Kaczyńskiego.

Już jako urzędujący prezydent RP Lech Kaczyński pojedzie do warszawskiej katedry św. Jana na uroczystą mszę. W intencji nowego prezydenta odprawi ją prymas Józef Glemp. Msza ma nawiązywać do starych tradycji - gdy przed wiekami koronowano polskich królów, uroczystość miała zawsze wymiar religijny i króla koronował prymas. Teraz pewnie skończy się na błogosławieństwie i nie będzie można mówić o pomazańcu, ale powrót do królewskich zwyczajów będzie ewidentny. Lech Kaczyński złoży też w podziemiach katedry hołd tradycji II Rzeczypospolitej. - Pan prezydent zejdzie na chwilę do grobu pierwszego prezydenta Gabriela Narutowicza - mówi poseł PiS Paweł Kowal, koordynator zespołu, który przygotowuje inaugurację.

Skąd ten rozbudowany ceremoniał? Sztab Kaczyńskiego chce, aby zaprzysiężenie stało się wzorem, do którego będą nawiązywać kolejni prezydenci. Ludziom z nowej ekipy zależy szczególnie, aby w każdej następnej inauguracji zawsze występował element religijny. I to niezależnie od tego, czy prezydent będzie wierzący, czy nie. Jeśli będzie to np. ateista, będzie mógł odwiedzić groby poprzedników, ale w katedrze być musi.

Po mszy, za przykładem królów, prezydent Kaczyński uda się na Zamek Królewski. Tam odbierze insygnia Orderu Orła Białego ustanowione przez króla Augusta II. To błękitna szarfa zakończona krzyżem z białym orłem i gwiazda orderowa. Później Traktem, również Królewskim, państwo Kaczyńscy pojadą się do Pałacu Prezydenckiego. Na pięć lat stanie się ich domem.

Czy to nie za dużo odwołań do dawnych zwyczajów? - W momentach uroczystych powinniśmy pozwolić sobie na odrobinę pompy - uważa historyk prof. Andrzej Paczkowski. - Za pierwszym razem wyda się to wszystkim sztuczne, ale przy kolejnych inauguracjach wszyscy będziemy na takie fety czekali - dodaje.

Departament nadzoru pedagogicznego

2005-12-10T11:12:00.000+01:00

Kontrola nauczycieli - nowy departament w MEN

"Trybuna": W Ministerstwie Edukacji i Nauki powstaje nowa komórka - departament nadzoru pedagogicznego, która skontroluje każdy krok szkolnych pedagogów, np. to, czy nie organizują dyskotek dla uczniów w czasie adwentu.

Według gazety to kolejny krok prawicy do zawłaszczenia oświaty po zapowiedzi totalnej wymiany kuratorów oświaty na ludzi wiernych programowi PiS.

- Ten nowy departament może się stać policją ideologiczną w szkołach - ostrzega posłanka SLD i była minister edukacji Krystyna Łybacka. Jej zdaniem jest to bardzo realne, ponieważ PiS nie ukrywa, że chce objąć swoją ideologią narodowo-katolicką każdą sferę życia. Sceptyczny co do działań nowej komórki jest także Sławomir Broniarz, prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego. Jego zdaniem należy przede wszystkim badać jakość nauczania w szkołach, a nie poglądy i zachowanie pracowników.

Nowy departament będzie ściśle współpracował z kuratorami oświaty. Wkrótce mają nimi zostać ludzie, którzy - według wiceministra Jarosława Zielińskiego - będą gwarantować realizacje polityki rządu w terenie. "Trybuna" przytacza opinię etyka Magdaleny Środy, byłej pełnomocniczki ds. równego statusu kobiet i mężczyzn, według której to kolejny krok do katechizacji edukacji w Polsce.

Szóste państwo LEGALIZUJE

2005-12-06T16:07:00.000+01:00

Po Holandii (2001), Belgii (2003), Nowej Zelandii, Hiszpanii i Kanadzie (2004), Wielka Brytania jest kolejnym krajem, który zalegalizował prawnie związki homoseksualne.

Zszokowali się w Brukseli (grupowo)... a teraz rezolucjonują

2005-12-02T09:35:00.000+01:00

Posłowie z grupy liberalnej i Zielonych przygotowują projekt rezolucji o zagrożeniach dla praw człowieka w Polsce.

Eurodeputowani z frakcji liberalnej zapowiedzieli w czwartek, że wraz z frakcją Zielonych i komunistami przygotowują projekt rezolucji o zagrożeniu praw człowieka w Polsce. Jeśli projekt będzie poparty przez szefów frakcji politycznych w PE, rezolucja mogłaby być poddana pod głosowanie na najbliższej sesji PE w grudniu.

"Chcemy przygotować rezolucję w trybie pilnym, bo niepokoi nas sytuacja z prawami człowieka w Polsce" - poinformowała PAP holenderska liberałka Sofia in't Veld. Wskazała na zakaz przeprowadzenia demonstracji homoseksualistów w Polsce, decyzję o likwidacji pełnomocnika rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn i wypowiedzi osób sprawujących władzę na temat homoseksualizmu.

Kathalijne Buitenweg z frakcji Zielonych przypomniała natomiast skierowane przeciwko homoseksualistom hasła w Polsce jak "Pedały do gazu". "Polskie władze powinny zareagować, bo takie hasła pobudzają do nienawiści, i pokazać, że nie akceptują dyskryminacji, a rząd tego nie robi" - powiedziała Buitenweg w rozmowie z PAP.

"Tu nie chodzi o uprzedzenia do Polski. Dziś PE zajmuje się Polską, jutro innym krajem. Parlament musi stać na straży praw człowieka, bo chodzi o wartości, na których zbudowana jest Unia Europejska" - podkreśliła in't Veld. Eurodeputowana powiedziała PAP, że w sprawie projektu rezolucji kontaktowała się z polskimi kolegami z frakcji z Partii Demokratycznej (PD) i uzyskała ich wsparcie. "Nie możemy powiedzieć +nie+, bo fakty są jasne" - potwierdził wiceprzewodniczący PE Janusz Onyszkiewicz.

Prace nad tekstem rezolucji będą toczyły się w przyszłym tygodniu. Liberałowie i Zieloni liczą na poparcie drugiej co do wielkości frakcji w PE - Partii Europejskich Socjalistów.

"Wydaje mi się, że socjaliści poprą tę ideę" - powiedziała PAP Genowefa Grabowska (SLD). "Prawa do wypowiedzi i zgromadzeń zostały naruszone. To normalne, że Parlament się tym zajmie, bo zawsze jest na takie kwestie wyczulony" - dodała.

Na wiosnę, razem z grupą Zielonych w Parlamencie Europejskim zorganizujemy otwartą dyskusję na temat przestrzegania w Polsce praw gejów i praw obywateli. - mówi Daniel Cohn - Bendit, eurodeputowany francuskiej partii Zielonych, przywódca Majowej Rewolucji Studenckiej w Paryżu w 1968 roku.

z serii "Murarze IV RP": LPR chce zlikwidować żłobki i przedszkola

2005-12-01T16:58:00.000+01:00

LPR chce zlikwidować żłobki i przedszkola
Projekt ustawy autorstwa LPR, ma wprowadzić wypłacane co miesiąc pensje dla matek wychowujących w domu dzieci. Projekt zakłada też likwidację żłobków i przedszkoli. Ustawa ma wzmocnić tradycyjny model rodziny.
Według projektu LPR kobieta, która zajmuje się w domu jednym dzieckiem, miałaby otrzymywać wynagrodzenie w wysokości 10 proc. średniej krajowej. Przy dwojgu dzieciach byłoby to 25 proc., przy trojgu - 75 proc., a przy czworgu i więcej - 100 proc. średniej krajowej.

Skąd wziąć na to pieniądze? Według LPR mają one pochodzić ze środków na zasiłki dla bezrobotnych - bo będzie ich mniej, oraz funduszu opieki społecznej - dzięki zmniejszeniu liczby rodzin żyjących w ubóstwie.

Inne źródło to pieniądze wydawane do tej pory na żłobki i publiczne przedszkola, które zostałyby zlikwidowane. Miałyby działać tylko przedszkola specjalistyczne, gdzie dzieci przebywałby najwyżej dwie, trzy godziny i uczyły się np. angielskiego.

LPR chce też silnie prorodzinnego systemu podatkowego. Im więcej dzieci, tym wyższe ulgi. Partia Giertycha zamierza również doprowadzić do wydłużenia urlopów macierzyńskich. Ligi nie zadowala propozycja rządu Marcinkiewicza, by kobiecie rodzącej po raz pierwszy przysługiwało 18 tygodni urlopu zamiast jak dotychczas - 16. Uważa, że to stanowczo za krótko i domaga się urlopu trwającego 26 tygodni.

Według posłów LPR, program społeczny, który proponuje ich partia, zagwarantuje: duży przyrost naturalny, zmniejszenie liczby rozwodów i patologii społecznych, spadek przestępczości (matka będzie w domu i dziecko nie będzie się wychowywać na ulicy), a także zapewni stabilność ekonomiczną rodzin.

Jak pomysły LPR ocenia Prawo i Sprawiedliwość? - Są zbieżne z naszym programem. Chcemy wydłużenia urlopów macierzyńskich do 26 tygodni, tak jak obiecywaliśmy przed wyborami. Opowiadamy się również za podatkami prorodzinnymi - mówi Marek Kuchciński, wiceprzewodniczący klubu parlamentarnego PiS.

- Projekty ustaw w obu tych kwestiach mogłyby trafić do Sejmu na początku przyszłego roku. Natomiast można by wprowadzić je w ciągu dwóch-trzech lat. PiS nie wyklucza w przyszłości także pensji dla matek. - To bardzo interesujący i godny rozważenia pomysł. Należy iść w tym kierunku. Jeśli taki projekt wpłynie, na pewno się nim zainteresujemy - zapewnia poseł Kuchciński.

Elżbieta Radziszewska, posłanka PO, propozycję LPR określa mianem kpiny z kobiet i rodziny. – Matkom, które wychowują dzieci, trzeba pomóc. O formie wsparcia powinni się jednak najpierw wypowiedzieć ekonomiści, socjologowie i oczywiście same kobiety.

Wanda Nowicka, szefowa Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, uważa, że pomysł wprowadzenia pensji dla matek jest nierealny, bo naszego państwa na to nie stać. – Jeśli kobiety przestaną pracować zawodowo i zostaną w domu, by otrzymywać pensję z budżetu, to automatycznie zmniejszą się wpływy z podatków – argumentuje Nowicka. I wskazuje na inne rozwiązanie. – Kobiety, które nie zarabiają, nie wypracowują sobie emerytury. Dlatego należy tak zmienić prawo, by mąż dzielił się z żoną prawem do świadczeń emerytalnych. On pracuje, ona pozostaje w domu, a na starość oboje mają emeryturę – mówi Nowicka.

---------------------------------------------

LPR nie zamierza zlikwidować żłobków i przedszkoli - dementi rzecznika LPR

Liga nie zamierza likwidować żłobków i przedszkoli i nie przygotowuje projektu ustawy w tej sprawie - powiedział rzecznik prasowy LPR Piotr Ślusarczyk. Informację taką podało dzisiejsze "Życie Warszawy". Ślusarczyk przyznał, że Liga "ma pomysł", aby matkom, które wychowują dzieci w domu wypłacać comiesięczne niewielkie pensje. Jak podkreślił, Liga nie była, nie jest i nie będzie za likwidacją przedszkoli i żłobków.

"Stanowczo podkreślamy, że informacje na ten temat podane w mediach są nieprawdziwe" - głosi przesłane PAP oświadczenie LPR.

Ślusarczyk powiedział, że "na razie nie ma projektu ustawy dotyczącego pensji dla matek wychowujących dzieci w domach, ale jest to pewien pomysł". "Ale nie ma on na celu likwidacji przedszkoli" - zaznaczył.

Zdaniem polityka LPR, jeżeli się okaże, że kobiety zamiast pracować zawodowo będą chciały wychowywać dzieci w domach i dostawać za to "jakieś niewielkie uposażenie", to "w sposób naturalny najprawdopodobniej zmniejszy się liczba przedszkoli".

"Niczego nie ujmujemy kobietom, które wykonują swoją pracę zawodową" - podkreślił Ślusarczyk. Ale - jak dodał - "LPR chce pozostawić możliwość wyboru".

"To wybór każdej osoby, każdej rodziny, my nie zamierzamy ingerować w życie prywatne rodzin, chcemy dać możliwość wyboru" - powiedział Ślusarczyk.

-----------------------------------------------------------------

O tym, jak w sposób naturalny JUŻ zmniejsza się liczba przedszkoli

"Życie Warszawy": W przyszłym roku do przedszkoli obowiązkowo pójdą pięciolatki. Ale w ostatniej dekadzie zlikwidowano w Polsce jedną trzecią przedszkoli i dla wielu dzieciaków zabraknie miejsc.

Minister edukacji Michał Seweryński jest optymistą. Chcemy, by już we wrześniu 2006 r. udało się wprowadzić obowiązkową naukę dla pięciolatków - zapowiedział minister w Sejmie.

Odkąd przedszkola przeszły na utrzymanie samorządów, jest ich coraz mniej, gdyż jako pierwsze padają ofiarami cięć budżetowych. W 800 gminach w Polsce nie ma ani jednej takiej placówki. Piętnaście lat temu było w kraju 12,3 tys. przedszkoli, z czego 5299 na wsi. W ub. r. doliczono się tylko 8 tys. tych placówek, w tym 2,7 tys. na wsi.

Miejsc w przedszkolach nie ma nawet w Warszawie. W tym roku zabrakło ich dla kilkuset dzieciaków, a drugie tyle codziennie dojeżdża do placówek w oddalonych dzielnicach.

Przywracanie zamkniętych przedszkoli będzie kosztować budżet kilkadziesiąt milionów złotych rocznie. Wiceminister edukacji Jarosław Zieliński przyznaje, że posłanie pięciolatków do przedszkoli od września 2006 roku to zadanie na granicy wykonalności.

Wiemy, że brakuje placówek, kadry, miejsc w istniejących grupach, trzeba pokonać problem dowozu dzieci. No i nie ma pieniędzy przyznaje minister. Ale nie traci optymizmu. Zapowiada, że grupy przedszkolne będą zakładane m.in. w pustoszejących szkołach podstawowych, a pięciolatki będą też musiały chodzić do zerówek, razem z sześciolatkami.

W większości krajów Europy do przedszkoli uczęszcza od 75 do 100 procent pięciolatków. Tymczasem spośród prawie 380 tys. polskich dzieci w tym wieku przedszkolakami zostaje 40 proc. W woj. podlaskim i zachodniopomorskim ten odsetek spadł do 10 proc.

Nauczyciele z wiejskich szkół alarmują, że przez to do klas pierwszych trafiają coraz częściej dzieci na poziomie rozwoju czterolatka. W rywalizacji z rówieśnikami z dużych miast nie mają najmniejszych szans już na samym początku edukacji.

Poglądowy Przegląd Prasy

2005-11-30T21:40:00.000+01:00

Przeglądał: Seweryn Blumsztajn

Raport Joanny Solskiej w "Polityce" pod tytułem "Opiekuńcza inaczej". Nigdy chyba nie czytałem w polskiej prasie tak klarownego wykładu o błędach naszej polityki społecznej.

Wydajemy na tzw. transfery społeczne ok. 20 proc. dochodu narodowego, czyli tyle ile najbogatsze, "opiekuńcze", państwa naszego kontynentu. Tyle że większość tych pieniędzy "płynie w formie świadczeń, którymi państwo zastępuje ludziom dochody z pracy. Wcześniejsze emerytury, zasiłki przedemerytalne itp.".

Podstawowy problem według Solskiej polega na tym, żeby inaczej skierować ten strumień - na obniżenie kosztów pracy. Ludziom trzeba pomagać, żeby mogli pracować, nie zaś aby łatwo i bezboleśnie z rynku pracy odeszli. Polska ma najniższy w Europie procent pracujących w stosunku do wszystkich obywateli w wieku produkcyjnym. Solska przekonuje, że im więcej pracujących, tym więcej będzie pracy i tym troskliwiej będzie można pochylić się nad potrzebującymi pomocy.
--------------------------------------------------------
Wśród dziesiątków analiz o przyczynach fiaska koalicji PO i PiS i prognoz na temat przyszłości rządu Marcinkiewicza wybrałem najoryginalniejszą - Jadwigi Staniszkis w "Ozonie":

„Doświadczenie myślowe, tworzące fundament dzisiejszego sposobu problematyzowania władzy, było u nas inne niż w Europie Zachodniej. Zachowaliśmy etyczną perspektywę patrzenia na porządek społeczny, ale nie rozumiemy zjawiska wewnętrznej racjonalności i autonomicznej dynamiki form instytucjonalnych lub przyczynowości strukturalnej. Nie dostrzegamy wyłaniającej się sieciowej formuły polityki, w której konflikt to źródło energii dla samoorganizacji i dyskursu, a nie rozgrywka »kto kogo «. I tak właśnie mogła wyglądać koalicja z PO”.

Wreszcie wiem, dlaczego nie doszło do tej koalicji - bo nic z tego nie można zrozumieć.

Logika Chomika

2005-11-29T00:04:00.000+01:00

Mikroskopem w Kazimierza

2005-11-28T23:59:00.000+01:00

Premier Marcinkiewicz: Do mojego rządu każdy chciałby wejść

"Gazeta": Władze Poznania w zeszłym tygodniu zakazały u siebie Marszu Równości. Jest Pan za tym, by podobne marsze zakazywano w całej Polsce?

- To gminy podejmują decyzje dotyczące demonstracji na ich terenie, bo to one najlepiej wiedzą, czy jacyś demonstranci nie zagrażają innym obywatelom. Uszanujmy te decyzje. I mówię to także do środowisk, które występują o te marsze, by szanowały w Polsce prawo, w tym także gwarantowaną w konstytucji ochronę praw rodziny. Polska będzie dużo lepszym krajem, jeśli prawo będzie szanowane.

Policjanci mają rozpędzać demonstrantów siłą?

- Jeśli naruszane jest prawo, policja musi reagować, bo od tego jest.

W 1993 roku za rządów Hanny Suchockiej Jarosław Kaczyński i inni politycy obecnego PiS demonstrowali przeciwko władzy. Był słynny marsz na Belweder, gdy palono kukły prezydenta Wałęsy. I jakoś się to odbywało.

- Ale obecne demonstracje nie są przeciwko dzisiejszej władzy. To są sytuacje nieporównywalne. Mam wrażenie, że konstytucyjnie zagwarantowane prawa człowieka są dziś w Polsce szanowane. Zresztą w naszej formacji politycznej są one zakorzenione głębiej niż gdzie indziej, bo my o te prawa człowieka walczyliśmy przez całe swoje życie. Jako premier mogę zadeklarować, że jeśli ktoś uzna, że jego prawa są łamane, to stanę w jego obronie.

Cała Polska widziała, jak policja wciąga uczestników marszu do furgonetek, a przeciwników krzyczących "Pedały do gazu" nie tyka. Minister Ludwik Dorn, szef MSWiA, pochwalił te działania, nazwał je "wzorcowymi". Dał sygnał całej policji, że brutalnie interweniując, postępuje dobrze.

- Tam, gdzie mamy do czynienia z naruszaniem prawa, policja powinna reagować, oczywiście w miarę tegoż naruszania prawa.

Czy podczas niedawnej Pana wizyty w Brukseli i Wielkiej Brytanii ktoś Pana zagadnął w sprawie zakazu Marszu Równości?

- Przewodniczący Komisji Europejskiej José Barroso powiedział mi pod koniec naszej rozmowy, że dostał jakieś 300 maili w tej sprawie. [yeah! ^_^] Opowiedziałem mu krótko o polskiej konstytucji i instytucjach chroniących prawa człowieka. I to go uspokoiło.

Szanuję wolność swoich ministrów

Pan premier od czasu do czasu wypowiada się bardzo ideologicznie, w duchu dość skrajnie rozumianych katolickich wartości: że homoseksualizm jest czymś nienaturalnym, a in vitro - to eksperymenty. Czy premier nie powinien unikać tak jednoznacznie ideologicznych deklaracji?

- Nie uważam, bym miał skrajne poglądy na jakąkolwiek sprawę. Jak rozmawiam z ludźmi, widzę, że większość ludzi ma takie poglądy. No, chyba że większość ma poglądy skrajne.

O in vitro nic złego nie powiedziałem. Ten sposób zapłodnienia ma swoje różne wymiary. O tym, co myślę o homoseksualistach, mówiłem przed zaprzysiężeniem rządu. Dziś sądzę, że premier nie musi się wypowiadać na takie tematy, bo to nie jest rzecz, która dotyczy rządzenia państwem.

Czy nie razi Pana, że minister Zbigniew Wassermann, szef służb specjalnych, sądzi się w dwóch procesach z szarym obywatelem - z budowlańcami, którzy mieli mu źle zainstalować wannę w domu, i z teściową głównego wykonawcy, którą oskarżył o pomówienie?

- Szanuję wolność każdego z moich ministrów. Dopiero jeśli któryś z nich wykroczy przeciwko prawu lub kodeksowi honorowemu, który przyjęliśmy, będę reagował. W tym wypadku tego nie widzę.

To Pan powiedział, że Pańskim poprzednikom przyglądano się przez lupę, a Panu będą się przyglądać przez mikroskop. Przed wyborami PiS chętnie mówiło o standardach władzy, teraz jakby samo jest z nimi na bakier. Nie zabrał Pan głosu w sprawie niejasności wokół ministra skarbu Andrzeja Mikosza. Nie przeszkadza Panu, że Konrad Tomaszewski, dyrektor gabinetu politycznego ministra środowiska, ma dwie sprawy w sądzie?

- Od chwili gdy Andrzej Mikosz został ministrem, nawet w najmniejszym zakresie nie uczestniczył w procesie prywatyzacji jeleniogórskiej Jelfy. Nawet nie nadzoruje wiceministrów, którzy ją prowadzą. Tak właśnie powinno się postępować. Całą tę sprawę wywołali ważni politycy jednej z partii pochodzący z regionu Jeleniej Góry i ja odbieram to jako atak lokalny.

W sprawie pana Tomaszewskiego w piątek podjąłem interwencję u ministra środowiska i teraz czekam na jego decyzję.

PO pozostanie w opozycji

Jak dziś wygląda polityczne zaplecze rządu?

- Od czasu exposé nie prowadziłem żadnych rozmów politycznych, bo przygotowywałem się do dwu bardzo ważnych wizyt europejskich i przyjęcia autopoprawki do budżetu na 2006 rok.

Andrzej Lepper zgłasza gotowość wejścia do rządu.

- Do dobrego rządu każdy chciałby wejść.

Czy Samoobrona może liczyć na stanowiska wicewojewodów?

- Powołaliśmy w MSWiA zespół, który prowadzi przesłuchania kandydatów na wojewodów i wicewojewodów. Nie słyszałem, by zgłosili się tam inni kandydaci niż z PiS czy też osoby niezrzeszone.

Czy możliwa jest jeszcze koalicja z Platformą?

- Sygnały, które otrzymujemy od posłów PO, są bardzo ciekawe. Politycy Platformy chcą pracować dla Polski, zmieniać ją i oni wiedzą, że dużo lepiej robić to, będąc w rządzie. Te sygnały są jednak bardzo poufne, bo oba środowiska, i liberalne, i konserwatywne, które sterują PO, ciągle zastanawiają się, jak chcą żyć. I pewnie trzeba im jeszcze trochę czasu na tę refleksję dać.

Czy to są sygnały formułowane tak: ja, poseł PO, chcę zrobić coś dla Polski niekoniecznie pod szyldem mojej formacji, czy też platformiane doły naciskają na swoich liderów, by podjęli rozmowy?

- Pierwszego wątku nie będę rozwijał. A parcie jest, i to do nas dociera. Jestem jednak przekonany, że nic z tego nie wyjdzie. Zatwardziałość Donalda Tuska i Jana Rokity jest tak duża, że PO pozostanie w opozycji.

Podczas debaty w Sejmie nad Pańskim exposé Jarosław Kaczyński wyraźnie powiedział, że nigdy na serio nie myślał o koalicji z PO. Będziemy mieli do czynienia z powstawaniem dwóch dużych obozów politycznych - liberalnego - konserwatywnego i narodowo-ludowego?

- PiS zmierza w kierunku narodowej partii o charakterze konserwatywnym. Takiej, która będzie miała stabilne 30-40 proc. poparcia, a w porywach jeszcze więcej. Chodzi o to, by była to partia, która utrzyma się dłużej. Byłaby to szansa dla Polski na ustabilizowanie sceny politycznej, tak ją ustabilizował w swoim kraju Viktor Orbán, były premier Węgier.

Będzie waloryzacja, więc wzrośnie konsumpcja

We wtorek rząd przyjmie autopoprawkę do budżetu na 2006 rok. Ile kosztują socjalne obietnice rządu i skąd wziąć na to pieniądze?

- Deficyt będzie na poziomie 30 mld zł. Udało się to zrobić dzięki oszczędnościom w administracji...

Na Urzędzie Antykorupcyjnym na przykład.

- Tutaj akurat wykładamy środki, chociaż nie tak duże, jakby sobie tego życzył twórca tego urzędu Mariusz Kamiński. Za to w przyszłym roku znikną: Rządowe Centrum Studiów Strategicznych, Agencja Nieruchomości Rolnych, niektóre delegatury Ministerstwa Skarbu Państwa, a za dwa, trzy lata - być może - pod nóż pójdzie samo ministerstwo. Od 1 stycznia przestanie istnieć PFRON, oczywiście zlikwidujemy też wojskowe służby specjalne, choć tu jeszcze nie ma odpowiedniej ustawy. Rok zabierze nam likwidacja Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Połączymy też urzędy nadzoru i inspekcji.

A co ze wzrostem gospodarczym? Lidera PiS Jarosława Kaczyńskiego podobno nie interesuje wzrost gospodarczy mniejszy niż 7-proc.

- W przyszłym roku to będzie 4,3 proc., ale realne, a nie mocno zawyżone, jak to było u naszych poprzedników. W przyszłym roku wykorzystamy znacznie więcej środków z Unii, to będą miliardy złotych. Rozpoczniemy nasz program mieszkaniowy, który na początku przyniesie dodatkowe dochody z VAT, dopiero później spowoduje wzrost wydatków w związku z wykupem przez państwo odsetek od kredytów. Więcej pieniędzy pójdzie na drogi i kolej. Wzrośnie konsumpcja, bo w przyszłym roku renciści i emeryci dostaną podwyżki. Na waloryzację budżet przeznaczy 6 mld zł. To będzie porządna waloryzacja. Jeśli uda się nam wprowadzić nasz program reform urzędów celnych i skarbowych , to zwiększy się ściągalność podatków.

Na razie rząd jedynie zwiększa wydatki. Czy obietnice obniżenia podatków były mydleniem oczu? W marcu rząd chce przedstawić reformę podatkową. Czy grozi nam podniesienie VAT na żywność i leki oraz 50-proc. stawka w PIT dla najbogatszych?

- Chcemy, by w marcu wszyscy Polacy dowiedzieli się, jaką planujemy reformę obejmującą wszystkie podatki. To będą nowe ustawy o PIT, CIT i VAT. Stawki w PIT będą takie, jak zapowiadaliśmy: 18 i 32 proc., a w CIT - 18 proc. W VAT nie zamierzamy dokonywać radykalnych zmian. Liczymy, czy nie warto byłoby zmniejszyć liczby stawek VAT - zamiast czterech stawek może będą trzy.

Czyli stawki preferencyjne - 3 proc., którą obłożone są nieprzetworzone produkty rolne, i stawka 7 proc. - będą zachowane?

- Stawka 7-proc. na pewno się nie zmieni.

Minister finansów Teresa Lubińska w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej" zapowiedziała, że rząd wprowadzi reformę podatkową, jak będą na to pieniądze, czyli może nigdy.

- Pani minister powiedziała rzecz oczywistą związaną z potrzebą dokonania wyliczeń i analiz. Tak jak już zadeklarowałem i powtórzę to raz jeszcze: koncepcję całościowej reformy systemu podatkowego zaprezentujemy opinii publicznej w marcu.

Czy PiS planuje ruszyć ustawę o NBP, np. odchudzić Radę Polityki Pieniężnej, czy też dopisać jej nowe cele?

- Z przyjemnością odchudzilibyśmy Radę, bo nie ma powodu, by zasiadało w niej aż dziewięć osób, ale sprawę RPP zostawiamy do czasów zmiany konstytucji. Zawsze deklarowałem i nadal deklaruję poszanowanie dla niezależności banku centralnego, a jednocześnie proponuję prezesowi NBP i całej Radzie rzeczową dyskusję. Mamy stabilny rząd, dobry budżet, ciągle niską, a nawet bardzo niską inflację i nie ma powodu, by utrzymywać tak wysokie stopy, jak chce Rada.

Trudno zmniejszyć składki

Czy rząd ma jakiś plan zwiększenia liczby miejsc pracy? Już nie mówi Pan o obniżaniu kosztów pracy, teraz ma wystarczyć walka z biurokracją i usprawnienie pracy sądów. To za mało przy 18-proc. bezrobociu.

- Obniżanie podatków ma już niewielki wpływ na koszty pracy, dlatego raczej nie wprowadzimy ulg w CIT za zatrudnianie bezrobotnych. Trzeba spróbować zmniejszyć składki na ubezpieczenia społeczne, ale żeby to zadanie wykonać, niezbędne jest rozszerzenie bazy składkowej i podatkowej, czyli zmniejszenie stopy bezrobocia w Polsce.

Większość ekspertów uważa, że nie da się zmniejszyć bezrobocia bez zmniejszenia kosztów pracy. Pan zdaje się mówić: najpierw wyleczymy pacjenta, a potem podamy mu lekarstwo.

- Niech państwo podadzą mi imię, nazwisko i adres eksperta, który ma pomysł na zmniejszenie składek na ubezpieczenie społeczne. My znaleźliśmy takiego jednego.

Praca w Polsce jest obłożona podatkami i składkami. Dlaczego nie da się zmniejszyć tych obciążeń?

- Bo mamy mniejszą liczbę pracujących niż korzystających ze środków pochodzących ze składek.

To może lepiej mobilizować siły nie tyle na kolejne wydatki socjalne, ale na obniżenie kosztów pracy, bo tu jest źródło całego bólu - w bezrobociu.

- Jeśli nie poprawimy warunków demograficznych w Polsce, ten problem będzie powracał. Bo roczniki wyżu, które przejdą na emerytury, będą większe niż te, które wkroczą na rynek pracy.

Nikt nie kwestionuje, że trzeba pomagać np. matce samotnie wychowującej dwójkę małych dzieci. Ale dane o marnotrawieniu pomocy państwa są porażające. Sporej grupie Polaków opłaca się brać zasiłki rodzinne i pracować na czarno. Bez radykalnej obniżki kosztów pracy nigdy nie uda się takich osób wyrwać z tego zaklętego kręgu.

- Ciągle liczymy, czy jest możliwe wprowadzenie ulg w składkach na ZUS za zatrudnianie bezrobotnych. Wprowadzimy to jednak tylko wtedy, gdy będziemy pewni, że ta ulga jest bezpieczna, czyli nie daje pola do nadużyć.

Na razie PiS proponuje podniesienie zasiłków rodzinnych, co tylko konserwuje szarą strefę.

- Na razie zasiłki rodzinne nie wzrosną, bo nie ma na to pieniędzy. Za to chcielibyśmy wyrównać pomoc dla rodzin, bo obecne wyższe zasiłki dla matek samotnie wychowujących dzieci są dużo wyższe niż dla pełnych rodzin. Zachęca to do fikcyjnych rozwodów. To już groźny proceder. Szanse na pomoc muszą być równe.

Czy rząd będzie walczył z supermarketami, których tak nie lubi minister finansów Teresa Lubińska?

- Hipermarkety mają wpływ na obniżanie cen. W Stanach Zjednoczonych rozwój centrów handlowych miał większy wpływ na rozwój gospodarczy niż nowoczesne technologie. To jest udowodnione i nie polemizuję z liczbami. Jednak małe sklepiki sprzyjają rozwojowi drobnej przedsiębiorczości. Na całym świecie trwa dyskusja na temat punktu równowagi między sklepami wielkopowierzchniowymi a małymi sklepikami. I w Polsce też taką dyskusję musimy odbyć.

Aktywniej z Rosją

Czym będzie się różniła od poprzedników Wasza polityka wobec Rosji?

- Jesteśmy przekonani, że prowadzenie wspólnej polityki wobec Rosji jest pożyteczne dla UE i jej krajów. Myślę, że jesteśmy w stanie namówić Unię do aktywniejszej polityki wobec Rosji.

Drugi element naszej polityki dotyczy dywersyfikacji dostaw nośników energii - gazu i ropy do Polski. Powołałem w Ministerstwie Gospodarki pełnomocnika - został nim Piotr Naimski, który będzie koordynował prace z tym związane. Chcemy tu jak najszybciej osiągnąć sukces, bo to wyeliminuje jeden z elementów polityki Rosji wobec Polski, i to ten, który niepotrzebnie upolitycznia sprawy gospodarcze między nami.

No i jest jeszcze sprawa naszego pochodzenia - nasza formacja polityczna nie jest obciążona jakimikolwiek złymi stosunkami z Rosją.

U naszych wschodnich granic mamy kraj, który jest skansenem antydemokratycznym. Jaki mamy plan polityki wobec Białorusi, zwłaszcza że w przyszłym roku będą tam wybory?

- Także w tym wypadku musimy prowadzić tę politykę w dużej mierze poprzez Unię Europejską, tylko w ten sposób Białoruś zostanie wzmocniona. A tę własną politykę powinniśmy prowadzić przede wszystkim wobec Polaków tam mieszkających. Pomoc Polakom na Białorusi to nasze podstawowe zadanie.

Myślimy też o programie skierowanym na Ukrainę i Białoruś, by zapraszać młodych, dobrze wykształconych ludzi na staże i naukę do Polski, by oglądali nasz kraj z bliska, zmiany, jakie tu następują.

Premier Kazimierz Marcinkiewicz odwiedził w piątek redakcję „Gazety Wyborczej”. Wywiad jest zapisem jego rozmowy z dziennikarzami

Siłą rzeczy figę pozarządowym

2005-11-28T21:21:00.000+01:00

Kłopoty z 1 proc.: Premierze, podaruj podatek

Organizacje pożytku publicznego wystąpiły do premiera z prośbą o szybką zmianę przepisów podatkowych. Chodzi o to, by osoby prowadzące działalność gospodarczą opodatkowaną liniową stawką 19 proc. mogły przekazywać organizacjom 1 proc. rocznego podatku

Liniowo, czyli według 19-proc. stawki, z podatku za 2004 r. rozliczyło się z fiskusem prawie 200 tys. osób prowadzących działalność gospodarczą. Zapłacili w sumie ponad 5,7 mld zł podatku. Gdyby każdy z "liniowców" zdecydował się podarować 1 proc. swojego rocznego podatku, organizacje pożytku publicznego mogłyby otrzymać 57 mln zł. Mogłyby, ale nie otrzymają, bo "liniowcy" 1 proc. przekazywać nie mogą.

Oczywiście owe 57 mln zł to możliwość czysto teoretyczna, bo jak widać na przykładzie zwykłych podatników, 1 proc. podatku oddaje na razie stosunkowo niewielka część rozliczających się, choć ich liczba rośnie. Za zeszły rok do organizacji pożytku publicznego trafiło od nich 41 mln zł, choć mogło trafić prawie 300 mln zł.

Jest o co walczyć, bo na 19-proc. liniową stawkę od działalności gospodarczej przeszły osoby z wysokimi dochodami, które wcześniej, zanim wprowadzono taką formułę rozliczeń, podpadały pod stawki 30 i 40 proc.

Tego, że nie będą one mogły przekazywać organizacjom pożytku publicznego 1 proc. swojego podatku, nikt się nie spodziewał. Kiedy niemal rok temu wyszło to na jaw, Ministerstwo Finansów wyjaśniło, że "taka była jego intencja i tak to zostało zapisane w ustawie". Resort tłumaczył, że "od początku zapowiadał, iż stwarzając superpreferencję, jaką jest 19-proc. liniowa stawka podatku, jednocześnie zlikwiduje wszystkie, ale to wszystkie ulgi dla podatników, którzy z tej preferencji skorzystają". Zdaniem Ministerstwa Finansów możliwość przekazania 1 proc. podatku jest zaś rodzajem ulgi.

Nie zgodził się z tym rzecznik praw obywatelskich. - To nie jest żadna ulga. Nie mamy tu przecież do czynienia ze zmniejszeniem obciążeń podatkowych - stwierdził rzecznik praw obywatelskich prof. Andrzej Zoll i w marcu 2005 r. zaskarżył do Trybunału Konstytucyjnego brak możliwości przekazywania przez "liniowców" 1 proc. podatku organizacjom pożytku publicznego.

W uzasadnieniu jego skargi czytamy, że ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż prawo do przekazania 1 proc. podatku przysługuje wszystkim bez wyjątku podatnikom. Rzecznik uważa, że ustawa o PIT miała jedynie uregulować zasady przekazywania 1 proc. Nie poprzestała jednak na tym. Dodatkowo podzieliła podatników na tych, którzy ów 1 proc. mogą przekazać, oraz tych, którzy takiego prawa nie mają. W praktyce sprowadza się to do tego, że 1 proc. można przekazać od dochodów opodatkowanych według skali podatkowej ze stawkami 19, 30 i 40 proc., a nie można od tych objętych stałą liniową stawką PIT 19 proc.

Zdaniem rzecznika doszło tu do dyskryminacji części podatników. - Złamana została jedna z podstawowych zasad konstytucji - zasada równości wobec prawa, a także powiązana z nią zasada sprawiedliwości społecznej - twierdzi prof. Zoll.

W tej chwili jego skarga czeka na rozpatrzenie przez Trybunał.

Organizacje pożytku publicznego chciałyby jednak, żeby rząd nie czekał na orzeczenie i szybko sam przygotował zmianę przepisów. Chodzi o to, by "liniowcy" mogli przekazać takim organizacjom 1 proc. swojego podatku za 2005 r. Przekonują, że jest to zmiana korzystna dla podatników, więc można by ją przeprowadzić nawet w trakcie roku, na początku 2006 r. Tłumaczą, że jeśli "liniowcy" nie dostaną możliwości darowywania 1 proc. podatku, to stracą na tym organizacje, które przekazane wpłaty spożytkować mogą na finansowanie różnorodnych inicjatyw społecznych służących dobru wspólnemu, w ten sposób straci jednak również państwo, które organizacje te wyręczają w realizacji wielu zadań publicznych.

- Domyślamy się, jakie będzie orzeczenie Trybunału. Ale chyba na nie poczekamy. Dopiero potem będziemy zmieniać przepisy. Siłą rzeczy nowe przepisy zaczną obowiązywać od 2007 r. - powiedział nam poseł PiS Artur Zawisza. Ujawnił, że w Sejmie powstał zespół na rzecz wspierania organizacji pożytku publicznego. - Wystąpiliśmy do organizacji pożytku, by przygotowały listę postulatów dla rządu, w której wskazałyby przepisy utrudniające ich działalność, nie tylko przepisy podatkowe - powiedział nam poseł Zawisza, który stanął na czele tego zespołu.

1 proc. podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego nie można też odciągnąć od dochodów kapitałowych.

Ludwik Ludyczny

2005-11-28T14:02:00.000+01:00

Panie znowu o tym Lepperze

Agnieszka Kublik, Monika Olejnik: Czy słaby rząd może zbudować silne państwo?

Ludwik Dorn: Słaby rząd?

Mniejszościowy rząd.

- Mniejszościowy nie musi być słaby.

Czyli rząd Kazimierza Marcinkiewicza, choć jest mniejszościowy, bo nie ma za sobą stabilnej większości, nie jest słabym rządem?

- Sądzę, że istnieją wszelkie przesłanki ku temu, że choć obecnie jest rządem mniejszościowym, nie jest skazany na to, żeby być rządem słabym.

"Obecnie jest mniejszościowy"? Co chce Pan przez to powiedzieć, że to jest jakaś przejściowa forma? Że będzie rządowa koalicja?

- Nie wiemy, jak się potoczy sytuacja polityczna, także w parlamencie. Obecnie jest rządem mniejszościowym. A ja nie mam zdolności wieszczych i nie wiem, jak będzie wyglądał układ sił w Sejmie za pół roku. Każdy rząd mniejszościowy dąży do tego, żeby przestać być rządem mniejszościowym.

Czyli musi zacząć podobać się Lepperowi i Giertychowi? Oni też chcą głębokich zmian w państwie?

- Nie wiem, czy chcą głębokich zmian, ale w różnych fragmentach tak.

Ale Lepper zmienia zdanie co dzień. Więc co Pan może wiedzieć o jego chęciach?

- Pan marszałek Lepper powiedział...

...wicemarszałek jednak, na razie. Chyba że wie Pan coś o tym, że uczynicie z niego marszałka Sejmu?

- Tak, wicemarszałek, ale grzecznościowo wiceministrowi nie mówi się wiceminister, tylko minister, i tak samo o wicemarszałku mówi się marszałek. O marszałku Olejniczaku będę też mówił marszałek. Jeśli nie ma najwyższej potrzeby, to staram się być taktowny i uprzejmy.

Marszałek Olejniczak, inaczej niż Lepper, nie ma na koncie dwóch prawomocnych wyroków.

- Otóż marszałek Lepper powiedział: "Przez ostatnie cztery lata ja się uczyłem, a wyście się cofali". I to święta racja.

No to gdzie może rząd tę większość uzyskać?

- W tej sprawie to proszę do premiera, prezesa partii.

A Pan jest wicepremierem czy nie?

- Jestem.

No to pytanie jest jak najbardziej i do Pana.

- Powtarzam: co miałem w tej sprawie do powiedzenia, to powiedziałem.

Dlaczego Pan nie chce powiedzieć, gdzie ten rząd mógłby szukać większości?

- Sądzę, że będzie się starał szukać większości koalicyjnej wszędzie poza Sojuszem Lewicy Demokratycznej.

Czyli nie wyklucza Pan Samoobrony? LPR, PSL i PO?

- Powiedziałem, że będziemy jej szukać wśród tych, którzy pod wpływem różnych wydarzeń będą skłonni w ramach takiego czy innego porozumienia politycznego rząd poprzeć.

Zaraz, zaraz. Nie pytamy o okazjonalne koalicje, tylko o stabilną większość. To spora różnica.

- Tu mają panie rację. Póki ten rząd jest rządem mniejszościowym, to istnieje pewnego rodzaju koalicja parlamentarna, u której będziemy szukali porozumień do poparcia konkretnych rozwiązań.

Natomiast nie jest to sytuacja idealna. Ale nie powiem, w którym kierunku będziemy się skłaniać. Poza jednym. Muszę brać pod uwagę, że określone kluby głosowały za powołaniem tego rządu, a określone kluby przeciw.

Czyli wyklucza Pan koalicję z PO. Temu rządowi lepiej się zreformuje Polskę nie z Platformą, tylko z Giertychem i Lepperem?

- Zabiegi o polityczne poparcie dla programu głębokich zmian w Polsce powinny być wyzbyte stereotypów i uprzedzeń. Takich, że lepiej z Platformą reformować. Ja nie mam uprzedzeń wobec LPR i Samoobrony. Niesłychanie nieprzyjemnie uderzyło mnie sformułowanie Donalda Tuska o koalicji "moherowych beretów".

Nie będę mówił o Radiu Maryja

Czy istnieje koalicja z ojcem Rydzykiem?

- Ksiądz dyrektor o. Rydzyk nie jest posłem, Radio Maryja nie jest podmiotem politycznym. Natomiast jest to bardzo wpływowa instytucja opiniotwórcza. Ja nie rozumiem, dlaczego budzi czyjeś zdziwienie, że premier rządu występuje w audycjach Radia Maryja, a nie budzi zdziwienia, że występuje w programie "Prosto w oczy" Moniki Olejnik w TVP.

Arcybiskup Tadeusz Gocłowski strasznie się dziwi, że premier rządu występuje w Radiu Maryja.

- Ja nie mam zwyczaju polemizowania z biskupami.

Dlaczego porównuje Pan TVP do Radia Maryja? Radio Maryja jest szowinistyczne, antyreformatorskie, ksenofobiczne, antysemickie, posługuje się kłamstwem i pomówieniem.

- Istnieją różne instytucje i środowiska opiniotwórcze. Ludzie się różnią między sobą, czasami bardzo się z tego powodu nie lubią. Ja i z powodu wykształcenia socjologicznego, i temperamentu uważam, że nie należy zajmować się etykietkowaniem. I odrzucam te etykiety, niesłychanie agresywne i niesprawiedliwe, które panie przypisują Radiu Maryja.

To dlaczego Pan nie walczył o Radio Maryja, kiedy Episkopat protestował przeciwko temu, co wyczynia na antenie o. Rydzyk i jego podwładni, i chciał zmian w Radiu Maryja?

- Jako człowiek świecki i jako minister unikam pouczania księży biskupów, nawet jeśli się z nimi nie zgadzam, czy instytucji związanych z Kościołem katolickim. Bo to nie jest moja rola.

My Pana o to nie prosimy. Pan jest wicepremierem, członkiem rządu. Prosimy Pana o komentarz do pewnej konkretnej sytuacji - koalicji z o. Rydzykiem, czyli jego nieformalnego wpływu na premiera i ministrów. Nie ma powodu, żeby Pan odmawiał komentarza.

- Rozumiem, że panie świeckość rządu pojmują w sposób osobliwy, tzn. życzycie sobie, aby członek rządu ustosunkowywał się do pewnego sporu, jaki istnieje między instytucjami Kościoła katolickiego. Nie widzę podstaw, by formułować coś, co określacie jako zarzuty wobec Radia Maryja. Choć nie ze wszystkimi poglądami, które są tam głoszone, się zgadzam. A ponadto, jeżeli ja z paniami rozmawiam, to nie oznacza to, że "Gazeta Wyborcza" ma na mnie wpływ jako na ministra. Podobnie jest, gdy premier rozmawia z ojcem Ryzykiem.

A z jakimi się Pan nie zgadza?

- Nie widzę powodu, aby je enumerować.

A jak Pan ocenia to, co Radio Maryja wyprawia z Lechem Wałęsą? Te wszystkie oskarżenia, że był agentem bezpieki?

- Czy to jest wywiad na ten temat?

To jest wywiad z człowiekiem, który nazywa się Ludwik Dorn.

- Szczególne przywiązanie pań do tego tematu budzi we mnie głębokie zdziwienie.

Tego tematu, czyli jakiego?

- Mojego stosunku do Radia Maryja.

Teraz tematem jest Wałęsa. Panie Ministrze, czy zechce Pan ocenić zachowanie Radia Maryja w tej konkretnej sprawie?

- Ja w stosunku do różnego rodzaju instytucji mogę mieć taki czy inny pogląd, ale nie zawsze uważam za stosowne dawać mu wyraz publiczny.

A co Pan sądzi o Lechu Wałęsie? Był "Bolkiem", jak głosi Radio Maryja?

- Nawet w ostatnich wypowiedziach Lech Wałęsa mówił, że popełnił w życiu parę błędów. Nie widzę potrzeby, by do tej sprawy wracać.

Z Lepperem problemu nie mam

Jan Rokita mówił niedawno w wywiadzie dla "Gazety Świątecznej": "Obawiam się, że do przełamania upadku życia publicznego, do naprawy życia publicznego w Polsce potrzeba dwóch rzeczy, których ten rząd nie ma i mieć nie może. Siły, bo przyzwoitość w polityce trzeba przywracać stanowczością. A siły nie ma, gdyż każdy rząd mniejszościowy jest skazany na to, żeby prosić, a nie żądać. I odwagi jest ten rząd pozbawiony strukturalnie, już u swoich podstaw. Nie dlatego, żeby byli tam tchórzliwi ludzie, tylko dlatego, że tak została skonstruowana jego polityczna podstawa. Ze strony LPR, PSL i Samoobrony, czyli politycznego zaplecza tego rządu, będą wychodzić wyłącznie żądania: nie róbcie, wycofajcie się, nie reformujcie, nie naprawiajcie".

- Sądzę, że za dwa miesiące będzie można odnieść się do konkretnych decyzji rządu. W tej chwili mam przekonanie, że to są obawy pana posła Rokity. Są w 100 proc. czy w znacznej części nieuzasadnione.

Rokita buduje taką hipotezę na podstawie rzeczywistości. To nie są partie nastawione proreformatorsko.

- Ostatnie tygodnie uprawniają mnie do tezy, że ten typ mentalności, poglądów, dążeń, obaw i nadziei, jaki reprezentuje, jeśli nie cała Platforma Obywatelska, to przynajmniej jej część, nie jest zdolny do wygenerowania poparcia nawet dla półreform, co najwyżej dla ćwierćreform. Poparcia dla zmian być może trzeba szukać nie w PO, ale w partiach protestu.

I dlatego szefowi MSWiA, liderowi Prawa i Sprawiedliwości, nie przeszkadza przestępca w fotelu wicemarszałka?

- A panie znowu! Jak nie o Radiu Maryja, to o Andrzeju Lepperze.

Pan by w ogóle nie chciał rozmawiać o Lepperze?

- Proszę bardzo, ja mogę rozmawiać.

Otóż wobec partii protestu były stosowane dwie taktyki. Jedna polegająca na niesłychanym stężeniu emocji, całkowicie bezskuteczna i groźna.

Druga taktyka to wciąganie ich w proces demokratyczny. I jest ona skuteczna. Albo partie protestu zanikają, albo zostają po pewnym okresie na trwałe elementem systemu demokratycznego. Jak chociażby teraz mało znana, będąca często elementem układów koalicyjnych w Danii, Partia Postępu.

Skoro głosy protestu i partie protestu są w Polsce trwałe, obejmują ok. 20 proc. aktywnych politycznie Polaków - to opowiadam się za drugą taktyką.

Bierze Pan przykład z Leszka Millera? SLD cztery lata temu też mówiło o ucywilizowaniu Leppera.

- Jak sądzę, pan Leszek Miller nie tyle zastosował tę taktykę, ile potrzebował wyłącznie rąk do głosowania.

A Pan nie potrzebuje?

- Oczywiście, rząd potrzebuje głosów poparcia. Natomiast Andrzej Lepper zachowuje się teraz inaczej niż wtedy.

Chyba jest Pan nieco naiwny. Lepper jeszcze nie miał okazji pokazać, do czego będzie zdolny w tym Sejmie.

- Chciałem zwrócić uwagę, że w Sejmie tamtej kadencji to głosami Samoobrony raport komisji Rywina autorstwa pani Anity Błochowiak z SLD przepadł, a został przyjęty raport Zbigniewa Ziobro.

Chcecie przejąć elektorat LPR i Samoobrony, by ziściło się marzenie Jarosława Kaczyńskiego o ludowo-konserwatywnym bloku, który może samodzielnie rządzić.

- Jak wyborcy tych partii zaczną nas popierać, to nie będziemy się przed tym bronić.

Lepper nie dostanie gwarancji nietykalności?

- Nie. Nikt nie ma takich gwarancji ani z Prawa i Sprawiedliwości, ani z Samoobrony, ani z Platformy Obywatelskiej.

A nie mogło być tak, żeby wicemarszałkiem Sejmu został ktoś bez prawomocnych wyroków?

- Okazało się, że Samoobrona wskazała na pana Andrzeja Leppera.

A wy od razu musieliście to zaakceptować? To zupełnie inaczej niż w przypadku Bronisława Komorowskiego, którego PO wskazała jako swego kandydata na marszałka, a PiS powiedziało "nie", uzasadniając to jego niechęcią wobec braci Kaczyńskich.

- Ja nie widziałem powodu, aby ktokolwiek z PO był marszałkiem Sejmu, czyli miał władzę nad procesem ustawodawczym bez gwarancji, że istnieje koalicja rządowa.

To się nie mieści w głowie, żeby partia, która idzie do władzy, by przeprowadzać rewolucję moralną, i która ma w nazwie "prawo i sprawiedliwość", powoływała na wicemarszałka człowieka, który ma dwa prawomocne wyroki.

- Mnie się mieści.

Pan nie miał z tym intelektualnego problemu?

- Nie, nie miałem intelektualnego problemu.

Moralnego?

- I moralnego też nie miałem. Pamiętam o rozróżnieniu między etyką świadectwa a etyką odpowiedzialności.

A czy nie odczuwał Pan moralnego, a może intelektualnego niepokoju, że Lepper może być wicemarszałkiem Sejmu, a Stefan Niesiołowski wicemarszałkiem Senatu zostać nie może? Lepper w III RP dorobił się wyroków, a Niesiołowski w PRL-u siedział w więzieniu za poglądy.

- W Senacie PiS ma 50 proc. Platforma odmówiła wejścia w koalicję z nami, a pan Stefan Niesiołowski wyróżnił się wściekłymi atakami na PiS.

Co, jak wiadomo, jest karalne. Bo nie można różnych funkcji pełnić, jak się ktoś narazi PiS-owi.

- Gdyby panie zwróciły się do mnie o wywiad, mówiąc tak: - Panie ministrze Dorn, ma Pan rybią łuskę na czole i szczurzy ogon i my chcemy to w wywiadzie opisać - to ja bym się nie dziwił, gdyby się panie spotkały z odmową.

To jeżeli Stefan Niesiołowski mówi, że przywódca PiS ma rybią łuskę na czole i szczurzy ogon, a potem czuje się szalenie pokrzywdzony, że nie został wicemarszałkiem Senatu, to ja się dziwię jego zdziwieniu. Polityka nie jest działalnością charytatywną.

To teraz PiS będzie decydowało, co wolno mówić o politykach PiS? A jak ktoś powie coś, czego według was mówić nie wolno, to sam sobie będzie winien, że będzie prześladowany?

- Rozumiem, że przez prześladowanie rozumieją panie odmowę poparcia na wicemarszałka Senatu?

Kto jest autorem tych słów: "Poprzednia kadencja Sejmu to przeniesienie ekscesów obyczajowych na salę plenarną. Okupowanie mównicy, zwiększenie liczby pomówień. Tu Andrzej Lepper spowodował pełną zmianę jakościową. Na sali plenarnej dochodziło do czegoś w rodzaju happeningów".

- To ja napisałem.

W czerwcu tego roku. No i co?

- Nic.

Przecież Pan sobie kpił z Leppera. I teraz z nim, autorem tej "zmiany jakościowej" polskiego parlamentaryzmu, chce Pan Polskę naprawiać?

- Jeżeli pan marszałek Lepper będzie się zachowywał tak jak w tamtej kadencji, to stanowisko straci. Natomiast to jest człowiek, który niewątpliwie pracuje nad sobą, przez cztery lata się uczył.

W Poznaniu policja bez zarzutu

Czy słusznie państwo zabroniło uczestnikom Marszu Równości przejścia ulicami Poznania?

- Słusznie.

Jak Pan ocenia postawę policji podczas poznańskiej manifestacji?

- Jako wzorową.

Dlaczego policja wybrała postawę konfrontacyjną? Czy dostała z góry taki rozkaz?

- Policja nie wybrała postawy konfrontacyjnej.

Policja mogła przecież otoczyć kordonem uczestników tej nielegalnej manifestacji, wypuszczać ich pojedynczo i wszystkich wylegitymować.

- Policja tak właśnie działała. Odizolowała uczestników parady, legitymowała ich, informowała o nielegalności zgromadzenia, wzywając do rozejścia się. Większość zgromadzonych posłuchała tych wielokrotnie powtarzanych wezwań, a zatrzymano jedynie te osoby, które nie reagowały na polecenia policji i stawiały bierny opór.

Czy policja ma stać na straży naszej moralności?

- Policja musi dbać o porządek publiczny i przestrzeganie prawa. Uważam, że wznoszenie haseł typu: "pedały do gazu" czy "zrobimy z wami, co Hitler zrobił z Żydami" jest obrzydliwe i wysoce naganne. Dlatego zidentyfikowani przez policję autorzy tego rodzaju haseł zostaną oskarżeni o łamanie prawa.

Powiedział Pan, że manifestowali "manifestanci homoseksualni". Jak Pan rozróżnia manifestanta homoseksualnego od heteroseksualnego?

- Na podstawie autodeklaracji i samoidentyfikacji.

Tu jest potrzebna twarda ręka

Tu, w gmachu przy Rakowieckiej, czuje Pan ducha byłej Służby Bezpieczeństwa?

- Nie mam zdolności odbioru telepatycznego. Ale już po trzech dniach pracy zorientowałem się w jednym: od czasów gen. Kiszczaka nikt tym resortem naprawdę nie rządził. Po prostu tylko był sobie ministrem. Odwołam się do "Wesela" - "Ino oni nie chcieli chcieć". A tu jest potrzebna twarda ręka.

Przede wszystkim wyrzucić esbeków?

- Myślę, że w olbrzymiej większości przypadków rozwiąże się to w sposób naturalny. To są już ludzie z wysługą lat. Sami odejdą na emerytury.

Nadinspektor Zbigniew Chwaliński, b. oficer SB, w policji symbol starego układu, o którym mówił Pan, że trzyma w ręku pieniądze i kadry, sam nie odszedł.

- No nie.

No właśnie. To jakie będą kryteria weryfikacji b. esbeeków?

- Panie mnie się pytają tak, jakby nie zdawały sobie sprawy, że moja odpowiedź może stanowić argument przed sądem pracy.

Zadajecie mi pytanie, na które łatwiej mi było odpowiadać w kampanii wyborczej, niż kiedy jestem ministrem. Sprawy, które będą robione czy już zaczynają być robione, nie są dobre do omawiania w gazetach.

To ta weryfikacja już trwa?

- Nie ma żadnej weryfikacji. Jest plan zmian kadrowych prowadzących do usprawnienia i do odmłodzenia resortu.

Jak? To zrozumiałe pytanie do urzędującego ministra, który kilkakrotnie zapowiadał, że zacznie od "deesbekizacji".

- Najpierw sprawdzimy, co dany funkcjonariusz robił w Służbie Bezpieczeństwa, a potem, jak funkcjonował w III RP.

Jak ktoś pracował w SB i zakładał podsłuchy, to może nadal pracować, ale jak kierował tym, który zakładał podsłuchy, to nie?

- Nie chcę odpowiadać na to pytanie, bo nie chcę dostarczać określonym ludziom argumentów przed sądami pracy.

Pan będzie zwalniał wbrew kodeksowi pracy?

- Ale skądże! Praca w Służbie Bezpieczeństwa jest przesłanką negatywną, żeby pracować w moim resorcie. Natomiast sam fakt, niezależnie, na jakim stanowisku, w jakiej roli, nie jest przesłanką wykluczającą w sposób absolutny.

Funkcjonujemy w państwie prawa i nie od woli politycznej ministra zależy, kto straci pracę.

Tomaszewski do odwołania

Jak to jest z kryteriami stosowanymi wobec ludzi poprzedniego systemu? Np. sędzia Andrzej Kryże został wiceministrem sprawiedliwości. W 1980 r. podtrzymał wyrok skazujący Bronisława Komorowskiego za to, że uczestniczył w manifestacji niepodległościowej. A w 1984 r. awansował, gdy partia i MSW zaostrzyły kurs wobec opozycji, na przewodniczącego najważniejszego w Polsce IV Wydziału Karnego w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie. Prof. Adam Strzembosz, przywódca sędziowskiej "Solidarności", prezes Sądu Najwyższego w III RP, mówił "Gazecie": "Zgoda [na awans sędziego Kryżego] musiała przyjść co najmniej ze szczebla Komitetu Wojewódzkiego PZPR".

- Nie ma żadnych przesłanek i pan prof. Strzembosz ich nie wymienia, iż ten awans wiązał się z jakąkolwiek usłużnością pana sędziego

Czyli nie przeszkadza Panu to, że jest z Panem w rządzie?

- Nie, absolutnie.

A w zeszłym tygodniu, już po nominacji dla sędziego Kryżego, mówił Pan w Radiu TOK FM, że ta nominacja Pana uwiera: "Odwołam się do rozróżnienia Maksa Webera na etykę odpowiedzialności za skutki działań i etykę świadectwa. W ramach etyki świadectwa uwiera, ale polityka jest tą sferą, w której przeważa etyka odpowiedzialności".

- Dla mnie - przyznaję - istotnym problemem był ten awans z 1984 r. I poinformowano mnie, że zostało sprawdzone, że pan sędzia Kryże zachowywał się przyzwoicie.

Dlaczego teraz podważacie zasady, które głosiliście przez ostatnie lata? Że w życiu publicznym nie ma miejsca dla ludzi, którzy nie są poza podejrzeniem? Tymczasem szefem gabinetu ministra został pan Tomaszewski, oskarżony w dwóch procesach karnych, w tym o jednym z nich wasz prezydent Lech Kaczyński mówił, że to jedna z najważniejszych spraw korupcyjnych. Minister skarbu, który nadzoruje m.in. prywatyzację Jelfy, niedawno doradzał firmie, która tę Jelfę chce kupić? Mówiliście, że dla przestępców nie powinno być miejsca w parlamencie. Tymczasem wicemarszałkiem została osoba z dwoma prawomocnymi wyrokami. Gdyby tak postępował rząd Millera, Pan już kilka razy grzmiałby z sejmowej trybuny.

- Wierzę, że pan Konrad Tomaszewski jest niewinny, ale uważam, że do czasu wydania wyroku przez sąd nie powinien pełnić funkcji szefa gabinetu ministra środowiska. Będę o tym rozmawiał z premierem Marcinkiewiczem i z ministrem Szyszką. Natomiast postawa ministra Mikosza jest bez zarzutu. Przyszedł do pracy rządowej z renomowanych kancelarii prawniczych, gdzie doradzał różnym firmom. Kiedy okazało się, że może istnieć konflikt interesów, otwarcie o tym poinformował i całkowicie wyłączył się z prywatyzacji Jelfy.

Czworokąt się nie podda

Wróćmy do tego, o co możemy pytać, czyli do resortu, którym się Pan zajmuje.

- Panie mogą pytać o wszystko

Jak się okazuje - nie bardzo.

- Panie pytać mogą o wszystko. A ja odpowiadam, jak odpowiadam.

PiS chce mieć uszy i oczy wyłącznie dla siebie?

- A paniom się wszystko z jednym kojarzy. Prawo i Sprawiedliwość chce zmieniać Polskę na lepsze i uważa, że...

...do tego są potrzebne uszy i oczy...

- ... nie, że do tego jest potrzebny minister spraw wewnętrznych i administracji rekomendowany przez PiS.

Jak Pan rozumie słowa Rokity, który mówi, że on by nie powołał Pana w swoim rządzie na szefa MSWiA, bo chciałby Kaczyńskiego, ponieważ Pan nie ma tego kalibru, który pozwoliłby tutaj coś zrobić ze służbami.

- Panie pozwolą, że nie będę tego komentował.

Przykro się Panu zrobiło?

- Nie, ponieważ bardzo dobrze znam pana posła Rokitę.

Lubi go Pan?

- Moja znajomość z panem posłem Rokitą, bliżej się znamy od ośmiu lat, zawsze była dla mnie niesłychanie interesująca przez swój aspekt ludyczny.

Co Pan ma na myśli?

- Jest słownik wyrazów obcych.

Co miał na myśli Jarosław Kaczyński, kiedy mówił w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej", że gdyby Jan Rokita został ministrem spraw wewnętrznych, oznaczałoby to abolicję?

- Nie tyle chodziło o osobę pana Rokity, co o pewne dążenie Platformy. W negocjacjach Platforma mówiła: warunkiem koalicji jest to, aby sprawy wewnętrzne zostawić politykowi Platformy, konkretnie panu Rokicie, aby urząd Prokuratora Generalnego został oddzielony od ministra sprawiedliwości i aby ministrem koordynatorem służb specjalnych został apolityczny fachowiec uzgodniony między PiS-em a Platformą. Tak kompleksowe sformułowanie postulatów w tej sferze mnie także nasuwało myśl o tym, że są to rozwiązania natury gwarancyjnej.

Sugeruje Pan, że PO nie chciała wam dać wszystkich resortów siłowych, bo ma coś do ukrycia? To pomówienie.

- Niczego nie sugeruję, tylko słucham, co mówią politycy PO, i wyciągam dla siebie z tego wnioski.

Powstał w rządzie Marcinkiewicza, jak mówi Rokita, trójkąt, którzy tworzą politycy PiS-u: Pan, minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro i koordynator ds. służb specjalnych Zbigniew Wassermann. Rokita w wywiadzie dla "Gazety" powiedział, że w tym trójkącie tkwi diabeł: "Jeśli się tych ramion trójkąta nie rozdzieli [czyli będą w rękach jednej partii], to natychmiast w środku pojawia się głowa diabła. I zobaczycie, że tym razem też się pojawi".

- Albo pan poseł Rokita ma szczególne obawy, jeśli chodzi o PiS, albo formułuje generalną zasadę, iż tego rodzaju stanowiska powinny być spluralizowane pod względem partyjnym, co wykluczałoby jakiekolwiek rządy jednopartyjne, nawet gdyby dana partia posiadała 55 proc. mandatów w Sejmie.

Można dać przykłady wielu rządów, gdzie takie funkcje były obsadzone przez osoby z jednej partii. A co do Rokity: nikt w trójkącie ogonem nie będzie machał i wody święconej nie trzeba będzie lać.

Rokita mówi tak: "Ten trójkąt jest złą strukturą polityczną, a jeszcze do tej złej struktury dochodzą ludzie, którzy są co najmniej nadmiernie psychicznie niestabilni".

- Wypowiadając te słowa, pan poseł Rokita był w nie najlepszej kondycji.

Czy w dobrej kondycji jest pan Wassermann, kiedy swoją sytuację z wanną jacuzzi porównywał do morderstwa księdza Popiełuszki?

- To była niefortunna wypowiedź i nieszczęśliwe porównanie.

Użył jej kilka razy. To przemyślane porównanie.

- Już powiedziałem: niefortunna wypowiedź i nieszczęśliwe porównanie.

Panie Ministrze, a gdyby np. Pan wyjechał samochodem z warsztatu i okazałoby się, że koło się obluzowało lub nie działa hamulec, czy Pan by uważał, że ktoś nastaje na Pana życie?

- Traktowałbym taką hipotezę jako prawdopodobną, ponieważ wiem, że w Polsce tzw. robienie opon na wybuch się zdarzało. I tyle.

A myśli Pan, że w Polsce może się zdarzyć robienie wanien na wybuch? A gdyby Pan miał jacuzzi i Panu by je źle zamontowano, to złożyłby Pan w prokuraturze doniesienie o próbie zamachu na pańskie życie?

- Ja nie mam jacuzzi. Temat jacuzzi uważam za zakończony.

Jaki będzie pański udział w rozbiciu czworokąta: służby specjalne - politycy - biznes - zorganizowana przestępczość?

- Sądzę, że duży. Będzie polegać przede wszystkim na pilnowaniu, aby podległe mi służby - przede wszystkim policja, ale także straż graniczna - działały bez żadnych zahamowań. I miały pełne polityczne wsparcie.

Wassermann wielokrotnie mówił, że ponieważ zapowiada stanowczość w walce z tym czworokątem, to mogą pojawiać się przeciw niemu prowokacje.

- Ależ to oczywiste. Przecież ten czworokąt tworzą ludzie, którzy nie wywieszą białej flagi.

Czy to ludzie czworokąta stoją za publikacją w "Super Expressie" o tym, że dwóch mafiosów rozmawiało ze sobą o Wassermannie i powiedzieli oni, że jest "chciwy ale pożyteczny"?

- Ja nie wiem, na ile "Super Express" manipulował informacją, a na ile został sam zmanipulowany.

Minister Ziobro sprawdził, że w rozmowie tych dwóch przestępców nie pada w ogóle nazwisko Wassermanna.

- Też traktuję hipotezę o prowokacji przygotowanej przez czworokąt jako bardzo prawdopodobną.

Czy to może być manipulacja przygotowana przez np. służby specjalne? Przez byłych esbeków?

- Tak, tak. Sądzę, że przez ludzi zainteresowanych tym, by podważyć jego wiarygodność. A w tej sprawie mogę powiedzieć tyle bez ujawnienia tajemnicy: sprawdzamy, kto stoi za tą informacją w "Super Expressie".

Nie zdążyliście jeszcze nic zrobić i już się pojawia prowokacja przeciwko urzędującemu ministrowi? Czy to dowodzi desperacji w czworokącie? Że nie cofną się przed niczym?

- Tak.

A może to świadczy o wpływach tego czworokąta?

- Sądzę, że o jednym i o drugim.

Liczy się Pan z tym, że będą kolejne prowokacje przeciwko rządowi?

- Jestem tego pewien.

Rozmawiały Kublik & Olejnik

OŚWIADCZENIE Z OKAZJI WIECU W OBRONIE DEMOKRACJI I WOLNOŚCI ZGROMADZEŃ

2005-11-28T02:37:00.000+01:00

źródło: oska.org.pl

Dziękujemy wszystkim, którzy tydzień temu zastosowali zasadę obywatelskiego nieposłuszeństwa i stanęli z nami w zakazanym Marszu. Wykazali się odwagą i determinacją. Po ponad godzinnej, pokojowej demonstracji w miejscu, postanowiliśmy ją zakończyć, a wtedy do akcji wkroczyła policja, brutalnie zatrzymując i doprowadzając na przesłuchania kilkadziesiąt osób. Osoby poszkodowane zapewniamy, że nie zostaną bez pomocy. Zakładamy fundusz solidarnościowy.

Dziękujemy tym wszystkim, którzy przyszli dzisiaj, którzy chcą ocalić demokrację, ocalają zarazem podstawowe wartości, jak solidarność, współczucie, wrażliwość na krzywdę drugiego człowieka.

Jesteśmy dumni, że jesteśmy po tej stronie, a nie po stronie tych, którzy atakowali Marsz i jego idee. Te ataki miały różne formy: od wezwań do złamania prawa konstytucyjnego i wydania zakazu Marszu, (m.in. wezwania polityków PiS-u, LPRu, jednego z poznańskich biskupów), ośmieszania idei Marszu Równości, aż po agresję tych, którzy atakowali w sobotę Marsz Równości siłą i faszystowskimi wyzwiskami.

Uważamy, że nasz Marsz (zakazany i spacyfikowany przez policję) ogromny problem, jakim jest nietolerancja, nienawiść, homofobia i antysemityzm oraz propagowanie treści faszystowskich. Pokazaliśmy, że pokazał Polsce i światuPolska to kraj, w którym władze nie robią nic by zapobiegać tym niepokojącym i groźnym zjawiskom, a w zamian kara się tych, którzy chcą tolerancję promować. Równość, która obejmuje ludzi nieakceptowanych; tolerancja i akceptacja różnorodności wywołuje w Polsce protesty. Tak nie może być!

Decyzja prezydenta Poznania zakazująca Marszu Równości uderzyła w prawo do wolności zgromadzeń zapisane w Konstytucji RP. Teraz władze Poznania wydały zgodę na wiec „Nie oddamy demonstracji, nie oddamy demokracji”.
Widzimy, że wydawanie zgody na demonstrację jest uzależnione od jej tematyki. Przypominamy, według prawa, Prezydent miasta ma przyjąć do wiadomości organizację demonstracji, lub wiecu. Według prawa, organizator ma również swobodę wyboru miejsca demonstracji i nie można w żaden sposób wpływać na zmianę tego miejsca.

Marsz Równości w Poznaniu stał się symbolem walki o wolność poglądów i wolność zgromadzeń. Dlatego podkreślamy – Marsz w obronie demokracji nie skończył się i idzie dalej!
Marsze i wiece solidarności z Marszem Równości są organizowane w całym kraju, dziś oraz jutro. Dziękujemy Komitetowi „Solidarność z Poznaniem” i wszystkim organizacjom, które włączyły się w te akcje. Nie jesteśmy sami. Mówimy w ten sposób władzy: nie pozwolimy na łamanie praw człowieka w Polsce, na łamanie praw konstytucyjnych oraz ograniczanie naszej wolności.

Z niepokojem obserwujemy poczynania nowej władzy (np. likwidację Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, działania dążące do zdobycia kontroli władzy nad mediami, działania przeczące rozdzielności Kościoła od Państwa). Mówimy wyraźnie władzy: nie pozwolimy na ograniczenie naszej wolności!

Izabela Kowalczyk, Zieloni 2004 (w imieniu organizatorów Marszu Równości i Wiecu dla Demokracji)

Europa też wiecowała

2005-11-28T02:21:00.000+01:00

Marsze Równości w Europie

Londyn. Kilkanaście osób demonstrowało przed konsulatem RP. - Chcemy zmobilizować opinię publiczną w innych krajach europejskich, by włączyła się w akcję obrony praw człowieka w Polsce - mówi "Gazecie" Antoni Łazarkiewicz, jeden z uczestników niedzielnego protestu w Londynie. Zorganizowała go brytyjska Partia Zielonych, na miejscu była m.in. jej eurodeputowana Sarah Ludford.

- Zareagowaliśmy na to, co się stało w Poznaniu, oraz na homofobiczne wypowiedzi waszego premiera, że homoseksualizm jest nienaturalny - mówi "Gazecie" Alexander Goodman z Partii Zielonych. - Przygotowujemy dużą demonstrację na czerwiec, kiedy w Warszawie ma się odbyć następna Parada Równości.

Berlin. Ok. stu osób demonstrowało w sobotę pod polską ambasadą. Udział wzięli członkowie berlińskich organizacji gejowskich oraz politycy Zielonych -deputowany Volker Beck i europoseł Michael Cramer. - Wydarzenia w Poznaniu przypominają najczarniejsze momenty europejskiej historii. Nie będziemy tolerowali takich przypadków - stwierdził Cramer i zapowiedział, że poprosi kanclerz Angelę Merkel o interwencję w tej sprawie podczas wizyty 2 grudnia w Warszawie.

Z dwóch stron barykady

2005-11-27T20:46:00.000+01:00

Amnesty International protestuje, Komitet Helsiński apeluje
Światowe biuro Amnesty International wydała oświdaczenie, że jest zaniepokojona "klimatem nietolerancji wobec środowiska lesbijek, gejów osób biseksualnych i transpłciowych", zakazem zgromadzeń publicznych, homofobicznym językiem niektórych polityków oraz likwidacją urzędu pełnomocnika rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn. Oświadczenie dostaną wszystkie biura Amnesty na całym świecie.

Swój apel do władz ogłosił Komitet Helsiński w Polsce: "Pozbawianie kogokolwiek prawa do demonstrowania postulatów czy poglądów stanowi zamach na samą istotę demokracji i dlatego jest zabronione przez konstytucję. (...) Oczekujemy, że w sobotę i niedzielę władze państwowe i samorządowe oraz odpowiednie służby, w tym przede wszystkim policja, zapewnią ochronę uczestnikom wieców, tak by mogli oni publicznie zaprezentować swoje racje".

Minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro: polska demokracja nie jest zagrożona.

- Nie uważam, żeby demokracja w Polsce była zagrożona. Uważam, że trzeba umieć rozróżnić prawa i wartości, które gwarantuje konstytucja, od tych, które pewne środowiska chciałyby sobie przypisać z naruszeniem reguł konstytucyjnych i porządku prawnego - powiedział PAP minister.

Jego zdaniem, "w Polsce nie dyskryminuje się środowisk homoseksualnych, mają one prawa jak każde środowiska, bowiem ustawodawca nie zagląda nikomu do łóżka". "Natomiast - jak podkreślił - nie może być też tak, że jakaś grupa, z uwagi na np. preferencje seksualne, chciałaby dla siebie uprzywilejowania".

Minister podkreślił, że "na taką postawę, i związaną z tym promocję pewnego stylu życia, któremu nadaje się rangę publiczną, zgody być nie musi, a nawet nie może, dlatego że ona narusza pewien publiczny obyczaj".

- Wolność ma swoje granice w naruszaniu wolności innych. Jeżeli więc intencją niektórych bardzo głośnych środowisk jest zmiana nie tylko obyczajów, ale i przy okazji zmiana obowiązującego obyczaju prawnego, to przypominam, że polski porządek prawny na takie rzeczy się nie zgadza i przygniatająca większość społeczeństwa też takiej zgody nie wyraża. Nie widzę więc powodu, aby przyzwalać na publiczne manifestowanie zachowań, które mogą narażać obyczajność i budzić duży niesmak osób trzecich - powiedział Ziobro.

Minister otworzył w niedzielę w Krakowie Małopolskie Biuro Parlamentarne PiS. W biurze, przy ul. Batorego 25, w budynku w którym kiedyś mieściła się komenda policji, znajdują się biura pięciorga parlamentarzystów PiS: posłów Zbigniewa Ziobro, Moniki Ryniak, Barbary Bubuli, Andrzeja Adamczyka i senatora Piotra Boronia. Będzie tam także siedziba Stowarzyszenia Katon.

O wiecach, ile się da

2005-11-27T20:11:00.000+01:00

Policja w ten weekend będzie ochraniać, nie rozganiać.
Od Wrocławia, przez Poznań, po Warszawę ludzie będą demonstrować wolność demonstrowania. Nawet w Poznaniu, w którym jeszcze tydzień temu nie wolno było manifestować.
Poznań: prezydent przesuwa wiec

Władze Poznania zgodziły się tym razem na pikietę. Ale apelują, by manifestację rozpoczynającą się w sobotę o 15 przesunąć na plac Andresa oddalony o kilkadziesiąt metrów od ul. Półwiejskiej, gdzie przed tygodniem policja rozbiła Marsz Równości. "Sugerowane przeze mnie miejsce dla odbycia wiecu nie osłabi jego przekazu i widoczności, a pozwoli służbom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo skuteczniej je chronić" - przekonuje w apelu prezydent Poznania.

Organizatorzy odmawiają zmiany lokalizacji. - Część deptaku to dla nas pewien symbol - tłumaczy Marta Jermaczek z Zielonych 2004. - Chcemy manifestować w tym samym miejscu, o tej samej godzinie.

- Reakcja organizatorów na apel prezydenta będzie sygnałem dla poznaniaków, czy demonstranci, chcąc walczyć o swoje prawa, potrafią też szanować prawa innych osób - mówi Tomasz Kayser, wiceprezydent Poznania.
Policja zapewnia, że jest w stanie zabezpieczyć wiec. Dlaczego teraz jej opinia jest pozytywna, a przed Marszem Równości była negatywna? - Tydzień temu organizatorzy planowali przemarsz wąskimi ulicami Starego Miasta, a teraz chodzi o stacjonarną pikietę - wyjaśnia Andrzej Borowiak, rzecznik prasowy poznańskiej policji.

Warszawa: ze znanymi twarzami

W stolicy "Marsz Równości idzie dalej" zacznie się w niedzielę o godz. 12 na pl. Konstytucji. Ratusz wyraził zgodę. Udział zapowiedzieli m.in.: aktorki Joanna Szczepkowska i Jadwiga Jankowska-Cieślak, reżyser Piotr Cieślak, redaktor naczelny "Przekroju" Piotr Najsztub, dziennikarz Jacek Żakowski, dziennikarze "Gazety" Lidia Ostałowska i Konstanty Gebert, krytyk filmowy Tomasz Raczek.
Pojawić się mają też politycy: senator Kazimierz Kutz, Jan Lityński z Demokratów.pl, Marek Borowski z SdPl, Wojciech Olejniczak z SLD. - Zasada jest taka: jedna partia, jedna flaga, jeden przemawiający polityk, żeby nie zrobił się z tego wiec agitacji politycznej - zapowiada Agnieszka Grzybek, jedna z organizatorek wiecu.

Kraków: pod nadzorem Wszechpolaków

Uczestnicy wiecu "Reanimacja demokracji" spotkają się w sobotę o 14. pod Wieżą Ratuszową na Rynku Głównym. Miasto wyraziło zgodę. - Obowiązkiem prezydenta jest przestrzeganie prawa i zasad demokracji, o takim jej elemencie jak prawo do zgromadzeń nie należy zapominać - powiedział Marcin Helbin, rzecznik prezydenta Krakowa Jacka Majchrowskiego.

Obecność na manifestacji zapowiedziała Młodzież Wszechpolska. "Będziemy obserwować uczestników wiecu i zadbamy o to, by prawo nie zostało naruszone" - napisali w oświadczeniu. MW wezwała mieszkańców do "stanowczego wyrażenia dezaprobaty i czynnego przeciwstawienia się próbom publicznego promowania zachowań złych, patologicznych i niemoralnych".

Katowice: bez zakazu, ale więcej niż zgłoszono

W Katowicach wiec odbędzie się w niedzielę o 12 na placu Szewczyka. Organizatorzy - Zieloni 2004 - zgłosili w magistracie, że w wiecu weźmie udział 35 osób, ale już wiadomo, że może przyjść nawet kilkaset osób.

- Zgłosiliśmy tylko tyle osób, bo tyle tworzy naszą organizację na Śląsku - tłumaczy Małgorzata Tkacz-Janik z Zielonych 2004.

Michał Gałęziowski, komendant straży miejskiej, zaznacza, że większa liczba uczestników niż 35 osób będzie oznaczała złamanie warunków zgłoszenia. - Nie będziemy jednak interweniować, jeżeli wszystko będzie przebiegało spokojnie.

Toruń: policja się szykuje na wiec nielegalny

Wiec zaplanowano na niedzielę pod pomnikiem Kopernika. Władze miasta odmówiły zgody, bo zawiadomienie powinno trafić do magistratu z trzydniowym wyprzedzeniem, a organizatorzy akcji - głównie ze środowisk anarchistycznych - spóźnili się o jeden dzień. - Gdyby zdążyli na czas, wydałby Pan zgodę? - zapytaliśmy prezydenta Torunia Michała Zaleskiego. - Nigdy nie gdybam w takich sprawach - odpowiada wymijająco Zaleski, który wygrał wybory jako członek Stowarzyszenia Ordynacka. - Proszę obserwować decyzje, jakie podejmuję, a będzie wiadomo, co myślę. Przypominam, że kiedyś - również ze względów proceduralnych - nie zezwoliłem na manifestację Młodzieży Wszechpolskiej.

- I tak w niedzielę spotkamy się pod pomnikiem Kopernika - zapowiada Katarzyna Hejna, organizatorka wiecu. - Odczytamy nasz apel. Chcemy poprzeć manifestantów z Poznania i jednocześnie zaprotestować przeciwko polityce Kaczyńskich i PiS, która ogranicza wolność słowa i swobodne wyrażanie poglądów.

Przed wiecem szyki zwiera toruńska policja. - Najpierw wezwiemy do rozejścia się - mówi Lilianna Kruś-Kwiatkowska, rzeczniczka komendy miejskiej. - Jeżeli to nie poskutkuje, będziemy reagować.

Wiece w Łodzi, Wrocławiu i Rzeszowie [i Elblągu!], a w Opolu flagi w oknach

• Łódzki wiec odbędzie się legalnie w niedzielę w pasażu Schillera. • Wrocławianie manifestować będą także legalnie w niedzielę na rynku. Przeciwko wiecowi chcą protestować członkowie dolnośląskiego Narodowego Odrodzenia Polski.

• W Rzeszowie wiec w niedzielę w południe pod urzędem wojewódzkim. Jest zgoda prezydenta miasta na przejście deptakiem pod ratusz.

• Opolscy zieloni wywieszą w niedzielę w oknach flagi narodowe.
------------------------------------------------------------------------------------------
Relacja z niedzielnych wieców w GW
Pięć osób, w wieku od 15 do 21 lat, przeciwników wiecu "Reanimacja demokracji. Marsz Równości idzie dalej", zatrzymała w niedzielę w Gdańsku policja. W manifestacji na Długim Targu, uczestniczyło ok. 200 osób.
Już od początku legalnego wiecu "Marsz Równości dalej" przy Fontannie Neptuna na Długim Targu, było wiadomo, że nie będzie on przebiegał spokojnie. Przeciwnicy homoseksualistów i ich sympatyków stali na schodach i przedprożach kamienic, po obu stronach Długiego Targu. Wraz z gapiami było ich prawie dwukrotnie więcej niż uczestników wiecu.

Najbardziej agresywna, kilkudziesięcioosobowa grupa, wśród której część miała na sobie szaliki Lechii Gdańsk, odgrodzona została kordonem policjantów, wyposażonych w hełmy i tarcze.

Na biorących udział w manifestacji rzucano jajka. Ci skandowali wówczas: "To są jaja od kaczora" oraz "To są jaja z demokracji".

Przez cały czas trwania wiecu w stronę jego uczestników skandowano m.in.: "Bez pedałów wolne miasto", "Zboczeńcy", "Obóz pracy dla pedałów", "Pedały na Madagaskar", "SLD-KGB". Było też słychać pojedyncze hasła: "Zrobimy z wami, co Hitler zrobił z żydami", "Rudolf Hoess naszym wzorem jest". Przeciwnicy wiecu rzucali też w jego kierunku wulgarne wyzwiska.

Uczestnicy wiecu "Marsz Równości idzie dalej" nie pozostawali dłużni. Krzyczeli m.in.: "Precz z faszyzmem", "Tolerancja, wolność i równość", "Wolne miasto bez idiotów". Nagradzali oklaskami interwencje policjantów, którzy legitymowali najbardziej agresywnych przeciwników wiecu.

Uczestnicy wiecu mieli ze sobą transparenty: "Polska nie wyznaniowa", "Dosyć mamy dyktatu kleru i konkordatu". Przynieśli też papierowe lampiony jako symbol "światła tolerancji". Przeciwnicy demonstracji także przygotowali transparenty: "Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia", "Lizanie czyjegoś odbytu nie jest oznaką postępu i oświecenia. Praktyki homo nie są powodem do dumy", "Niech żyje moralność".

"Ludzie udało nam się, mamy swoje święto równości i tolerancji" - powiedziała do zebranych na zakończenie wiecu członkini zarządu krajowego Zielonych 2004, Beata Maciejewska.

Po zakończeniu wiecu, policjanci użyli pałek wobec kilkudziesięciu pseudokibiców, którzy stanęli na drodze uczestnikom wiecu chcących opuścić Długi Targ i dojść na dworzec główny PKP w Gdańsku. Ci odpowiedzieli funkcjonariuszom rzucając kostki brukowe i kamienie. Aby powstrzymać ich agresję ściągnięty został samochód z armatką wodną, ale ostatecznie go nie użyto. Żadnemu z policjantów nic się nie stało.

Uczestnicy wiecu pod eskortą policji, bocznymi uliczkami, przemaszerowali w kierunku dworca kolejowego. Po drodze kilkudziesięcioosobowa grupa pseudokibiców zaczęła rzucać w ich kierunku kamienie. Policjanci w kaskach i z tarczami ustawili jednak zwarty kordon oddzielający obie grupy.

W tunelu podziemnym, prowadzącym do budynku dworca PKP, w stronę uczestników wiecu rzucono dwie petardy. Funkcjonariusze eskortowali także uczestników wiecu wracających do domu komunikacją miejską.

W działaniach ochraniających gdański wiec równości brało udział ponad 200 policjantów oraz ponad 20 strażników miejskich.

Jak powiedziała PAP Maciejewska, nikt z uczestników manifestacji "Marsz równości idzie dalej" nie doznał obrażeń.

Warszawa: policjanci wyprowadzili pseudokibiców

Około 1500 osób wzięło udział, według policji, w wiecu zorganizowanym w niedzielę w Warszawie pod hasłem "Reanimacja demokracji - Marsz Równości idzie dalej". Zdaniem organizatorów, w wiecu uczestniczyło kilka tysięcy ludzi. Nie doszło do większych incydentów.
Wiec chroniony był przez policję. Jak poinformował PAP rzecznik komendanta stołecznego policji Mariusz Sokołowski, nie zatrzymano nikogo z uczestników ani przeciwników marszu.
Manifestacji przypatrywały się kilkuosobowe grupki młodych ludzi. Część z nich miała na szyi szaliki w barwach klubów piłkarskich. Podczas przemówienia lidera SdPl Marka Borowskiego usiłowali oni zakłócić wiec. Nie byli agresywni, krzyczeli "SLD - KGB" i "Precz z komuną". Policjanci odseparowali ich od uczestników demonstracji i wylegitymowali. Na wiecu obecni również byli członkowie Młodzieży Wszechpolskiej. Rozdawali ulotki prezentujące ich stanowisko.

Na wiec przyszedł też mężczyzna z kropielnicą i - jak utrzymywał - wodą święconą "chrzcił" uczestników manifestacji, bo uznał, że "tylko to może im pomóc".

W czasie manifestacji przemawiali politycy, dziennikarze i artyści. Barbara Toruńczyk, działaczka Komitetu Obrony Robotników i założycielka "Zeszytów Literackich" powiedziała, że jest pewna, iż duchowo w wiecu uczestniczy Jacek Kuroń, któremu wolność i demokracja były szczególnie bliskie.

Przemawiali m.in. posłanka SLD Izabela Jaruga-Nowacka, przewodniczący SLD Wojciech Olejniczak, lider SdPl Marek Borowski, reżyser i senator Kazimierz Kutz.

Dziennikarz Jacek Żakowski powiedział, że "niesamowite jest, iż w parę tygodni nowej władzy udało się uruchomić tak wielki proces społeczny. Jest nas tu tylu, ponieważ chcemy żyć w przyzwoitym kraju". Redaktor naczelny "Przekroju" Piotr Najsztub zaznaczył, że jeśli "tak jak mówią, rządzi nami kaczyzm powinniśmy wszyscy zamienić się w gęsi".

Na zakończenie demonstracji jej uczestnicy ułożyli na placu Konstytucji ze zniczy napis "Art.57" symbolizujący artykuł konstytucji mówiący o wolności gromadzeń. Z głośników puszczono pieśń "Mury" w wykonaniu Jacka Kaczmarskiego.

Katowice: gwizdy i buczenie

Podobnemu wiecowi w Katowicach towarzyszyły okrzyki, gwizdy i buczenia kilkudziesięciu ubranych na czarno młodych mężczyzn. Nie doszło jednak do poważnych incydentów. - Nie złamie nas łamanie demokracji - powiedziała Małgorzata

Tkacz-Janik z władz krajowych Zielonych 2004, współorganizatora wiecu. - Żądamy prawa i sprawiedliwości w życiu publicznych, a nie w nic nie znaczących nazwach czy pustych deklaracjach - dodała. Kontrmanifestanci skandowali m.in. "Nasza święta rzecz, geje z Polski precz!", "Chorobę trzeba leczyć", "Cioty won!", "Narodowy radykalizm".

"Nienawiść trzeba leczyć!, Precz z faszyzmem - odpowiadali im uczestnicy wiecu. Pod koniec manifestacji w ich stronę poleciało kilka jaj. Obie strony rozdzielał kordon policjantów.

W Toruniu nielegalna manifestacja

Około 150 młodych osób wzięło udział w półgodzinnym wiecu w obronie wolności zgromadzeń i praw człowieka przed pomnikiem Mikołaja Kopernika na Starym Mieście w Toruniu. Wiec zorganizowano pomimo zakazu władz miasta.

Kilkudziesięciu policjantów i strażników miejskich nie dopuściło do konfrontacji z uczestnikami wiecu 20-osobowej grupy agresywnych nastolatków z szalikami na twarzach. Żadna z grup nie posłuchała nawoływań funkcjonariuszy do rozejścia się. Uczestnicy manifestacji zostali wylegitymowani.

Władze Torunia zakazały przeprowadzenia wiecu, gdyż organizatorzy powiadomili o nim dwa dni wcześniej, zamiast - jak wymaga prawo - przynajmniej z trzydniowym wyprzedzeniem.

Wrocław: NOP prowokuje

Marsz Równości we Wrocławiu trwał tylko godzinę. Nie doszło do starć, choć uczestnicy kontrmanifestacji z Narodowego Odrodzenia Polski oraz pseudokibice prowokowali uczestników marszu.

Na wrocławski Rynek przybyło ok. 100 uczestników kontrmanifestacji, uczestników Marszu Równości było cztery razy więcej. Policja musiała odgradzać kordonem jednych uczestników od drugich. Członkowie Narodowego Odrodzenia Polski próbowali przedrzeć się przez kordon i zaatakować manifestantów.

Ostatecznie policji udało się rozdzielić uczestników kontrmanifestacji na małe grupki i nakłonić do opuszczenia Rynku. Policja nie użyła siły.

"Nikt nie został zatrzymany, ale cały czas pilnujemy, aby nie doszło do starć, choć manifestacja już zakończyła się"- powiedział PAP w niedzielę rzecznik prasowy dolnośląskiej policji, Ryszard Zaremba

Solidarni z Poznaniem

Wiece odbywają się dzisiaj także w Łodzi, Rzeszowie i Elblągu.

Demonstracje organizuje Ogólnopolski Komitet "Solidarni z Poznaniem" - organizacje, partie polityczne, osoby prywatne, które chcą zaprotestować przeciwko zakazywaniu przez władze organizowania pokojowych demonstracji, takich jak ostatnio Marsz Równości w Poznaniu.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Demokracja reanimowana - komentarz Ewy Siedleckiej

Po zeszłotygodniowym rozpędzeniu pokojowej demonstracji w Poznaniu coś się przełamało. "Wzorcowa" - zdaniem szefa MSWiA Ludwika Dorna - akcja policji okazała się jednak dla wielu publicznych autorytetów i mediów nie do zaakceptowania. Podobnie jak wersja demokracji, z której wyłączane są jakiekolwiek mniejszości, w tym geje i lesbijki. Demokracja jest niepodzielna.

Wydaje się, że zapowiedziana przez organizatorów solidarnościowych manifestacji "reanimacja demokracji" już się dzieje.

Oto w Gdańsku organizatorzy solidarnościowego marszu dogadali się z "Solidarnością" i zmienili miejsce manifestacji, żeby nie ranić niczyich uczuć. W kolebce "Solidarności" zwyciężyła demokracja: związkowcy zobaczyli, że mają do czynienia z ludźmi korzystającymi z praw, które "S" wywalczyła przed laty, a nie z okazji do "demonstrowania seksualności".

Prezydent Łodzi, przed laty jeden z liderów ZChN-u, nie zakazał manifestacji, a organizatorzy wynegocjowali z nim miejsce. Władze Warszawy, które w czerwcu nie zgodziły się na Paradę Równości, tym razem nie wydały zakazu solidarnościowej demonstracji. Zakazu nie wydał także w tym tygodniu prezydent Poznania!

Nawet kandydat PiS-u na rzecznika praw obywatelskich, przedtem opowiadający się za ochroną moralności publicznej przed "demonstrowaniem orientacji seksualnej", wyraził aprobatę dla manifestacji solidarności z poznańskim Marszem. Mimo że został za to pryncypialnie zaatakowany przez LPR, PiS podtrzymał jego kandydaturę.

Nie wiemy, czy ludzie władzy szczerze uszanowali wolność zgromadzeń, czy tylko ugięli się pod naciskiem. Ale nawet jeśli się ugięli, to fakt, że nacisk był skuteczny, napawa optymizmem.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Kilka tysięcy osób wzięło udział w wiecach równości

Na ulice polskich miast wyszło w ten weekend kilka tysięcy osób. Pod hasłami "Reanimacja Demokracji" i "Nie oddamy demokracji, nie oddamy demonstracji" protestowali przeciw zakazowi i rozbiciu tydzień temu demonstracji w Poznaniu.

Tym razem policja stanęła na wysokości zadania. Skutecznie chroniła uczestników pokojowych protestów organizowanych przez środowiska wolnościowe (gejów, feministki, zielonych, alterglobalistów). Do demonstracji chętnie dołączali zwykli mieszkańcy. Ale też politycy - najczęściej z SLD. Tylko w kilku miastach uczestnicy zostali zaatakowani jajkami, pomidorami i jogurtami przez młodych kiboli i narodowców.

Poznań - 250 osób (wg oska.org.pl 1000 osób)

W Poznaniu demonstracja odbyła się w tym samym miejscu co marsz rozbity przed tygodniem. Wtedy organizatorzy i obserwatorzy marszu wytknęli policji brutalność i brak reakcji wobec osób skandujących antysemickie hasła z drugiej strony. W tę sobotę było spokojnie, choć demonstrujący mieli pretensje o zbyt dużą liczbę policjantów. Skandowali m.in. "Polska-Białoruś - milicyjny sojusz". Manifestowało ponad 250 osób, a podczas wiecu powołano ruch w obronie wolności słowa i zgromadzeń. 10 grudnia (Dzień Praw Człowieka) chcą zrobić pokojowy pochód. - To, że zakazano nam marszu tydzień temu, to nie jest odosobniony przypadek. W Polsce potrzebny jest oddolny ruch, który będzie walczył o nasze prawa - mówiła organizatorka wiecu Iza Kowalczyk (Zieloni 2004).

Wśród demonstrantów pojawili się politycy, m.in. Krystyna Łybacka (SLD) i Sylwia Pusz (SdPl). Ale organizatorzy nie chcieli polityków. - Posłowie lewicy wiosną 2004 r. głosowali za ustawą zaostrzającą i ograniczającą prawo do zgromadzeń - przypomina Jarosław Urbański z Federacji Anarchistycznej.

Przyszli też przedstawiciele Młodzieży Wszechpolskiej, ale zapewniali, że nie robią kontrdemonstracji. - W ten sposób tylko promowalibyśmy homoseksualizm, a nie o to chodzi - wyjaśnił sekretarz MW w Poznaniu Marcin Kasprowicz. Przed tygodniem, gdy dziennikarze pytali go, dlaczego tak zapalczywie krzyczy: "Pedały, pedały", zapewniał ich, że nie należy do żadnej organizacji.

Toruń - 150 osób

Jedyny nielegalny wiec - około 150 osób - odbył się w Toruniu. Nie było zezwolenia, bo organizatorzy popełnili błąd we wniosku o rejestrację. Choć uczestnicy nie posłuchali wezwań policjantów do rozejścia się, interwencji nie było.

Zgromadzenie ochraniało około 60 policjantów i straż miejska. Zaatakowała ich grupka mężczyzn w dresach. - Pedały! Pedofile! - krzyczeli młodzi ludzie z twarzami zasłoniętymi szalikami. Przyszli też wszechpolacy. - Jesteśmy przeciwko temu, by homoseksualiści mogli zawierać małżeństwa i adoptować dzieci - mówił Marcin Rutkowski, wiceprezes MW w Toruniu. - Ale dziś ani razu nie padło słowo "homoseksualista". Co zatem tu robicie? - spytaliśmy. Rutkowski nie odpowiedział.

Gdańsk - też 150 osób

Nie oddamy demokracji - skandowali uczestnicy gdańskiego Wiecu Równości. Chuligani i kibice Lechii Gdańsk odpowiadali: - Wolne miasto bez pedałów.

Demonstracja zorganizowana przez Kampanię przeciw Homofobii rozpoczęła się w niedzielę o godz. 13 obok fontanny Neptuna na Długim Targu. Wzięło w niej udział prawie 150 osób. Wśród nich była posłanka SLD Joanna Senyszyn i Jolanta Banach, jedna z liderek SdPl.

Przybyli też pokojowo nastawieni przeciwnicy wiecu z LPR i konserwatywno-liberalne stowarzyszenie Koliber z transparentem "Życzymy powrotu do zdrowia".

W czasie demonstracji doszło do potyczek policji z kibolami Lechii, którzy rzucali jajkami i butelkami. Kiedy zaczęli wyrywać kostki brukowe, policja użyła pałek i gazu.

Kraków - 200 osób

Ponad 200 osób przeszło na Rynek, skandując: - "Nie oddamy demonstracji - nie oddamy demokracji". "Homofobia musi odejść". Manifestacja przebiegła spokojnie, nie licząc jajka i pomidora, które poleciały w stronę uczestników wiecu. Po jej zakończeniu tłum zaczął skandować: "Policjantom dziękujemy". Manifestację wsparły krakowskie organizacje kobiece i partyjne młodzieżówki (m.in. Zieloni 2004, Młodzi Demokraci, SLD, SdPl, Unia Lewicy). Dorosłych polityków było jak na lekarstwo. Powiewały transparenty, m.in. " Żaden człowiek nie jest nielegalny", "Zomo, Ormo, Dorno?". Z drugiej strony - niewielka grupka znudzonych pseudokibiców i członków MW.

Wrocław - 300 osób (wg onet.pl 600)

Gdy w niedzielę o godz. 15 kilkusetosobowa manifestacja ruszyła w marsz dookoła Rynku, w ich stronę poleciały dziesiątki jaj ze strony sympatyków Narodowego Odrodzenia Polski, szalikowców Śląska Wrocław i MW. Na hasła "Równość, wolność, demokracja" wykrzykiwali "Zrobimy z wami to samo co z Hitler z Żydami", "wyp... pedalskie k...". Sympatycy NOP skandowali "Wolna Polska bez pedałów". Tłum odpowiedział "Wolna Polska bez faszyzmu".

Policja utworzyła kordon bezpieczeństwa pomiędzy uczestnikami marszu a kontrmanifestantami. Kibole i narodowcy zaatakowali policję, ta użyła pałek i zepchnęła ich poza Rynek. Dopiero wtedy manifestanci bez problemów doszli do celu, czyli pod pręgierz. Tam ze zniczy utworzyli pacyfkę i odczytali apel Ogólnopolskiego Komitetu "Solidarni z Poznaniem".

Wśród manifestujących byli Władysław Frasyniuk z PD, Janusz Krasoń (SLD) i Michał Syska (SdPl). - Sama obecność tych wszystkich ludzi na rynku jest stanowczym "nie" dla władzy, która jak w Poznaniu czy w Warszawie zabrania wieców równości; "nie" dla polityków, którzy chcą rozmawiać ze społeczeństwem przemocą; "nie" dla braci Kaczyńskich, którzy na wyłączność zabrali sobie prawo do mówienia, co wolno, a czego nie wolno robić w kraju demokratycznym - mówił Krasoń.

Łódź - 150 osób

Demonstrację zorganizowały środowiska gejowskie, feministyczne i anarchiści. Przyszli m.in. lokalni działacze SLD i Partii Demokratycznej. Skandowano min. "Kochaj bliźniego swego jak Dorn Kaczyńskiego". Grupa wszechpolaków, którzy obserwowali wiec, zapowiada zażalenie do prezydenta Łodzi. Według nich w wiecu wzięło udział więcej osób niż zadeklarowali organizatorzy. Demonstranci oklaskami dziękowali ponad 100 policjantom, którzy ochraniali wiec.

Katowice - 100 osób

W proteście wzięła też udział (choć nie pod szyldem partii) grupa działaczy Samoobrony. Organizatorzy podkreślali, że występują w imieniu wszystkich mniejszości. Jeden z nich siedział w klatce z napisami: "Arab", "żółty", "kulawy", "bezdomny", "Ślązak", "Żyd".

Uczestników wygwizdała licząca ok. 60 osób kontrdemonstracja, krzyczeli m.in.: "Nasza święta rzecz, geje z Polski precz!", "Cioty won!" i "Znajdzie się kij na pedalski ryj".

Rzeszów - 100 osób

Kilkudziesięcioosobowa grupa narodowców obrzuciła marsz jajkami. W głowę dostał m.in. lider podkarpackiego SLD Krzysztof Martens. Chwilę przed tym mówił: - Kaczylandia zaczyna prowadzić do ograniczania swobód obywatelskich. Na to nie można się godzić.

Warszawa - 2 tysiące

Na pl. Konstytucji przyszli - oprócz organizatorów - mieszkańcy, aktorzy, politycy (m.in. liderzy SLD, UP, PD). Na ustawionej scenie spotkali się ludzie z różnych środowisk. Dla niektórych ten wiec był pierwszą demonstracją od lat. - Pierwszy raz brałam udział w demonstracji po zdjęciu z afisza "Dziadów" Dejmka. Drugi - 8 marca 1968 r. - tę demonstrację zdrowo przesiedzieliśmy w więzieniu. Dziś zdecydowałam się przemówić, bo znów walczymy o to samo: żeby konstytucja była przestrzegana, żebyśmy mogli uprawiać wolność - mówiła Barbara Toruńczyk, założycielka "Zeszytów Literackich".

Zdjęcia skopiowałam z serwerów, do których prowadzą linki - wystarczy kliknąć w zdjęcie.

Wiec - rys historyczny oczyma Jarosława

2005-11-27T14:32:00.001+01:00

Około 200 osób zebrało się na warszawskim Placu Konstytucji, by wziąć udział w wiecu pod hasłem "Reanimacja demokracji - Marsz Równości idzie dalej". Przemawiali politycy, artyści i dziennikarze, a uczestnicy skandowali hasła: "Wolność słowa", "Nie oddamy demokracji" i "Reanimacja demokracji". Wiec zakłóciła grupa pseudokibiców, która wdarła się podczas przemówienia lidera SdPl Marka Borowskiego. Nie byli agresywni, krzyczeli "SLD - KGB" i "Precz z komuną". Wyprowadzili ich policjanci.

Podobnemu wiecowi w Katowicach towarzyszyły okrzyki, gwizdy i buczenia kilkudziesięciu ubranych na czarno młodych mężczyzn. Nie doszło jednak do poważnych incydentów. - Nie złamie nas łamanie demokracji - powiedziała Małgorzata

Tkacz-Janik z władz krajowych Zielonych 2004, współorganizaora wiecu. - Żądamy prawa i sprawiedliwości w życiu publicznych, a nie w nic nie znaczących nazwach czy pustych deklaracjach - dodała. Kontrmanifestanci skandowali m.in. "Nasza święta rzecz, geje z Polski precz!", "Chorobę trzeba leczyć", "Cioty won!", "Narodowy radykalizm".

"Nienawiść trzeba leczyć!, Precz z faszyzmem - odpowiadali im uczestnicy wiecu. Pod koniec manifestacji w ich stronę poleciało kilka jaj. Obie strony rozdzielał kordon policjantów.

Wiece odbywają się dzisiaj także w Łodzi, Gdańsku, Wrocławiu, Reszowie i Elblągu. Organizuje je Ogólnopolski Komitet "Solidarni z Poznaniem" - organizacje, partie polityczne, osoby prywatne, które chcą zaprotestować przeciwko zakazywaniu przez władze organizowania pokojowych demonstracji, takich jak ostatnio Marsz Równości w Poznaniu.

W poprzednią sobotę, wbrew zakazowi władz miasta i województwa, przez dwie godziny w centrum Poznania kilkaset osób demonstrowało poparcie dla praw mniejszości. Doszło do szarpaniny z policją; kilkudziesięciu uczestników marszu zostało zatrzymanych; zarzucono im udział w nielegalnej manifestacji. Marszu Równości zakazał prezydent Poznania Ryszard Grobelny, a jego decyzję podtrzymał wojewoda wielkopolski Andrzej Nowakowski. Podstawą zakazu była obawa o mienie znacznej wartości, jakie - zdaniem prezydenta i wojewody - mogłoby zostać zniszczone podczas marszu.

Co Jarosław Kaczyński mówił o demonstracjach, które organizował

Warszawa, 4 czerwca 1993. Kolejna demonstracja po obaleniu rządu premiera Jana Olszewskiego. Ta czci pierwszą rocznicę tego obalenia. Liderzy centroprawicy - od prawej Edmund Krasowski, Jan Parys, Jarosław Kaczyński, Adam Glapiński idą na czele kilkutysięcznego tłumu. Zmierzają od placu Zamkowego po Belweder.

Politycy dostali zgodę na manifestację od urzędu wojewódzkiego, ale tylko od placu Trzech Krzyźy do Belwederu. A więc o ok. 1,5 km krótszą.

Demonstrantów, którzy zaczęli zbierać się na placu Zamkowym, brutalnie zaatakowała policja. Jan Parys uznał, że za akcją policji stoi rząd premier Hanny Suchockiej, który chce wprowadzić stan wojenny. Z kolei Jarosław Kaczyński zauważył, że kampania wyborcza zaczyna się "toczyć w atmosferze policyjnego terroru".

W końcu demonstracja dotarła do celu, choć kilkakrotnie dochodziło do starć z policją. Pod Belwederem, w którym urzędował prezydent Lech Wałęsa, tłum spalił transparent z obrazkiem czerwonej świni i napisem "Bolek".

Straszliwe niedouczenie

"Dziennik Łódzki" 14 maja 1993 r.

Ewa Łukasiewicz: Jan Olszewski odciął się np. od takiej inicjatywy PC jak marsz na Belweder.

Jarosław Kaczyński, prezes PC: Członkowie Ruchu dla Rzeczypospolitej, poza samym Janem Olszewskim, bardzo licznie brali udział w tej demonstracji. Była ona przecież wykorzystaniem prawa obywatelskiego występującego we wszystkich demokratycznych państwach - do organizowania protestów. Tylko to straszliwe niedouczenie naszego społeczeństwa, że użyję tego twardego określenia, brak zrozumienia reguł demokracji pozwala na posługiwanie się tego rodzaju argumentacją. Komuniści urządzają rokrocznie pierwszomajowe demonstracje i nikt im nie czyni wyrzutów.

Ale oni nie palą kukły prezydenta...

- Kukła była przecież spalona przez przypadkowych uczestników demonstracji. Poza tym kukły pali się na całym świecie. Niech pani nie udaje, że tego nie wie.

Powrót normalności

"Głos Szczeciński" 6-7 marca 1993 r.

Zbigniew Jasina: Nie sądzi Pan, że demonstracja uliczna może być niebezpieczna dla funkcjonowania państwa?

Jarosław Kaczyński, prezes PC: Przyznaję, że z tej warszawskiej manifestacji jestem bardzo zadowolony. Od bardzo wielu lat, nawet w stanie wojennym, nie mieliśmy w stolicy demonstracji politycznej takiego wymiaru. Tysiące ludzi zebrało się nie po to, by walczyć o przysłowiową kiełbasę. Dla mnie jest to właśnie znak powrotu normalności w Polsce. Ci, którzy twierdzą, że demonstracja uliczna jest czymś nienormalnym, nie wiedzą widocznie, że na świecie odbywają się one często i i nikogo nie szokują.

Jednak zarówno w prasie, jak i w wypowiedziach polityków można znaleźć obawy, że "ulica" zacznie robić w "polskim ZOO" porządki na swój sposób. Na razie pod Belwederem spalono tylko kukłę prezydenta....

- Spalenie kukły jest oczywiście wydarzeniem niefortunnym, ale też nie uzasadnia histerii. W wielu krajach, bardziej demokratycznych niż nasz, w demonstracjach skierowanych przeciwko komuś często stosowaną praktyką jest palenie kukły tej osoby. W tej demonstracji nie było żadnych aktów przemocy, niszczenia, wybijania szyb. Większość haseł dotyczyła celu manifestacji. Na marginesie pojawiły się rzeczy bardzo niedobre, jak okrzyki antysemickie czy wyzwiska pod adresem ludzi z innych opcji politycznych. Nie przesadzajmy jednak - w prasie można przeczytać rzeczy bardziej niemiłe dla polityków, chociaż w milszej formie podane.

Państwo się stacza

" Dziennik Łódzki" 7 czerwca 1993 r.

Tomasz Zawratyński: Szef MSW uważa, że manifestacja była nielegalna.

Jarosław Kaczyński, prezes PC: Jeśli nawet przyjąć, że władze miasta miały rację, to nie było żadnego powodu, żeby policja zachowywała się tak, jak się zachowała. Organizatorzy chcieli przeprowadzić ludzi na plac Trzech Krzyży. Wiadomo przecież było, że po uprzednim zawiadomieniu ludzie będą się tam gromadzić. I jeszcze jedno. O tym, że planowano prowokację, może świadczyć fakt, że poprzedniego dnia odmówiono przekazania informacji w dzienniku telewizyjnym o zmianie miejsca rozpoczęcia manifestacji.

Była to oczywista prowokacja przygotowana nie tylko przez MSW, ale także cały gabinet Hanny Suchockiej. [Zachowanie policji] potwierdziło opinie, iż państwo stacza się ku dawnym czasom, czasom stanu wojennego.

Policja przeciw przeciwnikom (Gdańsk)

2005-11-27T14:29:00.000+01:00

Policja użyła pałek wobec przeciwników wiecu równości
W Gdańsku policja użyła pałek wobec przeciwników wiecu równości, którzy uniemożliwiają uczestnikom manifestacji przejście ulicą Długą w kierunku Dworca Głównego PKP. Demonstranci zakończyli godzinną manifestację przy fontannie Neptuna.
Funkcjonariusze uzbrojeni w pałki chronią uczestników marszu przed bezpośrednim atakiem przeciwników.

Policja broniła uczestników Marszu Równości (27 Listopada 2005)

Przez prawie godzinę gdańska manifestacja "Marsz równości - Reanimacja Demokracji" miała pokojowy charakter, jeśli nie liczyć okrzyków "zboczeńcy" i jaj ciskanych w zgromadzonych przez liczne grono kontrmanifestantów. Gdy rozchodzących się demonstrantów zaatakowali chuligani, Policja użyła pałek. Zatrzymano pięć osób.

Około 300 osób domagających się przestrzegania praw obywatelskich i respektowania Konstytucji, drugie tyle nawołujących do wysłania manifestantów do lekarza (wersja soft) lub gazu (wersja hard) i ponad 200 policjantów zgromadziło się w niedzielę przy fontannie Neptuna na Długim Targu w Gdańsku.

Wiec rozpoczął się o godz. 13, jednak jego uczestnicy gromadzili się już kilkadziesiąt minut wcześniej. W tym samym czasie na ul. Długiej tworzyły się grupki młodych mężczyzn, w starannie wypastowanych czarnych butach i gustownych błękitnych dżinsach. Część z nich przez całą manifestację stała na ul. Długiej, część stanęła na przedprożach kamienic na Długim Targu. Kordon policjantów i strażników miejskich oddzielał ich od manifestantów.

Godzinna manifestacja zawierała elementy widowiska teatralnego, tańczono w obronie wolności oraz dla ogrzania się, ponieważ przejmujące zimno dawało się wszystkim we znaki. Nad tłumem złożonym przeważnie z młodych osób powiewały flagi partii lewicowych.

Pomimo tego, że hasłami przewodnimi manifestacji były "Reanimacja demokracji", "Dość faszyzmu" i "Nie oddamy demokracji", kontrmanifestanci otaczający zgromadzonych przy Neptunie odwoływali się niemal wyłącznie do haseł antyhomoseksualnych. "Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia" było nawet sympatyczne, z kolei "Grzech przeciw Bogu i naturze" zawierał element religijny. Także z tej strony pojawiły się hasła polityczne: dominowało "Precz z komuną". Wśród kontrmanifestantów przechadzał się uśmiechnięty gdański radny LPR Grzegorz Sielatycki.

Ciekawe jest to, że grono krzyczących "pedały do gazu" było złożone niemal wyłącznie z samych mężczyzn, podczas gdy wśród adresatów tych okrzyków liczba kobiet i mężczyzn była bardzo podobna.

W czasie wiecu w stronę obrońców demokracji poleciało kilkanaście jaj. – Kacze, czy kurze? – zastanawiano się na głos. Parę jaj poleciało też w drugą stronę. – Taka wasza tolerancja - skarżył się trafiony jajkiem mężczyzna trzymający transparent "Grzech przeciw Bogu i naturze".

Pod koniec manifestacji obie grupy postanowiły swoimi okrzykami nawiązać do historii Gdańska. O ile jednak stojący na przedprożach kamienic na Długim Targu krzyczeli: "Wolne miasto, bez pedałów", o tyle zgromadzenie pod Neptunem odpowiadali "Wolne miasto, bez faszystów."

Kiedy po zakończeniu wiecu jego uczestnicy, poprzedzeni przez policyjną tyralierę, weszli w wąskie gardło ulicy Długiej, w ich kierunku rzucono dwie petardy. W tej samej chwili policjantów zaatakowali młodzi ludzie. Próba przedarcia się przez policyjny kordon nie udała się. Policjanci używając pałek odparli atak i zatrzymali pięciu chuliganów, którzy będą odpowiadać z art. 52 KW, za co grozi kara aresztu do 14 dni, albo wysoka grzywna.

Najmłodszy z zatrzymanych ma 15 lat. Jego sprawę rozpatrzy sędzia rodzinny. Pozostali staną przed Sądem Grodzkim. Są to Piotr B. lat 17, Pawel K. lat 19, Robert O. lat 21 i Piotr B. lat 20.

- Dziękujemy policjantom! - skandowali maszerujący. Ktoś zakrzyknął też: - Dziękujemy władzom miasta – ale to hasło jednak upadło.

Autor: (trafiony jajem) Michał Stąporek

Wierzejskiego szlag trafia

2005-11-27T14:14:00.000+01:00

link
Wojciech Wierzejski uważa za skandal, że PiS-owskie władze Warszawy wyraziły zgodę na wiec pod hasłem "Marsz Równości idzie dalej".

Poseł Ligi Polskich Rodzin mówi "Życiu Warszawy", że w ten sposób PiS pokazało swoje prawdziwe oblicze.

"Oni powinni się wstydzić. Normalny człowiek nie chodzi ze zboczeńcami pod pachę" - piekli się poseł Wierzejski. Według niego, PiS przestraszyło się nagonki liberalnych mediów i "stanęło po stronie lewactwa". Poseł przypomina, że Liga jest w opozycji i za kilka miesięcy oceni rząd - jak mówi - "tych koniukturalistów z PiS".

Zszokowali się w Brukseli (grupowo)

2005-11-25T23:59:00.000+01:00

Grupa eurodeputowanych "zaszokowana" wydarzeniami w Poznaniu

Nieformalna grupa eurodeputowanych zajmujących się w Parlamencie Europejskim ochroną praw gejów i lesbijek poinformowała w piątek, że jest zaszokowana wydarzeniami, do których doszło w minioną sobotę podczas Marszu Równości w Poznaniu

W czasie tej zakazanej przez władze manifestacji poparcia dla praw mniejszości doszło do szarpaniny policji z demonstrantami; zatrzymano kilkudziesięciu uczestników zgromadzenia.

W oświadczeniu przesłanym w piątek PAP eurodeputowani podkreślili "głębokie zaniepokojenie łamaniem praw człowieka i podstawowych wolności w obrębie Unii Europejskiej".

Przypomnieli też, że poznański marsz został zorganizowany w związku z Międzynarodowym Dniem Tolerancji (który przypadał kilka dni wcześniej - 16 listopada).

"Wierzymy, że te uroczystości i marsze tworzą możliwość do dyskusji o tolerancji, solidarności i walce z dyskryminacją na kulturowym, socjalnym i edukacyjnym poziomie" - podkreślili.

Taki właśnie cel - jak dodali - miała mieć też demonstracja w Poznaniu. Eurodeputowani zaznaczyli też, że do zamieszek podczas manifestacji doszło w momencie, gdy uczestników marszu zaatakowali jego skrajnie prawicowi przeciwnicy.

"To nie do przyjęcia, że tego typu dyskryminujące zachowanie jest tolerowane w granicach Unii Europejskiej. Przedstawianie tylko jednego punktu widzenia z wyłączeniem mniejszości jest krokiem do tyłu" - zaznaczyli w oświadczeniu. Eurodeputowani przypomnieli też, że Polska powinna respektować unijną Kartę Praw Podstawowych

Ludwik Zadowolony

2005-11-25T23:51:00.000+01:00

Chciałbym, żeby we wszystkich podobnych przypadkach funkcjonariusze działali w taki sposób - mówił wczoraj w Sejmie o rozbiciu przez policję Marszu Równości szef MSWiA Ludwik Dorn

Była to odpowiedź na pytanie posła SLD Piotra Gadzinowskiego, dlaczego w sobotę w Poznaniu policja "zaatakowała pokojową demonstrację, a chroniła faszystowskie bojówki".

- Działania policji były modelowe. Policjanci zachowali się całkowicie bezstronnie wobec obu grup demonstrantów. Działali zdecydowanie, ale proporcjonalnie i taktownie. Dla postępowania policji, dowódcy, wyrażam pełne uznanie - odpowiadał Dorn. - Policja nie zaatakowała demonstracji, nie chroniła chuliganów wznoszących faszystowskie okrzyki, nie użyła w żadnym wypadku pałek do rozpraszania demonstracji - przekonywał. Podkreślał, że siły używano wyłącznie wobec osób, które stawiały bierny opór. Polegała na "braniu pod ramiona, za nogi i przemieszczaniu do policyjnego auta".

Przyznał też rację władzom, które zakazały Marszu Równości. - Przesłanki dla decyzji wojewody i prezydenta łączyły się ze sprawą porządku publicznego, a nie kwestią dyskryminacji w prawie do wyrażania poglądów - przekonywał Dorn.

Szef MSWiA poinformował, że wylegitymowano 253 osoby z obu stron demonstracji. 75 osób czeka zarzut udziału w nielegalnym zbiegowisku. A w sprawie trzech osób, które wznosiły "haniebne rasistowskie okrzyki", policja prowadzi dochodzenie.

Przypomnijmy. W sobotę w Poznaniu kilkaset osób, mimo zakazu władz, wyszło na ulice protestować przeciw dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, płeć, kolor skóry i niepełnosprawność. Przeciw nim stanęła grupa przeciwników Marszu Równości. Skandowali m.in.: "Zrobimy z wami, co Hitler zrobił z Żydami" i "Pedały do gazu". Obie grupy rozdzielił kordon policji. Wezwania do rozejścia się nie poskutkowały. Wtedy funkcjonariusze zaczęli wynosić uczestników demonstracji do policyjnych furgonetek.

Organizatorzy marszu zarzucili policji brutalne przerwanie pokojowej demonstracji (szarpanie, bicie) i brak reakcji wobec osób skandujących antysemickie hasła i rzucających w stronę demonstrantów jajka. Kwestionują też zakaz demonstrowania. W obronie prawa do wolności zgromadzeń stanął m.in. prezes Trybunału Konstytucyjnego Marek Safjan.

Na sobotę i niedzielę w całym kraju zapowiadane są wiece poparcia dla demonstrantów z Poznania.

Omawiają wiecowanie

2005-11-25T23:48:00.000+01:00

Wiece równości w weekend w kilku miastach

W kilku miastach mają odbyć się w weekend manifestacje poparcia dla uczestników zeszłotygodniowego Marszu Równości w Poznaniu. Władze Elbląga, Łodzi, Krakowa, Rzeszowa, Poznania, Warszawy i Wrocławia wyraziły zgodę na wiece. Prezydent Gdańska zakazał demonstracji, decyzję tę uchylił jednak wojewoda pomorski.

Pod hasłem "Reanimacja demokracji - Marsz Równości idzie dalej" wiece odbyć się mają się w sobotę w Poznaniu o godz. 15 na ul. Półwiejskiej i w Krakowie o 14 na Rynku Głównym. W niedzielę na wiecach protestować będą mieszkańcy: Elbląga o godz. 18 na pl. Słowiańskim; Łodzi o godz. 12 w Pasażu Schillera; Warszawy o godz. 12 na pl. Konstytucji; Rzeszowa o godz. 12 na pl. Grunwaldzkim i Wrocławia o godz. 15 na Rynku.

Gdańsk: zmiana miejsca

W Gdańsku wiec miał się początkowo odbyć na pl. Solidarności. W piątek jego organizatorzy zmienili jednak miejsce na Długi Targ. Uczestnicy wiecu mają zebrać się w niedzielę o godz. 13. Ta demonstracja nie otrzymała pozwolenia władz miasta. Powodem podanym przez ratusz były błędy formalne we wniosku zgłaszającym demonstrację, organizatorzy wpisali bowiem potoczną nazwę pl. Solidarności - pl. Trzech Krzyży.

W piątek po południu wojewoda pomorski Cezary Dąbrowski uchylił jednak decyzję prezydenta Gdańska o zakazie wiecu. "Wojewoda uznał, że błędne wskazanie nazwy placu nie może być podstawą do delegalizacji wiecu" - poinformowała PAP rzeczniczka wojewody pomorskiego Anna Dyksińska. Po decyzji wojewody władze Gdańska zgodziły się na organizację wiecu.

Poznań: Grobelny nie ma zastrzeżeń wobec marszu

Zastępca prezydenta Poznania Tomasz Kayser poinformował w piątek dziennikarzy, że prezydent miasta Ryszard Grobelny nie ma zastrzeżeń, by w sobotę odbył się wiec.

Wrocław jest miastem otwartym - zgoda prezydenta na wiec

"Wrocław jest otwartym miastem i chciałbym, aby można tu było wyrażać różne poglądy, również te, pod którymi ja sam się nie podpisuję" - powiedział PAP w piątek prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz uzasadniając swoją decyzję o zgodzie na wiec.

Warszawa: prezydent nie widzi przeciwwskazań

Rzecznik prezydenta Warszawy Marcin Roszkowski powiedział w piątek PAP, że "nie było przeciwwskazań, by wiec się nie odbył".

Wszystkie wiece organizuje Ogólnopolski Komitet "Solidarni z Poznaniem" - organizacje, partie polityczne, osoby prywatne, które chcą zaprotestować przeciwko zakazywaniu przez władze organizowania pokojowych demonstracji, takich jak ostatnio Marsz Równości w Poznaniu.

Protesty przeciw łamaniu prawa do wolności

W oświadczeniu przesłanym w piątek PAP Mazowiecka Unia Lewicy zaprotestowała przeciwko "łamaniu konstytucyjnego prawa do wolności słowa i prawa do zgromadzeń". Wezwała też "wszystkich obywateli, którym bliskie są idee demokracji i tolerancji, do wspólnego udziału w demonstracji". "Nikt nie ma prawa zabraniać publicznego wyrażania poglądów. Wolność do zgromadzeń to kamień węgielny demokracji" - napisał również w piątek do PAP Adrian Zandberg z organizacji Młodzi Socjaliści, który również zaapelował o udział w wiecach.

Poseł LPR: uczestnicy wiecu są wrogami ładu konsytucyjnego

Poseł Ligi Polskich Rodzin Wojciech Wierzejski zaapelował w piątek do władz miast, w których mają odbyć się wiece o "prawne i policyjne uniemożliwienie paradowania". Uczestników wieców nazwał "zadeklarowanymi wrogami ładu konstytucyjnego".

Komitet Helsiński i Amnesty International o wiecach w Polsce

Natomiast Komitet Helsiński w Polsce zaapelował w piątek o zapewnienie ochrony uczestnikom wieców. Komitet przypomina, że prawo demonstrowania poglądów jest istotą demokracji.

Amnesty International, międzynarodowa organizacja zajmująca się prawami człowieka, w przesłanym w piątek PAP stanowisku wyraziła zaniepokojenie w związku z panującym w Polsce klimatem nietolerancji wobec środowiska lesbijek, gejów, osób biseksualnych.

Prezes fundacji Ius et Lex Janusz Kochanowski pozytywnie ocenia zapowiadane na najbliższy weekend w kilku miastach Polski demonstracje solidarnościowe z uczestnikami zakazanego Marszu Równości w Poznaniu

"To jest bardzo pozytywny objaw ożywienia się społeczności obywatelskiej, w szczególności tych ludzi, którzy protestują przeciwko niedopuszczeniu możliwości demonstracji przez innych" - powiedział w piątek w RMF FM Kochanowski, który ma być kandydatem PiS na rzecznika praw obywatelskich. Zdecydował o tym podczas wtorkowego posiedzenia klub parlamentarny tej partii.

Według Kochanowskiego, władze Poznania, które nie wydały zgody na demonstrację poparcia dla praw mniejszości - powołując się na względy bezpieczeństwa - postąpiły niesłusznie, "tym bardziej że, jak później się okazało, siły porządkowe były w absolutnej większości wystarczające(...) wydaje się, że był to rodzaj pretekstu".

W minioną sobotę mimo braku pozwolenia władz miasta i województwa na Marsz Równości w centrum Poznania kilkaset osób demonstrowało przez dwie godziny poparcie dla praw mniejszości. Doszło do szarpaniny z policją; kilkudziesięciu uczestników marszu zatrzymano; zarzucono im udział w nielegalnej manifestacji.

Podstawą zakazu była obawa o mienie znacznej wartości, jakie - zdaniem prezydenta Poznania i wojewody wielkopolskiego - mogłoby zostać zniszczone podczas marszu.

List o zatrzymaniu

2005-11-25T23:34:00.000+01:00

Jak mnie zatrzymano w Poznaniu

Mam na imię Tomek i mam 25 lat. Urodziłem się cztery miesiące przed Sierpniem '80. Nie pamiętam innej Polski niż III RP. Przyjechałem w sobotę rano do Poznania, aby wziąć udział w konferencji i w Marszu Równości. Już w piątek dowiedziałem się, że wojewoda z SLD podtrzymał decyzję prezydenta Poznania. Pomyślałem jednak, przecież mamy konstytucję, prawo unijne - na pewno policja nas ochroni.

Na konferencji 100 osób. Studenci UAM, głównie dziewczyny. Większość nie należy do żadnej organizacji, pozostali to feministki z "Konsoli", ludzie z Partii Zieloni 2004, kilka osób z organizacji gejowskich spoza Poznania. Rozmawiamy o wykluczeniu, nie tylko gejów i lesbijek, ale przecież i tak media i politycy prawicy zrobili z Dni Równości "Paradę Gejów".

15:00. Wychodzimy z Księgarni Bookarest, idziemy na Półwiejską. Do starego rynku mamy zaledwie kilkaset metrów.

Jest nas kilkaset. Może 300, może 500. Już po kilku minutach policja zagradza nam drogę z przodu i z tyłu. Jesteśmy zamknięci. Nie możemy iść ani do przodu, ani wstecz. Krzyczymy: - Przepuśćcie nas! Równość! Wolność! Tolerancja!. Zza policjantów słyszymy tylko: - Pedały! Pedały! Zboczeńcy! Zboczeńcy! Lecą jajka. Jednym dostaję w ucho. Wycieram. Ucho trochę boli, ale nic, krzyczę: - Tolerancja! Po chwili wiemy, policja nas nigdzie nie przepuści. Zaczynamy, więc chodzić dookoła od jednego do drugiego szeregu policji. Cały czas krzyczymy: "Demokracja na okrągło".

Po półtorej godzinie chodzenia dookoła, powiewania tęczowymi flagami, wykrzykiwania: - Równi, ale różni - wyciągamy świece i zapalamy je. Kilkaset osób trzyma świece i krzyczy: - To jest pogrzeb demokracji! Po chwili prowadzące demonstrację dziewczyny wchodzą na podest i zaczynają dziękować za przybycie. Wszyscy zastanawiamy się, jak teraz wyjdziemy. I wtedy zaczyna się...

Ktoś krzyczy: -Na ziemię! Odwracam się i widzę zamaskowanych policjantów z tarczami, którzy do nas biegną. Biorę pod rękę swoich przyjaciół, padam na ziemię. Policjant szarpie dziewczynę przede mną. Ona krzyczy. Policjant ma ze dwa metry wzrostu. Dziewczyna się poddaje. Trzymam się mocno osób wokół mnie i wtedy policjant w masce ciągnie mnie za nogę. Ktoś mnie z tyłu trzyma, a on szarpie. Sunę plecami po Półwiejskiej, krzyczę: - Niech mnie Pan zostawi! Podnoszę się, policjant chwyta mnie za ręce z tyłu i pcha do samochodu. Boję się.

Przy samochodzie osiem osób, spisują nasze nazwiska. - Nazwisko! - krzyczy policjant. - Szypuła - próbuje z siebie wydusić. Dziewczyna obok mnie płacze. Inna wymiotuje. Płacząca dziewczyna nie wytrzymuje i zaczyna się zanosić płaczem. Obejmuję ją, ma na imię Dąbrówka - mówię, że nic nam nie zrobią. Dąbrówka ma 20 lat i jest razem z siostrą (też zatrzymaną), są studentkami UAM i przyszły, bo chcą pokazać swoją solidarność z Marszem.

Jedziemy na sygnale. W suce jest dziewięć osób. Dzwonię do swojego chłopaka i mówię: - Wiozą mnie na posterunek! Kocham Cię. Później zadzwonię - trzęsą mi się ręce. Chłopak z dredami obok robi się blady. Zatrzymujemy się, drzwi się otwierają. Policjant wyczytuje nazwiska, wychodzimy. Jesteśmy prowadzeni na III piętro, w sali jest nas 22 osoby. Nie wiem, gdzie jestem. Ktoś z Poznania patrzy przez okno i mówi, że to Komenda Poznań-Nowe Miasto. Blady chłopak z dredami prosi o wodę.

Przy składaniu wyjaśnień dowiaduję się, że jestem podejrzany o złamanie art. 50 kodeksu wykroczeń. Mówię, że nie rozumiem, policjantka odpowiada - "udział w nielegalnym zbiegowisku". Pyta się, czy się przyznaję. Nie wytrzymuję i mówię: - A co z konstytucją, a co z prawem unijnym, co z wolnością zgromadzeń? Policjantka odpowiada, że taką ma pracę. Składanie wyjaśnień przerywa telefon. Dzwoni jej chłopak, a może mąż. Ona mówi: - Kochanie nie zdążymy do kina. Mam jeszcze przesłuchać sześciu.

Czuję złość. Nie przyznaję się do popełnienia wykroczenia. Wygłaszam mowę o konstytucji, ble ble..., o Unii ble... ble..., prawach obywatelskich. Ona wszystko beznamiętnie zapisuje.

Składam podpis w polu: "Podejrzany". Wychodzę z komendy. Czuję się okropnie. Zastanawiam się, co lepsze - dostać w gębę od wszechpolaka czy przeżyć to, co przeżyłem. Decyduję, że już chyba wolę w gębę.

Wracam na Stare Miasto, w Cafe Mięsna trwa koncert w ramach Dni Równości. Dzielimy się swoimi opowieściami. Moi przyjaciele byli na innej komendzie. Uspokajamy się.

Marsz zorganizowało siedem dziewczyn w moim wieku. To nie była manifestacja gejów, bo facetów było po prostu mniej. Jednak Pan Prezydent, Pan Wojewoda i Pan Biskup stwierdzili, że stwarzamy zagrożenie. Policja potraktowała nas jak pseudokibiców po meczu. Jeśli taki właśnie ma być porządek w IV RP, to oczywiście, że jesteśmy zagrożeniem i to wielkim. Bo my wierzymy w demokrację.
Tomasz Szypuła, Kampania Przeciw Homofobii

Solidarny Wiec Równości (Gdańsk)

2005-11-25T23:25:00.000+01:00

Solidarni - artykuł Katarzyny Włodkowskiej

Prezydent Gdańska Paweł Adamowicz nie miał prawa zakazać niedzielnego Wiecu Równości na placu Solidarności. Wojewoda pomorski uchylił jego decyzję. Adamowicz, będąc pod presją, zgodził się na demonstrację, choć w innym miejscu.

Adamowicz nie zgadzał się na organizację wiecu, powołując się na błędy proceduralne. Organizatorzy, wyznaczając lokalizację demonstracji, podali plac Trzech Krzyży zamiast plac Solidarności. Wojewoda Cezary Dąbrowski uznał wczoraj, że nie jest to powód, aby odwoływać manifestację. Natychmiast po jego decyzji Artur Czerwiński, szef trójmiejskiego oddziału Kampanii przeciw Homofobii, który organizuje wiec, pobiegł do magistratu z prośbą o zmianę lokalizacji z placu Solidarności na Długi Targ. Adamowicz się zgodził.

- Od początku tłumaczyłem, że jestem przeciwny miejscu, a nie demonstracji - powiedział prezydent.

Organizatorzy zmienili miejsce manifestacji, bowiem wczoraj rano, z własnej inicjatywy, zawarli porozumienie z szefem "Solidarności" w Stoczni Gdańskiej Romanem Gałęzewskim.

- Dotarło do nas, że wybierając plac Solidarności, nieopatrznie ustawiliśmy się przeciw stoczniowcom, dla których to miejsce jest świętością - mówi Beata Maciejewska (Zieloni 2004), jedna z organizatorek. - Nie jesteśmy prowokatorami. Chodzi nam tylko o obronę praw, które gwarantuje konstytucja.

Gałęzewski odniósł się do inicjatywy życzliwie. Po godzinnej rozmowie podpisał z Maciejewską porozumienie, w którym oboje stwierdzili, że „Gdańscy Stoczniowcy (...) szanują postulaty organizatorów wiecu »Reanimacja Demokracji. Marsz Równości idzie dalej «. Nie chcą jednak, żeby plac pod pomnikiem Poległych Stoczniowców stał się miejscem ordynarnych awantur, burd i wyzwisk, do których może dojść ze strony kontrmanifestantów pokojowego wiecu (...)”.

Wiec odbędzie się w niedzielę o godz. 13 obok fontanny Neptuna. Według organizatorów (poza Zielonymi 2004 i KPH, Partia Demokratyczna i SdPl) przyjdzie ok. 200 osób. Swoją obecność zapowiadają także działacze Ligi Polskich Rodzin, którzy nie planują jednak kontrdemonstracji.

Młodzież Wszechpolska również ma zachować spokój. Mobilizacja trwa natomiast na forach internetowych fanów Lechii Gdańsk, gdzie wpisy zamieszczają także fani Arki Gdynia. Kibice skłóconych klubów zapowiadają przybycie na Długi Targ. Grożą użyciem siły i zapowiadają "wielkie przepędzenie" pisząc: "Pedały i inne lesby niech wypier... z Gdańska!".

Policja twierdzi, że jest przygotowana do ochrony manifestacji: - Jeśli dojdzie do zakłócenia legalnego wiecu, zainterweniujemy - zapowiada Gabriela Sikora, rzecznik Komendy Wojewódzkiej Policji.

DLA GAZETY
Roman Gałęzewski, przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" Stoczni Gdańsk

- Zawsze będziemy za swobodą wyrażania poglądów i opinii. Sprowadzanie walki tych ludzi o konstytucyjne prawa do kwestii orientacji seksualnej jest spłaszczaniem tematu. Każdy ma prawo do demonstrowania swoich przekonań - niezależnie od tego, czy to się komuś podoba czy nie. Zakazywanie wolności wypowiedzi to koniec demokracji.

Wiece Równości są organizowane w całym kraju - w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Łodzi, Krakowie, Rzeszowie i Elblągu. To wyraz poparcia dla ubiegłotygodniowego poznańskiego Marszu Równości, który odbył się mimo zakazu władz miejskich. Doszło do szarpaniny z policją, a kilkudziesięciu uczestników zostało zatrzymanych - zarzucono im udział w nielegalnej manifestacji. Według inicjatorów wieców brak zgody ze strony władz Poznania był naruszeniem podstawowych praw człowieka.

Komentarz Katarzyny Włodkowskiej
Ten dzień będzie zapamiętany. Gdańscy stoczniowcy, popierając Wiec Równości, po raz kolejny udowodnili, że należą do awangardy. Pokazali, że poglądy mogą łączyć, a nie dzielić, a w walce o demokratyczne prawa wszyscy jesteśmy równi. Wierzę, że to przełomowa chwila i wielu zrozumie, że nie chodzi już tylko o orientację seksualną, kolor skóry czy przekonania, ale o wolność słowa.

Mam tylko nadzieję, że środowisko kibiców Lechii Gdańsk czy Arki Gdynia się opamięta i nie doprowadzi w niedzielę do awantur w mieście. Tym bardziej że to niczego nie zmieni. Bowiem nawet największa pięść nie stłumi w człowieku pragnienia wolności.

Jak Kolenda z Wałęsą rozmawiała

2005-11-25T00:35:00.000+01:00

Kto łamie prawo, tego do więzienia
Rozmawiała Katarzyna Kolenda-Zaleska , Fakty, TVN

Panie prezydencie, poszedłby pan na Marsz Równości w Poznaniu?
– A skąd! Co też pani przyszło do głowy?!

Dlaczego by pan nie poszedł?
– Bo jestem przeciwnikiem takich parad.

A dlaczego właściwie?
– Nie można prowokować, nie można się popisywać ani robić nikomu niepotrzebnych drak. Niech robią to tak, żeby nie kłuło to w oczy zwykłych ludzi. Ja się z takimi wyczynami po prostu nie zgadzam. Nie, nie! Dla mnie małżeństwo to jest małżeństwo. Kobiety i mężczyzny. Niech oni sobie inne nazwy robią, niech to unormują. W porządku, rozumiem, że są inni. Ale niech o innych też pamiętają.

W ogóle nie mają prawa organizować własnych parad, własnych demonstracji? Mają się chować?
– Niech sobie paradują, byle nie w centrum miasta.

No tak, ale uczestnicy marszu w Poznaniu protestowali przeciwko dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, płeć, kolor skóry, niepełnosprawność.
– Proszę pani, wiadomo, o co chodzi. Nie bądźmy dziećmi. Oni muszą wiedzieć, gdzie ich miejsce jest. Przecież to jest mniejszość. Homoseksualiści to jest mniejszość. I chcą narzucić swoje myślenie większości. Nie jest tak? Tak jest! Demokracja jest. Większość rządzi, a nie mniejszość.

Mniejszość nie ma prawa głosu, nie ma prawa wyrażać swoich poglądów?
– Ma, ale tam, gdzie jest jej miejsce.

Czyli gdzie? Bo na ulicy nie mogą. Nie mogą?
– Mogą, ale powtarzam pani, nie w centrum, bo może nie wszyscy chcą ich oglądać. I też mają do tego prawo. Mamy im odebrać to prawo? Ale nie, oni właśnie w centrum chcą, żeby drakę z tego zrobić, żeby pokazać, jaka ta reszta zacofana jest. Bo kto nie z nimi, to przecież ciemnota niby jest. Nie jest tak?

Sam pan walczył o swoje i nasze na ulicach. I też różne epitety pod pana adresem padały.
– Tak, walczyłem na ulicach, ale to był inny czas. Walka była polityczna, o wolność walczyliśmy.

O wolność dla wszystkich, także dla mniejszości.
– Tak, ale ja im przecież nie zabieram wolności, nie zabraniam demonstrować. Tylko niech pamiętają o swoim miejscu, o swojej wielkości, o swojej różności nawet. Czy naprawdę trzeba ją tak publicznie podkreślać? Większość jednak hołduje tradycji wytworzonej przez tysiąclecia.

A nie obawia się pan, że gdy Polska będzie zakazywać takich parad, to nasz obraz w świecie będzie szalenie negatywny? Będą nas postrzegać jako kraj zacofany i nietolerancyjny, a pan pojedzie na Zachód i będzie się musiał tłumaczyć.
– Z czego mam się tłumaczyć? Z demokracji? Proszę pani, ja to pani wytłumaczę. Tu i ówdzie dorwało się paru ludzi z tej orientacji i mieszają ludziom w głowach. Tak, proszę pani, dokładnie tak. I dlatego ja jestem za tym, żeby była wolność. Każdy zajmuje miejsce na miarę swojej wielkości. A nie włazi na inne miejsca. Nie zabiera im określeń i nazw, które nie przystają do tego typu zachowań.

Panie prezydencie, widział pan, jak reagowała policja? To była pokojowa demonstracja, a policja...
– Mają szczęście, bo ja dałbym jeszcze ostrzejszy rozkaz!

Ostrzejszy?! Czyli jaki?
– Kto łamie prawo, to od razu do więzienia.

Bardzo pan ostry, panie prezydencie!
– A jak pani myślała! Jasne, gdybym był politykiem, to teraz bym rozdzielał włos na czworo. Mówił tak, żeby i tych trochę zadowolić, i tamtych. Nie, ja już nie muszę i walę prosto z mostu, co myślę! Bo ja, wie pani przecież, lubię obrywać.

Pan mówi: kto łamie prawo, to do więzienia od razu. Tu pojawia się jednak problem, kto łamie prawo. Polska konstytucja chroni prawo do pokojowych zgromadzeń. Uczestnicy parady w Poznaniu, powołując się właśnie na ten przepis, demonstrację zorganizowali. Ich zdaniem, i nie tylko ich, to władze miasta, zakazując marszu, złamały prawo.
– W demokracji większość wygrywa. Robi porządek i przegłosowuje ustawy. Większość wybrała władze miasta i teraz one decydują. Przecież nie muszę pani tego tłumaczyć. Większość ustawia też policję.

A policja, wiedząc, jaki jest polityczny klimat, zachowywała się wyjątkowo ostro wobec uczestników marszu, nie reagując na tych, którzy zorganizowali kontrdemonstrację.
– Bo marsz był nielegalny. Zakazano go i policja wykonywała rozkazy. Należało posłuchać zakazu. A jak nie, to trzeba tak dobierać siły i środki, żeby słuchali.

Panie prezydencie, a słyszał pan, co krzyczeli przeciwnicy? „Zrobimy z wami, co Hitler z Żydami”, „Pedały do gazu”. Przecież to straszne!
– Straszne. Ja jestem za powagą, rozsądkiem, roztropnością. Przecież ja wiem, że jest różność i nie wolno tych ludzi maltretować. Trzeba dla nich znaleźć miejsce, nie wolno ich obrażać. Tu jestem zdecydowany.

Czyli nie popiera pan takich antysemickich okrzyków?
– Oczywiście, że nie. Wszędzie jednak znajdą się ludzie nieodpowiedzialni, którzy nerwowo reagują. Jestem przeciwko takim reakcjom, ale jestem też przeciwko łamaniu prawa. Mieli zabronione? Mieli.

Może czują się dyskryminowani w wolnej Polsce i chcą się upomnieć o swoje prawa...
– Nie, nie. To złe myślenie. W wolnej Polsce decyduje większość i większość tak zdecydowała. Prezydent miasta daje zgodę, a jak jej nie dał, to prawo trzeba uszanować. Co pani myśli?! Jakby każdy robił, co chciał, to zamiast demokracji mielibyśmy anarchię. Oni tak, a my tak. Jak ze szlachtą. Każdy miał własne zdanie. Krzyczał „liberum veto” i już. I jak na tym wyszliśmy? Niech pani pomyśli.

A może prezydent Poznania niesłusznie nie dał zgody?
– Przecież nie na ulicy się takie problemy rozwiązuje.

A gdzie?
– Niech usiądą, rozmawiają, niech nawet nad tym w Sejmie głosują. Niech zdecydują, że wszelkiego typu mniejszości są w rządzie, są w parlamencie, i wtedy będą decydować. A tak, to trzeba słuchać!

Czyli laureat pokojowej Nagrody Nobla nie stanie w obronie mniejszości poturbowanej na paradzie?
– Nie. Ja walczyłem o demokrację, a demokracja to rządy większości.

O demokracji - Krzemiński i Tocqueville

2005-11-24T23:47:00.000+01:00

Zagrożona jest podstawa wolnego, demokratycznego państwa

W dniach gorącego lata raczej niechętnie sięgałem po teksty, publikowane w "Gazecie Wyborczej". Zarówno sam redaktor naczelny, sięgając zresztą po wypróbowaną czarno-białą poetykę, jak i inni autorzy rysowali przerażające obrazy Polski pod rządami braci Kaczyńskich i prawicy. Gdy do kampanii wyborczej PiS, a potem Lecha Kaczyńskiego, włączyło się radio ojca Rydzyka, a z coraz większym zaangażowaniem takie katolickie pisma, jak "Nasz Dziennik", poczęły zgoła opluwać Platformę Obywatelską i potem Donalda Tuska - mina mi zrzedła. Mimo to z trudem przychodziło mi mówić o dwóch Polskach - i o dwóch obozach wyborczych, najwyraźniej podzielonych co do podstawowych wartości moralnych i społecznych. Teraz powinienem uznać, że obawy zaczynają się sprawdzać i być może nie były przesadzone.

Po raz trzeci urzędnicy polskiego, demokratycznego państwa złamali podstawowe prawo, gwarantowane przez Konstytucję RP. Jest to prawo, za które do więzienia szli najpierw przedstawiciele demokratycznej opozycji, a potem podziemnej "Solidarności". Jest to prawo wolności słowa, przekonań, zgromadzeń i swobodnego stowarzyszania się. To samo jądro praw obywatelskich i ludzkich, które, dawno przyjęte przez ONZ, zostały uznane przez Jana Pawła II za prawa naturalne, w tym kościelnym sensie słowa, a więc prawa jednostek, osób, dane przez samego Boga, i które nie mogą być przez nikogo, zwłaszcza przez żadną większość, komukolwiek zabrane.

I oto po dwóch odmowach Parady Równości, czyli manifestacji gejów i lesbijek oraz środowisk feministycznych w Warszawie przez prezydenta Warszawy, a teraz prezydenta elekta RP Lecha Kaczyńskiego, podobnie postąpił zarówno prezydent Poznania, jak i wojewoda wielkopolski. Co więcej, uzbrojone po zęby i używające koni oddziały policji zaatakowały w końcu demonstrujących przedstawicieli organizacji gejowskich, lesbijskich, feministycznych i całego kręgu stowarzyszeń, które przyłączyły się do tej manifestacji. Ze względu na zakaz przemarsz ulicami miasta zamieniono na wiec. I oto ofiarami ataku przedstawicieli państwa nie stali się ci, którzy na co dzień dają wyraz wrogości i nienawiści, lecz ci, którzy po to chcieli zrealizować swą manifestację, aby zaprotestować przeciwko dyskryminacji i nienawiści.

Nie ma wątpliwości, że w Polsce mamy do czynienia z codzienną nienawiścią, a co najmniej nienawistnym językiem wobec mniejszości seksualnych. Nie ulega też najmniejszej wątpliwości, że ten język szerzony jest przez księży i środowiska katolickie, choć na pewno nie wszystkie. Prym w szerzeniu nienawiści wiodą te, które odwołują się do tradycji narodowo-katolickiej i gdzie (co najmniej) niechęć do jakichkolwiek mniejszości jest podstawową osią organizującą myślenie i przeżywanie świata. To jest ideologia, która formuje umysły i serca słuchaczy Radia Maryja, także Młodzieży Wszechpolskiej, czy członków Ligi Polskich Rodzin.

Czyż jednak nie mają oni prawa do wyrażania swoich poglądów? W tradycji demokratyzmu i wolności europejskiej na ogół wprowadza się tylko nieznaczne ograniczenia na swobodę wyrażania poglądów i postaw. Z całą pewnością należy do nich na ogół ekspresja treści, które podżegają do nienawiści i czynnej agresji wobec innych, wobec różnych społecznych mniejszości. Za doświadczeniem Stanów Zjednoczonych, wprowadzono w większości bodaj europejskich kodeksów artykuły, które szczególnie traktują wykroczenia i przestępstwa popełnione z powodu społecznej nienawiści.

W Polsce nie dokonano takich zmian, mimo że z dumą obnosiliśmy swą europejskość w czasach zniewolenia. Gdy jednak znaleźliśmy się w wolnym świecie, sprawa wierności deklarowanym wartościom, za które w pokojowej walce wystąpiła zgoła większość Polaków, poszły w zapomnienie. Być może zapomnienie w zbiorowej pamięci obrazu tego, czym był i czego chciał ruch "Solidarności", jest mniej niezrozumiałe, niż się wydaje, bo oznacza odejście od tamtego wyobrażenia o Polsce, które kierowało wówczas ludźmi.

To, co wydarzyło się w Poznaniu, jest nie tylko pierwszą polityczno-społeczną próbą dla nowej władzy. Jest też zagrożeniem dla podstaw demokracji. Gdy dziś, w poniedziałkowy ranek, słuchałem polityków - w tym posłów PiS, komentujących wydarzenia poznańskie - miałem wrażenie, że zagrożona jest sama podstawa wolnego, demokratycznego państwa. I że sprawa nie dotyczy różnic kulturowych między różnymi kategoriami Polaków, ale samych podstaw ustrojowych.

Można nie lubić gejów i lesbijek, ba, uważać ich za grzeszników; podobnie można nie lubić Romów czy innych jeszcze mniejszości, nie wspominając o Żydach. Ale nikt, zwłaszcza wyraziciele zorganizowanych obywateli, nie może czynnie odbierać tym, których nie lubią, ich obywatelskich praw. Jeżeli tak się dzieje, to złamana jest podstawa demokratycznego ładu, podstawowy consensus, bez którego nie ma mowy o wspólnocie politycznej.

Trudno bowiem decyzji poznańskich władz, a także komentarzy, jakie wypowiedzieli posłowie i inni politycy PiS, nie traktować jako kontynuacji wypowiedzi i haseł wcześniej już publicznie prezentowanych. Przy okazji osławionej "parady normalności" nawet urzędujący wówczas europosłowie nawoływali do zakazu stowarzyszania się osób homoseksualnych. Towarzyszyły temu także hasła przeciwko tym organizacjom, które ruch gejowski popierają.

Cały świat demokratyczny po doświadczeniu faszyzmu i komunizmu uznał, że przestrzeganie praw człowieka i obywatela jest jedyną i niepodważalną siłą ustroju, który chce gwarantować wolność i bezpieczeństwo swych obywateli. Obywateli zróżnicowanych i wzajem często wobec siebie niechętnych. Ale państwo miało wyrażać i stać na straży praw obywatelskich wszelkich mniejszości i poszczególnych obywateli, aby nigdy więcej żadna większość nie wykluczyła kogokolwiek z ludzkiej wspólnoty, jak to się stało za sprawą i faszyzmu, i komunizmu.

I oto teraz, w demokratycznej Polsce, gdy - jak się wydawało - zagrożono bytowi państwa przez partyjno-korupcyjne praktyki, pojawia się zagrożenie o wiele poważniejsze. Przypomina ono to, co Alexis de Tocqueville nazwał tyranią większości, która w imię swych uznanych za jedynie słuszne praw czynnie pozbawia ich naznaczoną mniejszość. Ci, co mieli naprawiać państwo, prezentują poglądy i opinie, które zagrażają samej podstawie państwowego ustroju. "Sprawiedliwość - pisał de Tocqueville w "O demokracji w Ameryce" - określa więc granice praw każdego społeczeństwa". Sprawiedliwe jest prawo, które strzeże obywatelskich równości bez względu na to, co myśli większość. W demokratycznym losie niemal każdy z nas może się znaleźć w mniejszości - i zapewne nikt nie chciałby być potraktowany tak jak przedstawiciele organizacji i społeczności gejowskiej w Poznaniu. Co więcej, kiepski jest argument tych, którzy mówią, że wszak "na demonstrację nie pozwolono". "Kiedy ktoś odmawia posłuszeństwa niesprawiedliwemu prawu, nie odmawia wcale większości prawa do rządzenia. Odwołuje się jedynie od suwerenności ludu do suwerenności rodzaju ludzkiego", napisał de Tocqueville.

Cóż właściwie można powiedzieć więcej? Można zapytać, rzecz jasna, co się stało z tą Polską, która w ponurych latach zniewolenia dawała wyraz swym pluralistycznym przekonaniom. Gdzie się podziała ta młoda i pełna wigoru Polska, która z wielką odwagą i jednocześnie poczuciem odpowiedzialności wsparła demokratyczną, pomarańczową rewolucję na Ukrainie? Teraz z całą pewnością stoimy wobec zagrożenia podstaw własnej, polskiej demokracji. I nie ma w tym, niestety, nadmiernej przesady.

IRENEUSZ KRZEMIŃSKI, socjolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, prorektor Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych

Demonstrować na bezdrożach?

2005-11-24T23:34:00.000+01:00

Znakomitych pomysłów na IV RP ciąg dalszy

Poznański urząd miasta rozesłał wczoraj do mediów list zastępcy prezydenta Poznania Kaysera, w którym czytamy m.in.: "Warto, aby Sejm rozważył możliwość zmiany obowiązującego w Polsce prawa poprzez umożliwienie prezydentom/burmistrzom wskazywania organizatorom publicznych zgromadzeń innych niż przez nich wybrane, miejsc na wyrażanie swoich poglądów. Obowiązujące w Polsce prawo nie przewiduje takiej możliwości". Czy władze Poznania przedstawią swój pomysł posłom? - Mam nadzieję, że posłowie czytają gazety i podchwycą pomysł - odpowiada Kayser. - Ale nie wykluczam, że wyślemy oddzielne pisma w tej sprawie - dodaje.

Skąd taki pomysł? Prezydent Kayser wyjaśnia: - Mam przekonanie, że wielu organizacjom chodzi nie tylko o wyrażanie poglądów, ale po prostu o znalezienie miejsca, które utrudnia interwencję policji. Tak pojawia się otoczka sensacji, co bardziej sprzyja eksponowaniu poglądów, bo przyciąga media.

- Pomysł, by władze wskazywały miejsce manifestacji, jest absolutnie karygodny - ocenia Agata Teutsch, jedna z organizatorek Marszu Równości, absolwentka Szkoły Praw Człowieka Fundacji Helsińskiej. - Jest też niezgodny z wszelkimi standardami dotyczącymi praw i wolności człowieka.